Македонска Нација
Додека Венко Филипче се обидува да ја гради својата јавна слика врз наводни европски вредности, неговото молчење пред бугарските провокации покажува дека тие принципи ги користи само кога треба да ја напаѓа сопствената држава.
СДС и Филипче повторно ја отворија старата тетратка со лаги, полувистини и евтин политички страв. Само што, и овојпат, лекцијата не ја научиле.
ВМРО-ДПМНЕ секојдневно мора да им објаснува основни работи — како функционира економијата, како се чита буџет, како се анализира дефицит и, што е најважно, како се штитат интересите на Македонија.
Политиката дојде до таму што ВМРО-ДПМНЕ стана учител, а СДС остана слаб ученик кој ниту слуша, ниту разбира, ниту сака да научи.
Филипче и неговите другари од СДС како папагали повторуваат лаги, сега конкретно за Пензискиот фонд. Од нивното однесување се гледа само едно: немаат идеја, немаат програма, немаат план, па затоа единствено што им преостанува е да сеат страв кај граѓаните.
Јасно треба да им се каже: буџетот не е празен. Пензионерите не се загрозени. Нивните месечни примања не се загрозени. Не се загрозени ниту вработените, ниту нивните плати.
Но, кога некој нема аргументи, тогаш измислува катастрофи. Кога нема економска политика, тогаш произведува паника. Кога нема решение, тогаш шири лаги.
Ако од СДС не ги слушаат јавните настапи на надлежните институции, ако не ги читаат бројките и ако не разбираат што зборуваат, тогаш повторно ќе им објасниме. Буџетскиот дефицит не се анализира само преку апсолутни бројки, туку преку неговото учество во бруто домашниот производ. Само така може да се направи реална споредба низ годините.
Но за тоа треба знаење. А очигледно, кај СДС тоа одамна е дефицитарна категорија.
Проблемот не е само што грешат во економијата. Проблемот е што често грешат и кај прашања кои директно ги засегаат интересите на Македонија. Некогаш тие грешки изгледаат како незнаење, но премногу често личат на намерна политика спротивна на државните и националните интереси.
Затоа, пред Филипче и СДС повторно да излезат во јавност со бесмислени и нереални тврдења, добро би било барем еднаш да размислат. Не мора многу. Доволно е малку. Иако, судејќи според досегашното искуство, и тоа за нив ќе биде тешка домашна задача.
Очигледно, СДС не само што не ја научиле лекцијата, туку изгледа ја промашиле и училницата. Додека ВМРО-ДПМНЕ зборуваат со бројки, тие зборуваат со паника, додека носат мерки, тие носат празни соопштенија, додека работат, тие глумат загрижени аналитичари на сопствените политички промашувања.
Кај СДС одамна не е проблем само незнаењето. Проблемот е што тие со години го претставуваат незнаењето како став, паниката како политика, а лагата како стратегија. И потоа се чудат зошто граѓаните ги испратиле во опозиција.
Ако политиката беше училиште, СДС досега ќе добиеше не само единица, туку и укор пред исклучување. Но граѓаните веќе го направија тоа што требаше — ги извадија од власт и ги ставија таму каде што најмногу им прилега: во опозициска клупа, да гледаат, да слушаат и, конечно, нешто да научат.
Затоа, бидејќи СДС очигледно се лоши ученици, ќе останат во истиот клас — читај: опозиција.
А како што се однесуваат, не само што ќе ја повторуваат лекцијата, туку уште долго ќе ја повторуваат и политичката година. Со вакво незнаење, со вакво сеење страв и со вакво бегање од реалноста, СДС сами си ја пишуваат оценката.
А таа оценка е јасна: недоволно.
Затоа уште долго ќе седат таму каде што граѓаните ги испратија — во опозиција. И тоа не како казна, туку како најсоодветна образовна мерка за партија која со години одбива да научи што значи одговорност, работа и грижа за Македонија.