Изјавата на Пендаровски повторно ги отвори прашањата за политиките на СДС по доаѓањето на власт
За да дојде на власт, СДС им ветуваше на граѓаните сѐ што сакаа да слушнат. Власта беше целта, а Македонија честопати ја плаќаше цената.
Поранешниот претседател Стево Пендаровски во едно телевизиско интервју откри политичка логика која многу граѓани одамна ја препознаваат. Тој призна дека пред избори треба да се зборува она што носи политички поени, а потоа да се водат поинакви политики. По народски кажано – едно се ветува пред избори, а друго се прави по изборите.
Токму така изгледа голем дел од политичката историја на СДС во изминатите децении. Со ветувања за подобар живот, европска иднина и економски напредок, СДС ја бараше довербата на граѓаните. Но кога ќе дојдеа на власт, следуваа отстапки, компромиси и политики кои честопати повеќе одговараа на надворешни интереси отколку на интересите на Македонија.
Граѓаните добро паметат што им беше ветувано пред изборите.
Поранешниот премиер Зоран Заев јавно тврдеше: „Нема таков човек роден, нема политичар, нема институција, којшто има право да го промени уставното име на Република Македонија…“
Во истиот период и Стево Пендаровски уверуваше дека такво нешто не може да се случи без жестока реакција од народот: „Имавме 600 муабети за името. Ќе го смениш името и никој нема да знае и утре ќе се викаме не знам како. Не може, мора да дојдеш во институции. Во тој момент јас ви тврдам, сите што беа, до последен, десетици и десетици илјади луѓе и сите слободарски граѓани душата ќе му ја извадат на тој што евентуално би го поддржал тоа. Нема да го остават во таа фотелја во која е.“
Овие изјави не беа случајни. Тие беа јасни политички ветувања дадени пред македонските граѓани. Но по изборите следуваа сосема поинакви политики. Народот слушаше едно пред изборите, а гледаше друго по изборите.
Токму затоа многумина денес во зборовите на самиот Пендаровски гледаат објаснување за начинот на кој СДС ја освојуваше власта – прво ветувања, потоа сосема поинакви политики.
Во изминатите три децении Македонија беше сведок на одлуки кои често не произлегуваа од националните интереси, туку од агенди креирани надвор од државата. Секој нов компромис беше претставуван како историски успех, а секоја нова отстапка како неопходен чекор кон подобро утре. Но ветеното подобро утре никогаш не дојде.
Кога Македонија се наоѓаше пред историски предизвици, наместо цврста заштита на националните позиции, следуваа попуштања и решенија кои кај народот создадоа чувство на неправда, разочараност и понижување. Наместо гласот на граѓаните, приоритет добиваа туѓи геостратешки интереси. Наместо национален консензус, се наметнуваа политики што оставаа длабоки поделби.
Денес времињата се променети. Граѓаните се поинформирани, посвесни и многу потешко прифаќаат однапред подготвени политички сценарија.
Затоа сѐ почесто се поставува прашањето: чии интереси навистина ги застапува СДС?
Кога некој повеќе зборува за тоа што очекуваат соседите од Македонија отколку за тоа што ѝ е потребно на Македонија, сомнежите стануваат оправдани. Кога ставовите на политичарите од СДС повеќе наликуваат на пораки во интерес на соседите отколку на политики во интерес на Македонија, граѓаните имаат право да поставуваат прашања.
Најголемата грешка на СДС е што мисли дека народот заборавил. Дека и денес може да се ветува едно, а да се прави друго. Дека со истите методи и истите приказни повторно ќе ја добијат довербата на граѓаните.
Македонскиот народ памети.
Памети кој ветувал достоинство, а прифаќал понижувања.
Памети кој велел дека нема да има отстапки, а потоа отворал нови прашања на штета на државните интереси.
Светот денес се движи во поинаква насока. Сѐ повеќе држави својата политика ја градат врз заштита на сопствените национални интереси, економски развој, енергетска независност и грижа за сопствените граѓани. Времето на слепото следење туѓи агенди полека завршува.
Токму затоа Македонија денес има потреба од политики што ќе произлегуваат од македонските интереси, а не од туѓите очекувања. Од лидери кои најнапред ќе ѝ одговараат на сопствената држава, а потоа на сите други.
Народот научи многу лекции во изминатите три децении. И токму тоа искуство е најголемата гаранција дека иднината ќе ја градат оние што веруваат во Македонија, ја почитуваат волјата на народот и националните интереси ги ставаат над сѐ.
Македонија не смее повторно да биде предмет на политички експерименти поради туѓи агенди. Македонија мора да остане единствениот компас според кој ќе се носат сите важни државни одлуки.
Затоа што народ кој го чува своето достоинство и држава што ги брани своите интереси секогаш имаат иднина.
