Плакат за првото Културно востание во Крушево, 2009
Македонското сонце од Кутлеш е знак на монети, штитови и кралски регалии користено од македонскиот крал Филип II, неговиот син Александар III Македонски и другите македонски кралеви. Со тоа сонце на моќ ги покориле и елинските градови и освоиле најмоќни царства на три континенти. Сонцето е заштитен симбол и во блиско источните цивилизации (Месопотамија, пред 4500 години) со култно значење кон небесните тела, сонцето и најсветлата ѕвезда Деница. Грчките-елински племиња, докажани како пиратски плагијатори низ историјата на културите, немаат ексклузивно право сонцето да го сметаат за сопственост на нивната раса.Според антички елински и римски автори, Македонците и Елините не само што не биле ист народ, туку припаѓале и на различни раси, па сите опишуваат посебна елинска и македонска раса (Ариан, грчки историчар, книга 2, Битката на Исус, стр. 119 / Diodorus Siculus 18.37.3-4.). Истaтата поделба на македонска и елинска раса се среќава и кај римските историчари (Titus Livius. книга XXXI, стр. 44).
Книжевна инспирација во серијата И КАМЕНОТ ЗБОРУВА од Марија Емилија Кукубајска, писател и професор по историја на англо-американска цивилизација и литература, е Старомакедонското писмо и јазик, Димотикон, зачувано на Каменот од Розета. Тоа е официјално употребувано во периодот на владеење на Птоломеј V и неговата Македонска династија во Египет. Следејќи ја космополитската традиција и високите македонски етички закони за почит кон различните народи и култури, изразени кај Александар III Македонски, Фараонската Наредба на Каменот од Розета e напишана и на хиероглифското писмо на Египет, како и на писмото на етничката група Данајци во Египет. Спрема историски и библиски извори се претпоставува дека Данајците се дел од проколнатото племе Дан, протерано од Блискиот Исток. Современите истражувања во светот веќе вршат интензивни ревизии на автентичноста на митолошките и историските корени на хеленските племиња. Тоа особено се однесува на афро-азиското хибридно потекло на „елинските племиња“, и покрај наметнатиот конструкт дека „Грчката“ е основа на Европската култура (18-19 в.). Во не-реално време на т.н. глобално мултикултурно изедначување и бришење на историчноста, сепак се случува една парадоксално зголемена потреба од преиспитување на посебноста на културите и јазиците. Тоа би требало да е во прилог на непроценливо драгоцените особености на народите кои се бескрупулозно дисквалификувани од нивното заедничко место под сонцето околу кое се движи планетарниот свет. На планетата на луѓето, би било апсурд загрозените врсти на животни и растенија да имаат приоритетна заштита наспроти културната антропологија и археологија на народите и јазиците кои го граделе тој свет.
Дел 5. Буквата З. Реден број 116 – 136 од дешифрирањето на Бошевски и Тентов.
Зборови од буквата З. Се читаат од десно кон лево.
116. еЗ… Зе. Ѕе. Младо сонце, прастаро, оро кружно вие. Сончев пламен на земјен камен – наше име реже,
117. оТеЗ … ЗеТо. Младото сонце уменува: Македонски зет. Божествен. Светлино татковинска – множи се.
118. ееЗ … Зее. Ѕемнее ладна месечева пустинска студ. Но, твојот камен темелник и тогаш тлее – живот.
119. ееЗьЈаН … Најсветла Владетелке од Македонски фараони. Ти’ се поклонуваме. Од тирани не’ браниш.
120. оЈаНееСИаНееЗьЈаН… Најсончева. Убавице позаносна од копирани Афро-Дити, Венери, вени камени,
121. НееЗ … Ладна, неверна убавина на лажни уметности. Hell-култура – мајсторите на измамата ја крадеа.
122. НееЗаН … Не е ладна владетелката Македонска – срце топлокрвно. Ум темелен, природен, јасен, Божји.
123. НееЗаН … На ладна светлина – во темни времиња, темни крадци грабаа, препишуваа, не’ преиначуваа…
124. АееЗаН … a подоцна наредуваа светот да ги нарекува Ѕверка на Златно Доба. Златно Теле Преродено.
125. оМАееЗаН … Се нарекувате Македонци, насекаде, и во ваша стара Македонија, татковина без робови.
126. Ве називаат Македонците што ослободуваат туѓи земји од бездушни душмани на слободата и мирот.
127. Ве нарекуваме Македонски верни гени од Вергина. Наследници: Птолемеи – од југ и север мироносци
128. оБееЗаН … На младото сонце Александар – душа света, со вас наследниците. Не робови на ТриоДионис.
129. ИоТоЛаП оБееЗаН … Палатите на светиот млад дух – ваши се. А племето на Дан проколнато останува.
130. аЦНоБееЗаН … На децата, жители на младото-старо Мемфис сонце, Александар е наш македонски Дар.
131. уЊоГооВееЗаН … Ја нарекуваат неа Видовита Правда: „Од скитници крадци, изрод: нема верен народ“.
132. оМееЗ … Зимо. Зимата не одзема пламен ни во пеколни предавници… Но, јас, вие – татко да одмаздиме.
133. иШеВаН ееЗ … Ладна светлина каменорезецот мачно везе: Данајците со Veratrum album ни’ отруја Цар.
134. Л ееЗ … Уште и се однесуваат како борци за правда, тие, платениците. Туѓото го јадат, свое не делат…
135. еН НееЗ аН … и На ладна светлина, топлина најчовечна е Македонската. Од Каран КРуНа до Илинден…
Марија Емилија Кукубајска
