Македонски легенди

Борис Трајанов

Boris-Trajanov

Boris-TrajanovБорис Гогов Трајанов, (Љубљана, Словенија, 4.XI.1959) – е оперски певец, познат македонски светски баритон. Пеење учел со татко му Гога Трајанов, со Бисерка Цвеиќ во Белград и со Пиер Миранда Фераро во Милано. Дипломирал соло пеење на ФМУ во Скопје, а магистрирал во класата на Бисерака Цвеиќ на Музичката академија во Белград. Покрај музичките студии дипломира и на Математичкиот факултет во Нови Сад во 1986 година. Во операта на МНТ работи од 1985 до 1988 година, по што ја започнува својата интернационална кариера. Настапува како баритон во околу 50 улоги во околу сто оперски куќи во светот со над 750 настапи, како и на повеќе телевизиски и радио станици. Бил првенец на Белградската опера и на Државниот театар во Карлсруе, Германија. Добитник е на повеќе награди, домашни и интернационални, меѓу кои и титулата амбасадор Уметник на мирот на УНЕСКО во 2005 година.

Борис Трајанов е роден на 4 ноември 1959 година во Љубљана, Словенија, во периодот кога неговиот татко Гога Трајанов, учел соло пеење кај професорот Бетето. Израснат покрај татко Гога,  кој работел како солист во Операта на МНТ од 1951 до 1983 година, Борис Трајанов од најраното детство сонува за професијата оперски пејач.

На самиот почеток студира пеење со неговиот татко Гога Трајанов, тенор со карактеристичен силен, пробивен, метално обоен глас, кој се смета за еден од најголемите македонски оперски дејци на сите времиња. Борис ужива во секој момент поминат во салата за проби и на сцената. Соло пеење дипломира на Факултетот за музичка уметност во Скопје кај Благоја Николовски во 1985 година, а магистрира во 1989 година во класата на Бисерка Цвеиќ на Музичката академија во Белград. Во меѓувреме дипломира  и на Математичкиот факултет во Нови Сад во 1986 година.

По дипломирањето ФМУ во Скопје во 1985 година се вработува во Операта на МНТ. Дебитира на оперската сцена на МНТ во Скопје со улогата на грофот Хомонај во операта „Циганин барон“. Истата година се појавува и во улогата на Енрико Ештон во „Лучија ди Ламермур“ од Доницети. Борис Трајанов секогаш во потрага по совршенство и боженствено пеење, својата надградба ја продолжува и со Пиер Миранда Фераро во Милано.

За да го надмине бремето на татковата слава, Борис Трајанов останува да работи во МНТ до 1988 година, кога ја започнува својата интернационалната кариера. Имал над 750 настапи во околу сто оперски куќи во светот како што се: Рим, Болоња, Фиренца, Палермо, Монте Карло, Берлин, Хамбург, Франфуркт, Виена, Грац, Осло, Сао Паоло, Кејптаун, Москва, Париз. Њујорк и Венеција.

Вложувајќи го семејното педигре и упорната работа, со текот на годините Борис Трајанов успешно се надградувал. Во дваесет и пет годишната кариера, настапува ширум светот, толкувајќи над 50 улоги, меѓу кои најзначајни му се Набуко (Набуко), Гроф Луна (Трубадур), Риголето (Риголето), Родриго Поза (Дон Карлос), Макбет (Макбет), Ецио (Атила), Ренато (Бал под Маски), Јаго (Отело), Дон Карло (Моќта на судбината), Жорж Жермон (Травијата) – Верди; Шарплес (Мадама Батерфлај), Скарпија (Тоска) – Пучини; Жерар (Андре Шение) – Џордано; Алфио (Кавалерија Рустикана) – Маскањи; Енрико Ештон (Лучија ди Ламермур), Гуљермо (Марија Стуарда) – Доницети; Дон Пиѕаро (Фиделио) – Бетовен; Ескамиљо (Кармен) – Бизе; Елецки (Пикова Дама) – Чајковски..

Борис Трајанов бил првенец на Белградската опера и на Државниот театар во Карлсруе, Германија. Но лично, за најголем успех во професионалната кариера го смета настапувањето таму каде што е најтешко се настапува, а тоа е Италија, земјата на операта. При гостувањето со Римската Опера во Москва, како носител на главната баритонска улога, бил преставен како еден од најпознатите гласови на Италија.

Во светот е познат по својата маестрална изведба на улогата на Скарпија во операта „Тоска“ од Пучини.. Меѓу најважните улоги од неговиот репертоар се оперите од Верди, „Набуко“ и „Риголето“. Настапувал во главните улоги во „Кармен“, „Фиделио“, „Мадам Бетерфлај“, „Кавалерија Рустикана“ и др. Настапувал на повеќе телевизиски и радио станици и има снимено со Кетлин Касело двојно ЦД со оперски арии и дуети во 1995 година, а на ДВД, креација на Скарпија во Театро Реџо Парма во Италија во 2003 година. Со исклучителен сценски настап во кој доминира неговиот моќен, волуминозен драмски глас кој му овозможува ефектно доловување на најсуптилните ефекти на улогите, дефинитивно тој денес е еден најдобрите светски баритони.

Борис Трајанов е еден од врвните македонски уметници кој со своето реноме се ангажира и во многубројни хуманитарни акции. Од 2001 година, има учествувано на серија добротворни концерти чии средства се наменети за помош на бегалците од Босна и Херцеговина, за хендикепираните деца и деца без родители, потоа за борбата против рак на белите дробови, како и за организации кои се борат против нацизмот и расизмот.

Коичиро Мацура, генералниот директор на УНЕСКО, во 2005 година на Борис Трајанов ќе му ја додели титулата амбасадор Уметник на мирот на УНЕСКО, како признание за неговата определба за одбраната на хуманите вредности и промовирање на дијалогот меѓу културите и цивилизациите. Како амбасадор на УНЕСКО, ќе има забележителни настапи како солист во главната улога во операта „Италијанката од Алжир“ на гала концертот „Музика за мир“ организиран од УНЕСКО во Париз и Њујорк во 2007 година.

Со огромна љубов кон својата татковина, тој како голем македонски патриот и амбасадор на УНЕСКО успешно ја промовира својата земја широм светот. Секогаш спремен да им помага на луѓето и на човештвото, да ги промовира хуманите вредности, Борис Трајанов е еден од иницијаторите и на еколошката акција „Засади ја својата иднина“, која ќе наиде на неочекуван добар одѕив не само кај домашната јавност туку и кај меѓународната заедница. Како признание за посветеното лидерство и напорите за пошумување на Македонија како пример за заштита на планетата земја и визијата за мир, маестро Трајанов ќе ја добие и меѓународната награда „Награда за заштита на блескавиот свет“.

Маесторо Трајанов за своите достигнувања од областа на уметноста и филантропијата добитник е на повеќе награди, домашни и интернационални.

Борис Трајанов иако е еден од најзначајните македонски музички дејци, кој е неприкосновен на оперската сцена, во приватниот живот е обична личност кој ги задржува највредните доблести кои го красат човекот, а како македонски патриот секогаш е во функција на македонската кауза и општество.

Маестро Борис Трајанов пред 25 години на 16 февруари настапил на сцената на МНТ, во претставата „Циганскиот барон“. По тој повод македонскиот светски познат баритон Борис Трајанов, на 16 февруари 2011 година во Македонската опера и балет (МОБ) ќе одржи концерт на кој ќе се изведат два чина од оперите „Набуко“ и „Риголето“. Како специјални гости на маестро Трајанов ќе настапат сопранот Ана Дурловски и младиот бас Александар Стефаноски, а диригент на концертот ќе биде Франческо Роза од Италија.

Најново од: Македонски легенди

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

Трајче Петкановски

Трајче Петкановски – учител и организатор на народноослободителната борба во Велешко Трајче Петкановски (7 октомври 1919 – 6 август 1943) е македонски учител, партизан и организатор на народноослободителната борба во Велешко. Член на првата партиска ќелија на КПЈ во Азот, тој загинал на неполни 24 години во борба со бугарската полиција и контрачетниците. Неговото име […]

Паисиј Хилендарски

Паисиј Хилендарски (1722–1773) бил православен монах и една од клучните фигури на бугарската национална преродба. Неговото најпознато дело, „Историја славјанобугарска“, завршено во 1762 година, се препишувало и се распространувало, поттикнувајќи интерес за историјата и за народниот идентитет. Паисиј е роден во 1722 година во Самоковската епархија, веројатно во Банско. Живеел во време на османлиска власт […]

Христо Чернопеев – војводата кој животот го врза за македонското револуционерно дело

Христо Чернопеев (16 јули 1869, Дерманци – 5 ноември 1915, Криволак) бил илинденски војвода и еден од истакнатите дејци на македонското револуционерно движење. Соработувал со Гоце Делчев и Јане Сандански, раководел со чети на Организацијата и учествувал во Илинденското востание. Неговото име е поврзано со повеќе значајни настани од револуционерната борба во Македонија. Чернопеев потекнувал […]

Благоја Деспотовски – Шовељ (1919–1941): Млад живот положен за слободата на Македонија

Борец на Првиот скопски партизански одред, кој на само 22 години загинал во борбата против бугарската фашистичка окупација. Благоја Деспотовски – Шовељ е роден во Дебар во 1919 година, а загинал на 7 октомври 1941 година во Скопје. Неговиот краток живот бил исполнет со работа, бунт против неправдата и решителност да се бори за слободата […]

To top