Изјавата на бугарскиот претседател Румен Радев пред ннекој ден во Париз претставува уште една потврда дека официјална Софија со години води организирана и систематска политика насочена кон наметнување на своите национални позиции врз Македонија.
Радев без никаква задршка призна дека цела година ги убедувал европските лидери да го прифатат бугарското барање за внесување на Бугарите во македонскиот Устав како услов во преговарачката рамка за членство во Европската Унија. Тоа не е гест на добрососедство. Тоа не е европска политика. Тоа е класичен пример на политички притисок врз соседна држава.
Ниту една европска држава не го условува својот сосед со промена на Уставот, идентитетските прашања, историските толкувања и националното самоопределување. Такво однесување не е карактеристика на пријател, туку на држава која се обидува да наметне политичка доминација врз послабиот сосед.
Најголемиот парадокс е што токму оние кои најгласно зборуваат за „братство“, „заедничка историја“ и „ист народ“, истовремено работат на блокирање на европскиот пат на Македонија. Наместо да бидат мост кон Европа, тие станаа пречка на европската интеграција на македонската држава.
Признанието на Радев всушност ја разоткрива вистината која со години се обидуваше да се прикрие.
Бугарското вето не било недоразбирање, туку внимателно планирана стратегија.
Не станувало збор за човекови права, туку за политички условувања.
Не станувало збор за европски вредности, туку за наметнување на национална агенда преку институциите на Европската Унија.
Македонија има право да биде дел од Европа, но никој нема право да бара од Македонците да се откажуваат од сопствената историја, идентитет и достоинство како цена за тоа членство.
Изјавата на Радев треба да биде предупредување прво до Филипче и СДС и за сите во Македонија. Таа покажува дека зад реториката за „добрососедство“ често стои сосема поинаква политика.
А кога еден сосед вложува цела година дипломатски напори за да наметне услови врз друга држава, тогаш тешко може да се зборува за партнерство. Тоа повеќе наликува на однос каков што би очекувале од политички противник, а не од сосед кој тврди дека ви е најблизок пријател.
