Се разбира, пцуел на својот јазик :

ПИСМО  ОД  ШТАБОТ  НА  ЛЕРИНСКО-КОСТУРСКИОТ  МАКЕДОНСКИ  БАТАЛЈОН ДО ЦК НА ЕАМ И ГЛАВНИОТ ШТАБ НА ЕЛАС: ВЕКОВНИТЕ ИСТОРИСКИ И НАЦИОНАЛНИ  ИДЕАЛИ НА ЦЕЛИОТ МАКЕДОНСКИ НАРОД СЕ ДА ЖИВЕЕ СЛОБОДЕН И ОБЕДИНЕТ

Осврт кон делото на рускиот мислител Владимир Бурич базиран на разговорите водени со него од македонскиот мислител и деец Чедо Цветановски, директор на Центарот за немилитаристички стратешки истражувања – ЦЕНЕСИ, кои наскоро ќе бидат објавени во книга.

Повод за книгата на Чедо Цветановски “Струшкиот аманет за Македонизмот” е четврт векот од упокојувањето на Владимир Бурич, водечки поет и мислител во руската поезија и филозофија од втората половина на 20-тиот век.

Во приквечерината на востанието, кручевските востаници се собрале во Беринската корија, чекајќи ја во секој момент наредбата за да го нападнат градот.

Горскиот штаб на Крушевскиот востанички реон, на чело со Никола Карев, кој беше определен од конгресот во Смилево за горски началник, концентрирал околу 800 востаници за напад и ослободување на Крушево. Подготвувајќи се за успешно заземање на градот, Штабот свикал состанок со следните луѓе: Иван Наумов, Питу Гули, Андреја Димков, Ѓучин Наумов, Марко Христов, Косто Демирхисарски, Иванчо од селото Љатово, Коста Попето, Ташко Карев, Методи Стојчев и др., пред кои Карев ги изнел задачите на војводите за претстојната акција. На тој состанок бил прифатен предлогот на Карев, Тодор Христов (офицерчето) да биде избран за помошник член на Штабот.

Дивите кози од Овче Поле

„Бунтовник“ бил весник кој излегувал во Софија во периодот 1898 - 1899 година како неофицијален орган на Задграничното претставништво, односно на Македонската револуционерна организација, преку кој се преставувале целите и намерите на Организацијата во однос на Македонското прашање.

Спомени - Ѓорче Петров

- Петров интерниран во Трново. - Борбата со врховистите продолжува и се засилува. - Капетан Давидов оди во Битолско. - Напад на Делчев на заседанието на В.К. - Напразни усилби да се предоврати востанието, подбуцнувано од Цончев. - Една слабост кај Гоцета Делчев.

14 јунн 1908 год.

Таму тој се зафатил со изградба на библиотека и повторно го вовел македонскиот систем на владеење, со македонскиот јазик како официјален јазик во царството. Македонскиот јазик станал јазик на трговците, дворците и наследниците, кои се стремеле да стануваат владетели на одделни кралства во евроазиската империја.

Лоза е списание на македонската емиграција во Бугарија, што се појавил во 1892 година во Софија како орган на Младата македонска книжевна дружина.

Списанието „Лоза“ се појавува откако во Солун пропаднал уште еден обид на Македонците за создавање на свој културен центар. Дел од соработниците на солунското списание „Книжици за прочит“ се преориентирале во кругот на „Лоза“. Меѓу нив се: Ѓорче Петров, Антон Поп Стоилов, Ефтим Спространов и други. Меѓу соработниците на „Лоза“ се и: Коста Шахов, Георги Баласчев, Петар Поп Арсов и други.

Веднаш после напуштањето на Франција од Беломорска Македонија во 1924 г. Целосната контрола ја добива Грција дава наредба до сите Македонци: Да прекинат сите дејности и соработки со ВМРО и Егзархијата. И да почнат да зборат Грчки јазик.