Александар Македоннски Џеповски

Цел свет се смее на бабољубецот кој предходно во Киев пред неколку дена беше фатен како крие кесичка со бело за шмркање. Изгледа бабичката за тоа го кара, го тепа и ушите ќе му ги истегне во Версајската палата за да се знае која е бабата а кој е бабољубец кој во правата смисла се крие преку неа како топол брат.

-За оние кукавици кои можеа и знаеја, а ништо не направија –

-За оние дебили кои ниту знаеја, ниту можеа, а направија големо зло –

Во овој текст ќе спомнеме неколку размислувања во врска со етничкото потекло на светите браќа Кирил и Методиј. Во нашата официјална историографија (училишни учебници и сл.) се учи дека по доаѓање­то на т.н. „Македонски Словени“ од нивната пра­татковина зад Карпатите, некои од нив се населиле во Солунско и, во сре­дината на 9 век, светите со­лун­ски браќа Константин (Кирил) и Методиј, ка­ко на туѓ народ, им пода­ри­ле азбука. Уште и се учеше дека нивниот татко Лав бил „Грк“, но дека нивната мајка Марија (најверојатно) била „Словенка“, па оттаму тие го знаеле словенскиот јазик. Навидум нема ништо чудно во сето ова и вак­­вата теорија се пре­несуваше и препишуваше низ генера­ци­ите исто­ри­­чари и публи­цисти, без некои посериозни и посеопфатни обиди за пре­ис­питување на иста­та. Но, доволно е оваа теорија да се проанализира во мал­ку по­ши­­рок кон­текст на настаните од тоа вре­ме за да се откријат неколку крупни нело­гич­ности во неа.

Македонија, мојот копнеж – Манојил Мане Јаковлески (39)

Ако ја погледнеме суровата реалност, ќе видиме дека токму нашата земја е „казан“ што врие, а околу него играат европски и балкански демони, облечени во костуми од Брисел, Париз, Берлин и Софија. Доаѓаат еден по еден, со насмевки и декларации за поддршка, но заминуваат со притисоци, уцени и нови понижувања.

Мане Јаковлески

За да можеме да ја разбереме сегашноста и да можеме да создадеме подобра иднина за нашите поколенија, потребно е да ги откриеме корените од минатото.

Кои сме?

Од каде доаѓаме?

Што ни оставиле како наследство нашите предци?

Што сме направиле да го сочуваме тоа наследство?

И што ние ќе им оставиме на нашите потомци откако ќе го напуштиме овој свет?“.

Ако не знаеме кои сме, нема да знаеме ни каде одиме!

Во секој историски миг постои одговорност, одговорност што ја носат живите кон мртвите, и уште повеќе кон идните поколенија. Денес, кога Македонија повторно се исправува по годините на понижување, оваа генерација има мисија: да го зачува она што многумина пред неа го сонувале, за кое се бореле и гинеле.

Нашата обврска денес е да ја чуваме Македонија таква каква што ни ја оставиле, суверена, македонска и достоинствена.

Македонија не ни е дадена на подарок, Таа ни е доверена. А секоја доверба бара одговорност. Оваа генерација ќе остане запаметена или како таа што ќе го згасне пламенот, или како таа што ќе го разгори за векови напред. Изборот е наш, а времето е сега. Македонија нека биде наш завет, наш дом и наша иднина.

Ние, Македонците, сме народ со длабоки корени. Нашата приказна не започнува со меѓународни договори, туку со крвта на нашите херои.

Сме биле раселувани, оспорувани но никогаш избришани, зашто народ што знае кој е, не може да биде уништен.

Нашето наследство е обврска, не само гордост, наследството не е само музејски експонат или убаво патриотско чувство, тоа е завет, тоа е одговорност.

Што сме направиле ние за да го зачуваме она што ни било дадено со жртви, мака и со љубов?

Дали ги почитуваме корените или ги продаваме за краткорочни интереси? Ја носиме честа на генерациите кои се бореа да не бидеме народ на колена, тоа искуство е нашето огледало и нашиот аманет.

Што ќе им оставиме на нашите потомци?

Ќе им оставиме ли држава што клечи, или држава што стои исправено?

Ќе им оставиме ли празни зборови, или дела кои ќе ги водат и инспирираат?

Ќе им ја оставиме Македонија, или само спомен на тоа име?

Нашата обврска е да ја чуваме Македонија не како географска одредница, туку како душа. Да ги учиме децата да бидат горди што се Македонци, да им кажуваме дека македонското име е свето и е запишано во Библијата.

Да не го заборавиме аманетот и идеалите што ни ги оставија нашите предци!

Вечна да е Македонија!

Александар Македонски Џеповски

Македонија, мојот копнеж – Манојил Мане Јаковлески (38)

27 април симбол на неправда, прогон и политичка одмазда!

Кога во бурните деведесетти години, под притисоци, закани и политички прогон, ја основавме ВМРО-ДПМНЕ, не го правевме за функции, туку за Македонија. Со срце, со визија и со жртва ја поставивме основата на партија која ќе стане најсилниот бедем на македонската државност и иднина. И уште тогаш ја кажавме вистината: Македонија е геополитичка раскрсница на Балканот!