Александар Џеповски
Порака од Австралија до Венко Филипче: Дијаспората не е антидемократска-антидемократски е стравот од нејзиниот глас
Кога една партија ќе почне да се плаши од Македонците надвор од Македонија, тогаш таа не се плаши од технологија, туку од вистината што ќе ја каже дијаспората.
Од далечна Австралија, каде што илјадници Македонци со децении ја носат Македонија во срцето, со неверување, но и со гнев ја слушаме изјавата на Венко Филипче дека гласањето на дијаспората било „антидемократски чин“.
Антидемократски чин?
Да му се каже тоа на Македонецот во Австралија, Америка, Канада и Европа, кој цел живот работел, градел семејство и секој ден ја спомнувал Македонија? Да му се каже тоа на Македонецот кој со децении организирал македонски собири, црковни заедници, фудбалски клубови, културни настани и хуманитарни акции? Да му се каже тоа на Македонецот кој можеби е далеку од татковината, но никогаш не ја напуштил во душата?
Не, господа од СДС. Проблемот не е во дијаспората. Проблемот е во вашиот страв.
Најновиот отпор кон можноста македонската дијаспора да гласа по електронски пат не е случаен. Тоа не е техничко прашање. Тоа не е прашање на процедура. Тоа е политички страв од гласот на Македонците кои не забораваат.
А дијаспората навистина не заборава.
Не заборава кој го смени македонското име. Не заборава кој го релативизираше македонскиот идентитет. Не заборава кој се пазареше со македонската историја, со јазикот и со достоинството на Македонија. Не заборава кој со години ја третираше татковината како предмет за политичка трговија.
Затоа денес им пречи електронското гласање. Не затоа што е опасно за демократијата, туку затоа што е опасно за нивната политичка удобност. Не затоа што е антидемократско, туку затоа што е премногу демократско за оние што се навикнати да ја мерат демократијата само кога ним им одговара.
Кој му даде право на Венко Филипче да им каже на Македонците во дијаспората дека нивниот глас е антидемократски? Кој му даде право на СДС да одлучува кој Македонец смее, а кој не смее да учествува во иднината на Македонија?
Дијаспората не е туѓо тело. Дијаспората не е статистика. Дијаспората не е само дознака испратена дома. Дијаспората е Македонија надвор од Македонија.
Од Австралија добро знаеме што значи да се биде далеку, а сепак секогаш да се живее со Македонија. Знаеме што значи да се гради нов живот, но да се чува стар корен. Знаеме што значи детето да оди во австралиско училиште, а дома да слуша македонска песна, македонска приказна и македонска молитва.
Ние не бараме привилегија. Бараме право.
Право да гласаме. Право да бидеме дел од државата што никогаш не сме ја напуштиле духовно. Право да учествуваме во одлуките што ја обликуваат иднината на Македонија. Право да кажеме што мислиме за оние што ја почитуваат Македонија и за оние што ја понижуваа.
Електронското гласање не е закана за демократијата. Закана за демократијата е стравот од гласачите. Закана за демократијата е кога една партија сака да избира кој народ ќе гласа, а кој ќе биде избришан од политичката карта.
СДС може да ја игнорира дијаспората, но не може да ја избрише. Може да ја навредува, но не може да ја замолчи. Може да се плаши од нејзиниот глас, но токму затоа тој глас ќе биде уште посилен.
Од Австралија порачуваме јасно: македонската дијаспора не е антидемократска. Антидемократски е обидот на Венко Филипче и на СДС да ѝ се одземе правото на глас. Антидемократски е обидот Македонците надвор од татковината да се третираат како граѓани од втор ред.
Македонија не е само територија. Македонија е народ, јазик, паметење, корен и завет. Тој завет живее во Скопје, Битола, Охрид и Прилеп,… но живее и во Мелбурн, Сиднеј, Перт, Торонто, Чикаго, Берлин,…
А кога тој завет ќе проговори, никој нема право да му ја затвори устата.
Кој се плаши од дијаспората, се плаши од гласот на Македонецот, од судот на Македонија и од Божјата правда.
Амин!