Во присуство на бројни (скоро сите) членови на малата и во слободен пад да се смали уште повеќе, се одржа долго најавуваната средба, која никого не го интересираше, на вкупниот незначителен број членови на куќниот совет на “Бихаќка“ 8.
Интересно е што како и во Бихаќ 1942 година поради тешки борбени но и “предавнички“ услови немаше скоро половина од сите поканети. Најприсутни беа заборавените и тие останаа дома, убедени дека и понатака ќе биде полошо од секогаш лошото во нивната средина, така што нивното отсуство или присуство не менува ништо, бидејќи концертот на шунд музиката што беше понуден ниту беше за слушање, уште помалку за гледање, од соло настапот на најлошиот музичар во овој веќе одамна заборавен БЕНД составен од лоши музичари и р`ѓосани инструменти, најлошо без публика, помина без никаков публицитет.
Се потрудија!
Поканија уште две, три, четири порано многу, многу мали куќни совети, за колку толку да се соберат, ама тие сироти од кога се во друштво со нив, ги нападнала инфекцијата на “големиот“ да се стреми успешно, ултра брзо да се смалува за да биде невидлив.
И, нормално како да се дозволи нешто малу, мрва… големиот да дозволи малите да можат да бидат поголеми од него.
Тука клучна улога одигра и нивната главна идеолошка матрица: Сите по број да се изедначат. Не може само малите да се смалуваат, па така тие наводно малу поголемите, силно, брзо и со многу голем интензитет ќе се намалуваат за да бидат сите “рамноправни“ оти не е фер тие, големите, да имаат неколку членови повеќе од исто така малите кои што се намалуваат.
Важно е да си солидарен кон патот на пропаѓање, односно сите заедно “јуначки“ да се покажат лојални на слепиот водач кој ги носи со празни ветувања кон неостварливи соништа, дива река што нема брег од двете страни каде да застанеш, само стихија и од време на време, поточно на секои 100 години видливи како СКИТАЧКИОТ ХОЛАНЏАНИН.
И, сите тие собрани НЕКОЛКУМИНА во број се договориле како да го оправат домот во кој живеат, да ги подобрат условите за живеење, да обезбедат некоја си каква таква иднина, бидејќи не се мрднати од место.
Но, како што понекогаш и бива, и во најдлабоката јама и црна темнина ќе се најде некој да праша: “Како дојдовме до ова дереџе? Како да се погледнеме в очи кога е црна темнина?
Како да го следиме некого кога и тој е ОБНЕВИДЕН? Ај што е таков, ама и позади и е невидлив…? Но, видлива е неговата самопрегорна посветеност, истрајност и издржливост и понатака да руши, разградува, да се одмаздува на МАКЕДОНСКИОТ НАРОД, да ја мрази МАКЕДОНИЈА и сето со векови од народот позлатено да го пеплоса и претвори во ситни груменчина прегорен јаглен.
Што да поправаме? Не го знаеме домаќинот ниту името на објектот што ние го продадовме заедно со народот обезимен и без дом што го оставивме и тоа за понижувачки и бесценети пари, но и крвави и клети.
Кој ќе ни поверува? Еден народ едно време го лажевме и го суредивме. Но не можеме постојано сиот народ цело време да го лажеме.
Што повторно, со која хипокризија и со која ново понудена апокалиптична измама ќе ги придобиеме станарите?
Прочитани сме, жигосани за навек, отфрлени одамна, непожелни за пријатели, комшии, сватовштина, соработници праша, единствениот кој што малу прогледал после оперативниот зафат кај офталмолог, за на крај да додаде: Оставете ги мајсторите и велемајсторите да градат сé што ние растуривме. Тие знаат и сакаат. Ние не сме квалификувани ни за чираци а камо ли калфи да им бидеме.
А, тоа дека не сакаме: Точно е, но делумно. Вистинскиот одговор е: Ние ги мразиме своите. Ги мразиме затоа што не можеме да бидеме како НИВ.“
Го мразите своето, толку жестоко што не знаете од каде произлегувате, на кого припаѓате и на кого да служите. Да, простете за третово: Само тоа знаете, да служите на ТУЃИ, НЕПРИЈАТЕЛСКИ ИНТЕРЕСИ, продавајќи нешто за без пари. Нормално, најниска цена има оној производ што не е твој.
Одете си! Ослободете си се себе си. Народот одамна од вас КРАСТОСАНИ духовни дегенерици е ослободен.
Се прашувам самиот себе, а и малкумина вас: Зборувате за некој имунитет. Од кого ќе ве брани. Залудно е.
Вие боледувате од автоимуна антимакедонска неизлечива, тешка и срамна болест ЛУПУС, инфицирани едни од други со исклучително јасен симптом на континуирано нарушување на имунолошкиот систем на МАКЕДОНСКАТА ДРЖАВА и НАЦИЈА.
А, и да се лечете, не можете.
Злобата ви е поголема и од ЛУПУСОТ.
