Македонски легенди

Петар Мазев

Mazev

Mazev

Петар Мазев (10. II 1927 – 13. III 1993) е македонски сликар и педагог, една од клучните личности на модерната и постмодерната уметност во Македонија.

Како водечка фигура во македонското сликарство, извршил значајно влијание врз уметници од повеќе генерации. Заедно со Лазар Личеноски Мартиновски се смета за еден од најеминентните претставници на експресионизмот.

Роден е на 10 февруари 1927 година во Кавадарци, во сиромашно занаетчиско семејство. Завршил нижа гимназија во родниот град, а потоа направил неколку обиди за продолжување на образованието, меѓу кои и во Воено-занаетчиското училиште, кое не го завршил поради почетокот на војната. Уште од рана возраст покажувал изразен талент за цртање, по завршувањето на војната се запишал во Уметничкото училиште во Скопје. Во 1953 година заминал во Белград, каде студирал на Академијата за ликовни уметности.

Мазев бил член на авангардната група „Мугри“, професор на Архитектонскиот факултет во Скопје и еден од главните иницијатори за формирањето на Факултетот за ликовни уметности во Скопје.

Тој е еден од најзначајните современи македонски ликовни уметници. Самостојно изложувал во Скопје, Белград, Загреб, Њујорк и Љубљана. Во своите рани дела работел во експресионистички манир („Црвенокосата“, 1955; „Портрет“, 1957), а потоа преминал кон метафизичко сликарство („Оплакување“, 1958).

Во шеесеттите години се насочил кон апстракцијата, создавајќи дела со мотиви и симболика блиска до македонското поднебје („Црвен град“, 1961; „Композиција“, 1962; „Манастирски пејзаж“, 1965; „Презреано жито“, 1965), кои оставиле длабок белег во историјата на македонското сликарство. По краткиот период на геометризам во седумдесеттите, повторно се враќа кон експресионизмот („Крст“, 1971; „Жена“, 1972; „Курбан“, 1978; „Мазохизам“, 1980; „Собир“, 1991; „Црвенокоса 2“, 1991; „Тројца“, 1993).

Покрај сликарството, Мазев реализирал и значајни монументални дела. Меѓу нив се издвојува мозаикот во Спомен-костурница Велес (1979–1980), како и монументалната фреска во Скопската железарница (1967). Негови дела се наоѓаат во државни и приватни збирки во Северна Македонија, САД, Германија, Швајцарија, Србија, Хрватска и други земји.

За своето творештво е добитник на повеќе значајни награди, меѓу кои „11 Октомври“ (1960) и „13 Ноември“ (1977), како и признанија од изложбите на Друштвото на уметници на Македонија.

Мазев е и еден од основачите на политичката партија МААК.

Починал на 13 март 1993 година во Скопје.

1d-Tiho copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy copy

Подготвил: Т.К.

Најново од: Македонски легенди

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

Трајче Петкановски

Трајче Петкановски – учител и организатор на народноослободителната борба во Велешко Трајче Петкановски (7 октомври 1919 – 6 август 1943) е македонски учител, партизан и организатор на народноослободителната борба во Велешко. Член на првата партиска ќелија на КПЈ во Азот, тој загинал на неполни 24 години во борба со бугарската полиција и контрачетниците. Неговото име […]

Паисиј Хилендарски

Паисиј Хилендарски (1722–1773) бил православен монах и една од клучните фигури на бугарската национална преродба. Неговото најпознато дело, „Историја славјанобугарска“, завршено во 1762 година, се препишувало и се распространувало, поттикнувајќи интерес за историјата и за народниот идентитет. Паисиј е роден во 1722 година во Самоковската епархија, веројатно во Банско. Живеел во време на османлиска власт […]

Христо Чернопеев – војводата кој животот го врза за македонското револуционерно дело

Христо Чернопеев (16 јули 1869, Дерманци – 5 ноември 1915, Криволак) бил илинденски војвода и еден од истакнатите дејци на македонското револуционерно движење. Соработувал со Гоце Делчев и Јане Сандански, раководел со чети на Организацијата и учествувал во Илинденското востание. Неговото име е поврзано со повеќе значајни настани од револуционерната борба во Македонија. Чернопеев потекнувал […]

Благоја Деспотовски – Шовељ (1919–1941): Млад живот положен за слободата на Македонија

Борец на Првиот скопски партизански одред, кој на само 22 години загинал во борбата против бугарската фашистичка окупација. Благоја Деспотовски – Шовељ е роден во Дебар во 1919 година, а загинал на 7 октомври 1941 година во Скопје. Неговиот краток живот бил исполнет со работа, бунт против неправдата и решителност да се бори за слободата […]

To top