Македонски легенди

Константин Поменов

1so9f131

1so9f131 Константин Поменов

Константин Поменов (5.05.1850 – 24.08.1913) е политичар, публициста и правник од крајот на XIX век од Македонија. Со Димитар Македонски, Д. Оклев и Георги Разлогов основале Бугарско-македонско благотворително друштво кое има за цел да ги помага сиромашните ученици од Македонија и да отвори педагошко училиште во Македонија..

Константин Поменов е роден на 5 мај 1850 г. во Прилеп, во семејството на сиромашниот терзија Ангеле.  Основно образование стекнал во роднит град. Во учебната 1859/1860 г. учел кај Јордан Хаџи Константинов – Џинот, а во периодот 1861 до 1864 г. бил прислужник на учителот Васил Алексиев од село Маврово. Од 1864 г. станал ученик и помошник на Кузман Шапкарев. Во 1865 година, со помош на Шапкарев, Поменов се запишал како стипендист во шестокласната гимназија на Јоаким Груев во Пловдив, каде учел три години.

Меѓу 1868 и 1869 г., Поменов бил учител во Пловдив, а кон крајот на 1869 г. и во Одрин. Во 1869 г. бил привремен дописник на весникот „Македонија“, кој излегува во Цариград во периодот од 1866 до 1872 г. Гимназиското образование го оформил во Табор Австро-Унгарија во 1870 г. и во гимназија во Прага меѓу 1872 и 1874 г., со финансиска поддршка на богатиот бугарски трговец со руско државјанство Евлогиј Георгиев, кој поддржувал и сиромашни ученици од. Македонија.

По завршувањето на гимназијата Поменов започнал да студира филозофија во Прага, но се преврлил во Виена, каде завршил право во 1877 г., со поддржка на русофилската „Добродетелна дружина“, чиј основачи биле богатите браќа Евлогиј и Христо Георгиеви. По завршувањето на студиите, Поменов останал во Виена каде во 1878 г. работел како помошник секретар во Виенскиот суд.    

Во 1879 година, по Руско-турската војна (1877 – 1878 г.) и Берлинскиот договор со кој е формирано вазалното Кнежество Бугарија, Поменов станал пратеник во Уставното народно собрание, како делегат на друштвото „Напредок“ од Виена. Учествувал во изработката на Трновскиот устав.

Во 1880 г., Константин Поменов живеел во Франција и Италија, а во 1881 г. го одбранил докторатот во Хајделберг, Германија, по што станал член на Апелациониот суд во Софија. Истата година, Константин Поменов, Димитар Македонски, Д. Оклев и Георги Разлогов  го основале Бугарско-македонско благотворително друштво кое имало за цел да ги помага сиромашните ученици од Македонија и да отвори педагошко училиште во Македонија.. Друштвото имало просветно културен карактер и активно учествувало во печатење на македонски весници и литература.

Во 1882 г, Поменов работел како адвокат и бил уредник и сопственик на весникот „Светлина“ (1882-1883). Првично членувал во Прогресивно либералната, а потоа преминал во Народно либералната партија. Во 1883 г. бил пратеник во Третото народно Собрание, потоа од 1 јануари 1884 г. до 29 јуни 1884 г. бил бугарски министер за правда во владата на Драган Цанков, а во периодот од 19 ноември 1893 г. до 19 мај 1894 г. бил во владата на Стефан Стамболов. По оставката продолжил да работи како судија и адвокат.

Во декември 1895 г. бил делегат на Свиштовското македонско друштво на Вториот конгрес на Македонската организација. Бил дипломатски агент на Кнежеството Бугарија во Виена (1902/03 г.).

Константин Ангелов Поменов починал на 24 август 1913 г. во Софија.

Најново од: Македонски легенди

Јордан Костадинов – борец за националните права на Македонците во Пиринска Македонија

Јордан Костадинов (9 ноември 1932 – 23 август 2019) бил борец за националните права на Македонците во Пиринскиот дел на Македонија, политички затвореник и еден од основачите и претседател на ОМО „Илинден“. Поради своето дејствување, двапати бил затворан од бугарските власти. Јордан Костадинов Иванов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, преименувано […]

Антон Лазов Јанев – Ќосето

Антон Лазов Јанев (25. XII. 1854 – 10. IX. 1953) е македонски револуционер, деец на ТМОРО/ВМОРО. Познат како Андон Ќосето или Андон Велешанецот, од 1896 година бил борец во четите на Михаил А. Попето, Јане Сандански, Христо Чернопеев и други, а потоа формирал своја чета. Во 1897 година учествувал во пленувањето на струмичкиот Назлим-беј, потоа […]

Мито Алексовски Клавчов – Македонецот што цел живот ги носеше Шештево и Македонија во срцето

Мито Алексовски Клавчов е роден во 1937 година во селото Шештево, Костурско, во Егејскиот дел на Македонија, а починал на 19 август 2018 година во Полска, на 81-годишна возраст. Мито Алексовски Клавчов бил долгогодишен претседател на Здружението на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во Полска и сведок на трагедијата на децата бегалци. Животот на […]

Перо Коробар – борец, публицист и чувар на споменот за Кочо Рацин

Перо Ангелов Коробар (29 март 1916 – 29 октомври 2004) е македонски национален и политички деец, првоборец, општественик и публицист. Неговиот животен пат ги поврзува народноослободителната борба, изградбата на македонските културни институции и залагањето за македонската национална култура во Пиринскиот дел на Македонија. Посебно место во неговото творештво заземаат животот и делото на Кочо Рацин, […]

Методија Андонов-Ченто – првиот претседател на слободна Македонија

Методија Андонов-Ченто е роден во Прилеп на 17 август 1902 година, а починал на 24 јули 1957 година во својот роден град, од рак на желудникот. Завршил средно трговско училиште, а во 1926 година отворил бакалско-угостителски дуќан. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучил брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Уште од младоста, Ченто […]

Андон Дончевски – легендата на Вардар и првиот селектор на самостојна Македонија

Андон Дончевски – чичко Дончо е несомнено една од најголемите фигури во историјата на македонскиот спорт, но и вистински жив синоним за патриотизам и чувар на македонскиот идентитет во дијаспората. Неговиот пат – од врвен голгетер до стратег на историски спортски успеси и обединувачка личност на македонската заедница во Мелбурн – претставува автентична македонска сага […]

Трајче Петкановски

Трајче Петкановски – учител и организатор на народноослободителната борба во Велешко Трајче Петкановски (7 октомври 1919 – 6 август 1943) е македонски учител, партизан и организатор на народноослободителната борба во Велешко. Член на првата партиска ќелија на КПЈ во Азот, тој загинал на неполни 24 години во борба со бугарската полиција и контрачетниците. Неговото име […]

Паисиј Хилендарски

Паисиј Хилендарски (1722–1773) бил православен монах и една од клучните фигури на бугарската национална преродба. Неговото најпознато дело, „Историја славјанобугарска“, завршено во 1762 година, се препишувало и се распространувало, поттикнувајќи интерес за историјата и за народниот идентитет. Паисиј е роден во 1722 година во Самоковската епархија, веројатно во Банско. Живеел во време на османлиска власт […]

To top