Коментари

Гоце Марков: За Македонија и Македонците

Самосвесноста на овој настрадан Народ е фономен кој опстојува со векови. Поминал и турско, српско и бугарско, германско, грчко и секакво влијание и репресалии… но опстојал. Секогаш внатрешно угнетуван од своите, најблиските, продадени за грст жолти жолтици како пролив наутро и жолтица, секогаш на страна на окупаторот овие помагачите биле вистинските владетели и уништувачи на македонизмот. Така е и сега, така е и денес…

Нема да штедам нимој и нема да бидам умерен како досега. Македонија е држава која секојдневно се раздржавува од ваквите имбецили од човечки форми. Продавачи на магла и ветер не подучуваат секојдневно камуфлирани во локални шерифи, маалски насилници, политички палјачовци и марионетки во рацете на малку попаметните од нив, им шефови. Ова е време кога добро ќе ви дојде една мисла на Анте Поповски изјавено во едно друго време а денес актуелна како вчера и утре:

,,… во помодерната историја на Македонија, нашиот народ никогаш не се чувствувал толку споделен, толку беспомошен и понижен, никогаш не живеел во толку големи неизвесности сврзани со неговата животна и севкупна егзистенција-како што е тоа денес“.

…„Со години човекот тука одвај врзува крај со крај. Неговата социјална ситуација се понагласено се влошува. Илјади и илјади млади и едуцирани се принудени да ја напуштат својата татковина и да побараат заштита на својот гол живот , талкајќи по светот понижени и обезличени. Така и процентот на автохтоното македонско население рапидно се намалува и се разнебитува нашето, ионака разнебитено, македонско национално ткиво. Поради сето ова нашата социјална ситуација денес е во најкритична црвена зона, со сиот малигнитет на феномените на еден исклучително опасен социјален и социолошки комплекс.

Она што се превидува при сево ова е дека не се прави елементарна разлика меѓу историската зрелост и толерантност на еден народ и биологијата на стомакот кој разнесува и живи луѓе. Како и се друго и сиромаштијата има свои граници: таа не поднесува бесконечни инфантилни паради на нејзините министри позајмени од најбаналниот пропаганден фолклор.

Време е кога овој народ излегува од бунило и кога мора самиот да им стави крај на сите злоупотреби кои, буквално, ја разнебитија и неговата држава и неговата национална чест. Кој, нормален, може да го поднесе цинизмот да ја држи главата горе и да очекува ваква Македонија, опустошена и ограбена, да му – помогне? Доколку, воопшто нешто е неопходно, тоа е час кога секој треба да даде се од себеси – за да и помогне на својата татковина која стенка во неправди и зла!”

Запамете, ако нечесните и лакоми политичари останат недопрени од Народот и Судската правда тешко Македонија да си го најде правиот крив пат кон Европа. Засекогаш ќе си останеме комшии на континентот и организациите во кои по дифолт и од раѓање генетски припаѓаме. Додека за извршените бесчестија и антиуставни и антизаконски промени на мали партиски групи торбари урдари останеме Неми и Глуви, казната од Бога е Наша само! Јас лично, нема да бидам нем и глув, а Македонија е се што имаме и наша обврска е Думата и Мислата ама онака чиста како солза и нерасипана со тендери. Се друго не признавам!

Поповски продолжува,,

…Македонија се движи по црвена линија: или ќе се обединиме за да ја спасиме – или ќе се разделиме и со себеси .Во таков случај, никому веќе и никакви прислушувања и разговори нема да му бидат нужни… ..Порди сето ова, сосема е точно дека Македонија е поставена во нова политичка орбита и сигурно е, без сопствено , автентично македонско гледиште, без сопствена политичка филозофија и стратегија дека Македонија не ќе може да функционира како независна држава. Особено не, доколку се потпира и натаму на сегашната политичка филозофија на постојани конфликти и разг радувања. На Македонија и е потребен лидер со далековида политичка филозофија, со смисла да ги обедини интересите на сите.

Не треба да замижиме пред фактот дека во Македонија е остварена политичка поделба според етничка припадност, а таа ситуација е најблиска и до територијална поделба. …Евидентно е отсуство на елементарен политички концепт, недостиг на државничка традиција, секој министер што доаѓа а не продолжува таму каде што е застанато на проектот, кој и пред тоа постоел туку се почнува од него…

Македонија нема изградено своја доктрина , своја стратегија, свое лоби. Нема сублимирани ставови нема варијанти. На нашава емиграција, во име на Македонија и се наметнуваат парадоксални и највулгарни фолклорни теми кои треба да ги разрешува. Таа се занимава со попски лакрдии, наместо со кардинални прашања од егзостенцијата на Македонија.” Јас би надополнил: На Македонија насушно и недостига како кислород, еден Систем, нов вредносен востановен на критериуми кои ќе мора да се почитуваат.

Само така, со таа нова Матрица ќе бидеме позитивен пример на Балкански матрикс и секој кој ќе влезе и остане ќе се исскали и протече како солиден кадар на социјалниот дискурс.

Се друго ќе биде нус продукт, мешавина и нестандардни хемии на битови лаги. Нов систем!

Пишува: Гоце Марков

Kолумнист Македонец и Човек 

https://bregalnicki.mk/goce-markov-za-makedoni-a-i-makedoncite/

Најново од: Коментари

Пред фактите и боговите молчат

Со децении на Балканот историјата се толкува низ интересите на државите и политиката. Затоа, ако сакаме да ѝ се приближиме на вистината, не треба слепо да веруваме ниту на грчката, ниту на бугарската, ниту на српската, ниту на која било друга национална историографија. Треба да ги гледаме фактите, старите карти, археологијата и документите. Еден факт […]

Историјата во сегашноста

Често можеме да ги слушнеме изреките: „Остави го минатото, гледај во иднината“ или „Минатото не носи ништо ново“. Но, токму во минатото сме се родиле, сме израснале, сме ги поставиле темелите на она што сме денес и сме стекнале искуства што нè водат низ животот. Минатото е исто толку важно како сегашноста, а можеби понекогаш […]

Атанас Македонец за Александар Македонски и „патридата Македониа“

Во 1845 година, во Венеција, јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“. Особено значење има неговиот предговор, во кој Македонија ја нарекува своја „патрида“, а за Александар пишува како за човек „од истата земја“. Овој запис од XIX век претставува значајно сведоштво за присуството на Александар Македонски во книжевната и културната меморија во […]

Драги Трајков за почетоците на ВМРО-ДПМНЕ во Струмица: „Ројал“ беше место каде отворено се зборуваше за македонска држава

Во годините кога Македонија го започнуваше патот кон осамостојување од Југославија, политичкото организирање не се одвиваше само во партиските штабови и на плоштадите. Драги Трајков од Струмица, во лично сведоштво се навраќа на атмосферата од тие години и на кафеаната „Ројал“, која, според неговото сеќавање, била едно од собиралиштата на членови и приврзаници на ВМРО-ДПМНЕ […]

Јотова се прави будала или навистина е будала ?

Јотова се прави будала или навистина е будала ? Да се нарече Јотова пачавра и караконџула тоа би било голем комплимент и би требало да се радува на тоа премногу. Сите подолни зборови ги заслужува одамна и тоа со тапија во пакет со бугарската влада и сите тамошни татарски слуги и тапанари. Секоја една регистрација […]

ШТО ЌЕ НИ ДОНЕСЕ МИЦКОСКИ ОД САД?

Јове Кекеноски Посетата на премиерот Христијан Мицкоски на Соединетите Американски Држави не треба да се набљудува само како уште една дипломатска посета. Таа се случува во период кога повторно се интензивираат разговорите за македонскиот европски пат. Неколку дена пред заминувањето на Мицкоски, евроамбасадорот Михалис Рокас даде една мошне интересна изјава. Тој најави дека претседателката на […]

Ламбе Арнаудов: И коњите зборуваат, зар не?!

Посветено на: Оние кои, кога имаат интерес, го признаваат и јазикот што го говорат коњите. Наскоро, сите, без исклучок, ќе го признаете македонскиот јазик, ама не со епитаф. МАКЕДОНИЈА ЌЕ ВЕ НАДЖИВЕЕ. Некаде во раниот среден век – внимавајте, Европо, колку сте назад – во централниот и, според многумина, најдобриот ареал за живеење во светот, […]

Татко, брате – го исполнив заветот!

Постојат ветувања што човек ги дава во еден миг, а ги носи цел живот. Постојат и завети што не завршуваат со смртта на оние на кои им биле дадени. Напротив, тогаш стануваат уште посилни – стануваат долг кон семејството, кон предците и кон сопствениот народ. Таков завет понел Петро Алексовски, Македонец кој животот го однел […]

To top