Ибе Паликуќа (Дебар, 1927 – Шутово, Кичевско, 22 септември 1944) била учесничка во Народноослободителната војна во Македонија и една од најмладите жени од Македонија прогласени за народни херои на Југославија. Како борец и политички активист, својот живот го загубила на само 17-годишна возраст.
Ибе Паликуќа е родена во 1927 година во Дебар, во албанско семејство. Нејзиниот татко бил оџа. По завршувањето на основното образование останала во семејниот дом.
Втората светска војна ја затекнала како девојче. Во 1941 година, по окупацијата на западниот дел на Македонија од фашистичка Италија, нејзиното семејство било антифашистички настроено. Во нивниот дом доаѓале илегалци и се одржувале состаноци на припадници на народноослободителното движење.
Нејзиниот брат Ештреф, кој бил активен во движењето, ѝ доверувал курирски задачи. Ибе можела полесно да се движи низ градот без да предизвикува сомневање кај окупациските власти, што го користела за извршување на доверените задачи.
Уште на 14-годишна возраст се вклучила во активностите на организацијата во Дебар. Во 1942 година станала член на СКОЈ, а од јуни 1943 година била член на Месниот комитет на СКОЈ. Во јули истата година станала член на КПЈ, а потоа дејствувала и во партиските структури во Дебар.
Посебно била активна меѓу женската младина, не само во градот туку и во околните села, ширејќи ги идеите на антифашистичкото движење.
По капитулацијата на Италија во септември 1943 година и повлекувањето на партизанските сили од Дебар, Ибе им се приклучила на партизанските единици. Од октомври 1943 година била борец во Дебарскиот младински баталјон, а подоцна станала заменик политички комесар на баталјон во Четвртата македонско-албанска народноослободителна бригада, а потоа извршувала политичка должност и во Бригадата.
Во текот на 1944 година единицата водела борби против германските сили и балистичките формации.
На 20 септември 1944 година, во борбите во околината на Кичево, Ибе Паликуќа била тешко ранета додека го обезбедувала повлекувањето на борците од својот баталјон. Два дена подоцна, на 22 септември 1944 година, им подлегнала на повредите во селото Шутово, Кичевско.
Имала само 17 години.
На 8 октомври 1953 година, со указ, Ибе Паликуќа била прогласена за народен херој на Југославија. Таа останува запаметена како една од најмладите народни хероини и како една од седумте партизанки од Македонија што го добиле ова признание.
Нејзиниот краток живот останал сведоштво за генерацијата млади луѓе кои во годините на Втората светска војна се вклучиле во антифашистичката борба и за ослободувањето на Македонија.