Локалитетот на оваа праисториска наколна населба е на полуостровот и автокампот Градиште, на длабочина од 3 до 5 метри. Најблискиот колец од вкупно 6.000 откриени е на 12 метри во езерото, со што се претпоставува дека е тоа колец од мостот што ја спојувал населбата. Се претпоставува дека се простирала на околу 8.500 квадрати платформа, а на неа имало можеби и 60-ина живеалишта. На локацијата се откриени многу остатоци од орудија, предмети од керамика, дрво, од камен и делови од животни, како, на пример, рогови од елен.

Македонското литературно друштво „Григор Прличев“ од Сиднеј го објави списанието „Повод“ број  58 за септември 2022 година. Тоа се појави во печатена и во електронска форма, двојазично, а  е наменето за литература, култура, историја и општествени науки, со цел тоа успешно да го промовира македонскиот јазик, литература, култура и македонската заедница во демократска и мултикултурна Австралија, Списанието е посветено на еден од најголемите македонски празници „11Октомври“ и на доблесниот македонски иселеник од Сиднеј, Перо Адамчевски – Коцин.

Битолскиот триод, познат и како Кичевски е македонски средновековен ракопис, кој според записите што стојат на него, ракописот го пишувал Георги Граматик од с.Вапа-Дебарско во с. С' лп-Кичевско. (Видоески, Божо (1988). „Јазичните појави во Битола и Битолско денеска и во минатото: реферати од научниот собир одржан од 7 до 9 септември 1984 г. во Битола“. Македонска академија на науките и уметностите )

Велешката тврдина (Велешко кале) е тврдина која лежи 2 км јужно од градот Велес, во речниот теснец на устието на Тополка во Вардар. Кале претставува издолжено плато, горе сосем зарамнето и со стрмни падини, високо 50—60 м над реките. Едно помало седло на јужниот дел го одвојува од повисоките планини. Од калето се контролираат два значајни пата што водат во неговото подножје: Вардарската магистрала и стариот пат Велес — Прилеп, што водел долж Тополка.

На 15. Октомври 2022 година во Општината Новаци се одржаа манифестацијата„22. Пелагониските културно-научни средби“, на која беше промовирана Монографијата „Силјан Мицевски“, дело кое се однесува на животот и делото на  бизнисменот Силјан Мицевски-Циле. 

На 15.  октомври  2022 година во Општината Новаци се одржаа „22. Пелагониските културно-научни средби“, на кои беше доделена наградата “Повелба за животно дело“ на Славе Катин и наградата “Златен клас за македонски вознес“ на Виктор Бивел од Сиднеј, Австралија

На 7 октомври 2022 година, Македонското литературното друштво „Григор Прличев“ во просториите на истоимената библиотека во Анклиф-Сиднеј ги промовираше книгите „Творештвото на Славе Катин(Првото и Второ проширено издание)“ од поетот, драматург, публицист, основач и претседател на Македонското литературно друштво „Григор Прличев“ од Сиднеј  Душан Ристевски-Македон. Пред голем број присутни Македонци од сите делови на Македонија и гости од австралиското општество, за делата зборуваше почесниот претседател на Македонскиот просветно-училишен одбор на Нов Јужен Велс господинот Тоде  Кабровски

„Релативно добро зачуваниот народен начин на живеење во Македонија опфаќа богатство од обичаи кои не се инфериорни во однос на ниту еден од соседните народи, а во многу нешта дури и ги надминуваат.“ – вели бугарскиот научник, етнограф и фолклорист Христо Вакарелски во 1946 година. (Дух и съдържание на македонската народна песен“, Македонска мисъл, кн. 3-4, год. 2, 1946)

Асеманиевото евангелие или Асеманово евангелие е средновековен македонски книжевен споменик кое потекнува од 10 или почетокот на 11 век. Евангелието е составено од 158 листови.

„Историјата на македонската песна не е ограничена само на херојско-епските легенди и покрај слабите рефлексии на ајдучката ера од минатото. Политичките бури по несреќниот датум на Берлинскиот конгрес, кој целосно ги зароби народните духови во Македонија, ја измести релативно воспоставената традиција на креативните песнички форми на овој народ. Целосно се предаде - и по дух, економски, и просветно и со лично учество - на револуционерната организација со веќе дефинирана и позитивна национална и политичка свест за еднаквост во семејството на Јужните Славјани, населението високо во својот поглед ги издигна сите свои претставници, со радост и тревога ја следеа нивната активност, им помагаа без ограничување и ги бележеа нивните подвизи во инспирирани песни. И овие песни беа навистина револуционерни: нивната форма е неизвесна, таа е жива, сè уште се формира, непостојана.“ - пишува бугарскиот етнограф и фолклорист Христо Вакарелски во 1946 година. (Дух и съдържание на македонската народна песен“, Македонска мисъл, кн. 3-4, год. 2, 1946)