Човекот кој единствено си ја извршуваше службената должност и со своето делување спречи посериозни последици сега се најде зад решетки уште не осуден, а луѓето кои го овозможија делото (пратениците кои ги отворија вратите) се на слобода, со помош на политичка амнестија.
Доколку одиме само по правото, илузорно е да продолжи самиот процес, но очигледно не одиме? Оттука се поставува логичното прашање кому му треба ваква закрвеност во општеството и кон каде не води истото како држава. Двојните аршини и политички прогон, не се и не можат да бидат решение за ништо. Најмалку за просперитет. Но, да се вратиме на темата.
Дали притворањето на Чавков, дилема која ја поставува и професорот Калајџиев, навестува дека Чавков е веќе осуден, уште пред судот да ја изрече пресудата? И дали ова не’ води кон уште подлабоки омрази и нови поделби?
