Македонски легенди

Ѓорѓи Киселинов

gjorgji-kiselinov

gjorgji-kiselinov

Ѓорѓи Јакимов Киселинов (3/16. V 1888 – Скопје, 29. IX 1961) е македонски филолог, фолклорист, граматичар, лексикограф, дијалектолог, етнограф, преведувач и публицист. Непосредно по Ослободувањето подготвува за печат “Кратка македонска граматика“ (25. Х 1944) и учествува на Првата конференција за македонската азбука и македонскиот литературен јазик (27. XI – 4. XII 1944).

Ѓорѓи Јакимов Киселинов е роден на 3 (16) мај 1888 година во Охрид. Основно образование завршил во родниот град, а од 1903 година учи во Битолската машка класична гимназија. По завршувањето на гимназијата во 1907 година и курсот по грчки јазик, Киселинов две години учителствувал во Хрупишта и во Костур. Од овој период е и неговата прва публикација „Географски опис на град Хрупишта“ објавена во егзархискиот весник „Вести“ во Цариград.

Од 1909 до 1915 година, Ѓорѓи Киселинов студирал и го завршил Историскофилолошкиот факултет (Словенски отсек) во Одеса. Како студент тој бил во блиски односи со Крсте Петков Мисирков и го издавал списанието  “Театръ и Танцы“ (1911), а потоа станал коиздавач на “Къ Свѣту“ и на списанието “Славянскиј Югъ “ (1912).

Ѓорѓи Киселинов учествувал во Балканските војни и во Првата светска војна. По веста за почетокот на Првата балканска војна во 1912 година, тој ги прекинал студиите и се приклучил како доброволец во Македонско-одринското ополчение, во Штабот на Четвртата битолска дружина. Во 1913 година, бил награден со орден за храброст IV степен. Подоцна тој ќе издаде спомени за учеството во Македонското ополчение, како и редица други побликации.

По завршувањето на Првата светска војна во 1918 година, Ѓорѓи Киселинов се вратил во Македонија и работел како гимназиски професор. Од 1920 до 1941 година, српските власти постојано го преместувале и тој како гимназиски професор работел во Охрид, Подгорица, Ресен, Сента, Алексинац, Биело Полје, Плевле, Ќуприја, Скопје, Сомбор, Велика Кикинда, пак во Биело Полје и Подгорица.  

Во периодот меѓу двете светски војни,  Киселинов објавува бројни публикации од областа на фолклорот, лингвистиката и етнографијата. Соработувал со многу списанија, зборници и весници, а особено значење има неговата книжевна дејност во 1937 и 1938 година, кога го уредува и Скопското списание “Луч“. Во него се објавуваат редица материјали на мајчиниот македонски јазик. По забраната за списанието, Киселинов се преселил од Скопје во Подгорица.

За време на Втората светска војна (1941 – 1944), Киселинов работел во гимназиите во Скопје. Од 1941 до 1943 година бил директор на женската гимназија, а во учебната 1943/ 1944 година и учител во машката гимназија во Скопје. Во 1942 година станал член на Македонскиот научен институт од 1942 година.

Непосредно по ослободувањето Ѓорѓи Киселинов ја подготвил за печат “Кратка македонска граматика“ (25 октомври 1944), а од 27 ноември до 4 декември 1944 година учествувал на Првата конференција за македонската азбука и македонскиот литературен јазик. Заради различните погледи, тогашните власти го остраниле од научната работа и тој работи како хонорарен преведувач во книгоиздателствата “Култура“ и “Просветно дело“ (1945–1947), а потоа бил професор во Економското (1947– 1948) и во Средномедицинското училиште (1948–1950). До пензионирањето службувал како библиотекар во Ректоратот и потоа во Народната и универзитетска библиотека (1950–1961).

Ѓорѓи Киселинов е автор на средношколски граматики и преведувач на повеќе публикации. Неговата учебна македонска граматика била публикувана во 1956 година, а во 1962 година, посмртно  била објавена и една негова кратка руска граматика.

 Ѓорѓи Јакимов Киселинов  починал на 29 септември 1961 година во Скопје.

Најново од: Македонски легенди

Ибе Паликуќа – една од најмладите народни хероини од Македонија

Ибе Паликуќа (Дебар, 1927 – Шутово, Кичевско, 22 септември 1944) била учесничка во Народноослободителната војна во Македонија и една од најмладите жени од Македонија прогласени за народни херои на Југославија. Како борец и политички активист, својот живот го загубила на само 17-годишна возраст. Ибе Паликуќа е родена во 1927 година во Дебар, во албанско семејство. […]

Христофор Жефарович – првиот македонски хералдичар

Христофор Жефарович (околу 1690 – 18 септември 1753) бил зограф, иконописец, бакрорезец, калиграф, калуѓер, трговец и печатар од Македонија. Се смета за прв македонски хералдичар и еден од најбараните уметници на просторот од Солун до Пешта во XVIII век. Во 1741 година во Виена ја објавил книгата „Стематографија“, во која се претставени грбовите на повеќе […]

„Македонија ќе биде слободна!“ – Александар Турунџев (1872–1905)

Александар Турунџев е роден во 1872 година во селото Горно Врбени, Леринско, а се самоубил 30 август 1905 година во Битола. Македонски револуционер, илинденец и војвода, тој останал запаметен како еден од симболите на непокорот и саможртвата во борбата за слободна Македонија. „Македонија ќе биде слободна!“ –тоа биле последните зборови на Александар Турунџев пред неговото […]

Драган Богдановски – живот посветен на слободна и независна Македонија

На 18 септември 1929 година во селото Клечовце, Кумановско, е роден Драган Богдановски, починал на 31 мај 1998 година во Данска, на пат од Шведска кон Германија. Подоцна бил погребан во Куманово Драган Богдановски е еден од најистакнатите македонски политички емигранти по Втората светска војна, долгогодишен борец за македонската национална кауза, претседател на ДООМ и […]

Лилјана Чаловска – писателка, борец и учесничка на АСНОМ

Лилјана Чаловска (3 декември 1920, Софија – 20 јули 1997, Скопје) е македонска писателка, учесничка во Народноослободителната борба и општествено-политичка дејка. Била делегат на Првото заседание на АСНОМ и член на Претседателството на АСНОМ, а значајна трага оставила и во македонското новинарство и литература. Лилјана Чаловска е родена на 3 декември 1920 година во Софија, […]

Владислав Ковачев – Македонец до срж, а малку познат меѓу Македонците

„Пет минути од деноноќието ѝ посветувам на маченицата Македонија, за да се соочам со мојата македонска свест и да се уверам дека не е ништо она што досега сум го сторил за неа. Ја сакам Македонија повеќе од сè друго на светот.“ Кој бил Владислав Ковачев? Владислав (Славчо) Михаилов Ковачев е роден на 5 јануари […]

Оскар Давичо – писателот што со перо сведочеше за борбата на партизаните на Маркос

Оскар Давичо е роден на 18 јануари 1909 година во Шабац, во еврејско семејство, а починал на 30 септември 1989 година во Белград. Бил истакнат српски и југословенски писател, поет, есеист, преведувач, новинар, револуционер и учесник во антифашистичката борба. Оскар Давичо потекнувал од сефардско еврејско семејство. Детството го минал во Шабац, а образованието го продолжил […]

Васил Ивановски – истраен борец за македонската национална посебност

Васил Ивановски (18 октомври 1906 – 1991) е македонски национален деец, комунист, публицист и историограф. Во своите трудови ги користел и псевдонимите Динко Динков и Бистришки. Васил Ивановски е роден на 18 октомври 1906 година во костурското село Ловраде, во Егејскиот дел на Македонија, а починал во 1991 година во Софија. Во 1907–1908 година, во […]

To top