Грчкото министерство за надворешни работи во пресрет на средбата во Њујорк помеѓу Министерот за надворешни работи на Македонија, Никола Поповски и шефот на грчката дипломатија Евангелос Венизелос, како и пред настапот на македонскиот премиер Никола Груевски пред Генералното собрание на ОН, на својот Веб-сајт објави соопштение во кое ја обвини Македонија за неконструктивност и правокации во решавањето на спорот со името и повтори дека за нив единствено решение е географска одредница и нејзина севкупна употреба.

„Каква анархија владее во Македонија, најдобро се гледа по крвавите случувања, кои во последно време зачестија на сите страни. До сега убиваа Бугарите, а сега почнаа и Грците“ - вели српскиот известувач од Битола кој во својот допис до белградска „Политика“ од октомври 1904 година истовремено се прашува што прават Србите?

Полиперхон (394–303 п.н.е.) бил македонски генерал кој служел во војската на Филип II и Александар Македонски, придружувајќи го Александар во неговите воени походи.

Бил крал на Молосијците (од 297 п.н.е.), Епир (306 п.н.е. - 301 п.н.е., 297 п.н.е. - 272 п.н.е.) и Македонија (288 п.н.е. - 284 п.н.е., 273 п.н.е. - 272 п.н.е.), и еден од најсилните противници на Римска Република. Дел од неговите битки, иако успешни, резултираат со големи загуби во редовите на неговата војска, што е и непосреден повод за создавањето на изразот Пирова победа.

ПЕТИЦИЈА ОД ГРУПА БЕГАЛЦИ ОД МАЛЕШЕВСКО ДО Н. ДЕ РИНГ: САКАМЕ И ОЧЕКУВАМЕ МАКЕДОНИЈА ДА БИДЕ ПОДОБРО ОРГАНИЗИРАНА ЗА ДА МОЖЕМЕ ДА СЕ ВРАТИМЕ ВО НАШИТЕ ДОМОВИ

Македонците се еден од најретките народи во светот со традиција на постоење, вели Роман Шолц, директорот на Швајцарскиот институт за атропологија и ДНК – ИГЕНЕА за Програмата „Гласот на народот“ со Слободан Томиќ, по повод 2073 роденденот на македонскиот цар Александар Македонски.

Движење за ослободување и обединување на Македонија (ДООМ) е македонска организација во дијаспората основана од македонски иселеници во 1962 година во Шведска. Движењето се залагало за поголема автономија на СР Македонија во склоп на СФР Југославија, признавање на националната посебност на Македонците во Пиринска и Беломорска Македонија, враќање на Македонците бегалци во Грција и автономија на Пиринска и Беломорска Македонија, како етапа кон обединувањето на целокупната етногеографска Македонија.

Неуспехот на Мирцштешките реформи од 1903 година и на финансиските и судските реформи од 1905 година ги принуди некои од големите сили да преземат нови иницијативиои. Со таков предлог во март 1908 година излегле Велика Британија и Русија.

Во текот на Втората светска војна, од почетокот на формирањето на македонските комитско-партизанските одреди во 1941/42 година, кои ги носат имињата на прославените илинденци, па се до формирањето на дивизии и корпуси во 1944 година, македонската војска станала армија, респективна сила која во октомври – ноември 1944 година имала над 64.000 борци. Главниот штаб на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Македонија (Главен штаб на НОВ и ПОМ) нил главното командно тело на македонскиот народ во Вардарскиот дел на Македонија во текот на народно-ослободителната борба на Македонија.

Мицко Крстиќ (1855 - 26. X 1909) е поречки војвода. По судирот со качачкиот водач Џемо на сопствената свадба, првин работел како самарџија во Скопје, а потоа во Турну Северин (Романија, април 1876). Таму стапил во малата чета на Стеван Петрески-Угриноски и по враќањето го ликвидирале зулумџијата Џемо (летото на 1878). Подоцна оформил своја чета, но во една борба бил заробен (1882) и осуден на 20 години робија. По излегувањето од затвор (1902) пак оформил чета, но по Илинденското востание Мицко војвода се приклонил кон српската оружена пропаганда. По Младотурската револуција се обидел да се легализира за мудур во Самоков, но бил убиен од заседа по наредба на кичевскиот кајмакам.