Камените куќи на Ланга, природните убавини на нејзината околина и богатата традиција на Голо Брдо во кое културата и природата се доживуваат заедно.
Ланга, на албански Llangë, административно припаѓа на единицата Стеблево во општина Либражд. Селото привлекува внимание со својата положба меѓу шумите и карпестите падини, но особено со впечатливите камени градби што му даваат препознатлив изглед. Неговите стари куќи се важна причина за посета и за запознавање со традиционалното градителство во овој планински простор.
Највпечатливи се високите камени куќи, налик на кули, меѓу кои има градби со три и четири ката. Масивните ѕидови, малите прозорци и поставеноста на стрмниот терен сведочат за умешноста на некогашните мајстори. Овие градби се значаен дел од културниот пејзаж и заслужуваат стручна грижа, заштита и обнова.
Градителското наследство на Ланга природно се надоврзува на богатата традиција на пошироката област Голо Брдо. Ѕидарството, дрводелството и печалбарството имаат значајно место во животот на населението, а семејните преданија и свадбените обичаи го дополнуваат културното богатство на овој крај.
Посебна вредност за македонската култура има зачуваниот македонски голобрдски говор. Истражувањата на македонистката Дијана Петровска, претставени во монографијата „Голобрдскиот говор“, го потврдуваат неговото богатство и припадноста кон западните периферни македонски говори. Во нејзините теренски сведоштва значајно место имаат и традиционалните занимања на населението, особено ѕидарството и дрводелството.
Зачувувањето на македонскиот јазик во Голо Брдо е неразделен дел од грижата за културното наследство. Во голобрдскиот говор се чуваат зборовите, спомените и искуствата на многу поколенија. Неговото пренесување од родителите на децата е важна врска со македонскиот идентитет и со културата на родниот крај.
За неговото опстојување се потребни поддршка за изучување на мајчиниот јазик, достапни книги на македонски и културни содржини наменети за младите. Запишувањето на локалните зборови, народните песни, преданијата и сеќавањата на повозрасните, преку звучни и видеозаписи, би помогнало ова богатство да им стане достапно и на идните поколенија. Јазикот најсилно се чува преку секојдневната употреба – во домот, меѓу младите и на културните средби.
Како што камените кули бараат заштита од пропаѓање, така и македонскиот говор бара секојдневна употреба, грижа и простор во животот на младите.
Ланга и Голо Брдо заслужуваат место на културната и туристичката карта на регионот. Нивната привлечност е во средбата со каменото градителство, планинската природа и живото културно паметење – вредности што треба да се запознаат и да се зачуваат за идните поколенија.
