Македонски легенди

Христо Куслев

kusev

kusev

Христо Куслев (18. III 1877 _ 19. IX 1943) е македонски револуционер, струмички војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација. Во Лешко, Џумаја, го засилил револуционерниот комитет и создал канал за пренесување оружје од Бугарија. Во февруари 1903 година станал војвода на Порој. Дејствувал во Струмичко на чело на мал одред, со кој во летото истата година учествувал во Илинденското востание. Разочатан од неуспехот на востанието тој го продолжил своето образованите во Виена каде што завршил стоматологија.

Христо Куслев е роден на 18 март 1877 година во Кукуш,, Неговиот татко бил трговец. Со основно образование се стеклнал во Кукуш, каде учел до трето одделение, а пото продолжил во гимназијата во Солун, каде во 1896 – 1897 година завршил VI одделение. Како ученик во Солун, тој се приклучил на Македонската револуционерна организација и бил покрстен од свештеникот Стамат Танчев.

Во 1897 година Куслев бил примен во военото училиште во Софија, но се откажал и со помош на Ѓотче Петров од 1898 година учителствувал во Лешко како параван за неговата револуционерна активност. Во Лешко го засилил револуционерниот комитет и создал канал за пренесување оружје од Бугарија.

Во 1899 година Христо Куслев завршил 7-мо одделение во Солунското средно училиште и потоа учителствувал во Долни Порој, Серско. Тој станал реонски раководител на Македонската револуционерна организација за Порој и основа револуционерни комитети во македонските села. Потоа Серскиот револуционерен комитет го испратил како учител во Цапарево и станал реонски началник на Каршијака.

Во септември 1901 година станал учител во Крушево, Егејска Македонија, но прогонуван од властите во ноември преминал во илегала. Од почетокот на 1902 година бил секретар во одредот на Атанас Тешовалиата во Неврокоп и Разлог. Преминал во Бугарија, а во јануари 1903 година повторно влегол во Македонија со четата на Гоце Делчев.

Во февруари 1903 година тој станал војвода на Порој. Дејствувал во Струмичко на чело на мал одред, со кој во летото истата година учествувал во Илинденското востание.

Разочатан од неуспехот на востанието тој се повлекол и го продолжил своето образованите. Во 1907 година дипломирал стоматологија во Виена. Потоа се населил во Подгорица, каде работел како стоматолог.

Христо Куслев починал на 19 септемвти 1943 година во Подгорица.

Најново од: Македонски легенди

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

Трајче Петкановски

Трајче Петкановски – учител и организатор на народноослободителната борба во Велешко Трајче Петкановски (7 октомври 1919 – 6 август 1943) е македонски учител, партизан и организатор на народноослободителната борба во Велешко. Член на првата партиска ќелија на КПЈ во Азот, тој загинал на неполни 24 години во борба со бугарската полиција и контрачетниците. Неговото име […]

Паисиј Хилендарски

Паисиј Хилендарски (1722–1773) бил православен монах и една од клучните фигури на бугарската национална преродба. Неговото најпознато дело, „Историја славјанобугарска“, завршено во 1762 година, се препишувало и се распространувало, поттикнувајќи интерес за историјата и за народниот идентитет. Паисиј е роден во 1722 година во Самоковската епархија, веројатно во Банско. Живеел во време на османлиска власт […]

To top