Македонска Нација
Говорот на Мицкоски отвори прашања за националните црвени линии, но и за тоа дали опозицијата навистина е подготвена за нов изборен тест.
По масовниот собир по повод 36-годишнината на ВМРО-ДПМНЕ во Струмица и пораките што ги испрати претседателот на партијата и премиер Христијан Мицкоски, повторно се отвори прашањето дали СДС и Венко Филипче навистина се подготвени за предвремени избори. Настанот не беше само јубилеј на најголемата политичка партија во Македонија, туку и силна демонстрација на организација, политичка самодоверба и јасни ставови за клучните државни прашања.
Една од најсилните пораки беше упатена кон Брисел и кон сите кои сметаат дека Македонија треба бесконечно да прави отстапки за да напредува на европскиот пат. Мицкоски нагласи дека Македонија припаѓа во Европската Унија, но дека македонскиот идентитет, јазик, историја, традиција и културно наследство не можат да бидат предмет на нови условувања.
Говорот содржеше и остра критика кон политиките на СДС, за кои Мицкоски оцени дека ја довеле Македонија во позиција европскиот процес да биде оптоварен со билатерални прашања и историски спорови. Тој порача дека европските вредности мора да важат за сите подеднакво и дека, ако од Македонија се бара почитување на договори, тогаш и Бугарија мора да ги почитува пресудите на Европскиот суд за човекови права поврзани со Македонците и нивните организации.
Една од најемотивните и најзначајните пораки во говорот беше посветена на основачите и ветераните на ВМРО-ДПМНЕ, луѓето кои пред 36 години ја имаа храброста да ја создадат партијата во време кога тоа не беше ниту лесно, ниту без ризик.
Мицкоски не зборуваше за основачите само како за дел од историјата, туку како за луѓе кои со својата визија, жртва и истрајност ги поставиле темелите врз кои денес се гради современата македонска држава.
Во еден од најсилните делови од обраќањето, тој упати искрена благодарност до сите кои на 17 јуни 1990 година учествуваа во создавањето на ВМРО-ДПМНЕ, нагласувајќи дека без нивната пожртвуваност денес немаше да постои најголемата политичка организација во Македонија.
Неговата порака имаше и подлабоко значење. Таа беше потсетување дека ВМРО-ДПМНЕ не започнува со ниту едно раководство, ниту со една генерација политичари. Партијата е резултат на трудот на илјадници луѓе кои во различни периоди од македонската историја вложувале дел од својот живот во борбата за слободна, независна и достоинствена Македонија.
Токму затоа Мицкоски зборуваше за континуитетот меѓу историската ВМРО, вмровските групи кои дејствувале во времето на поранешна Југославија и основачите на современата ВМРО-ДПМНЕ. Според него, сите тие генерации се дел од истата национална идеја која повеќе од еден век живее меѓу Македонците.
Со оваа порака Мицкоски нагласи дека основачите и ветераните не се само дел од историјата, туку морален столб и чувари на вредностите врз кои е создадена ВМРО-ДПМНЕ.
Во говорот тој испрати порака и до сопствените функционери: народот мора да биде пред фотелјите. Најави реконструкција на Владата и порача дека нема да има толеранција за оние кои се оддалечуваат од граѓаните и ги ставаат привилегиите пред обврските.
Важна порака беше испратена и за борбата против криминалот и корупцијата. Мицкоски ги отфрли тврдењата дека постои каков било договор со поранешни функционери и порача дека одговорност ќе има за секој што се огрешил пред законот.
Посебен дел од говорот беше насочен кон опозицијата. Мицкоски оцени дека СДС јавно зборува за избори, но дека во реалноста стравува од ново соочување со граѓаните. Тој порача дека ВМРО-ДПМНЕ и коалицијата се подготвени за секое демократско сценарио и за секоја проверка на довербата.
Токму затоа по Струмица повторно се отвора прашањето кое Венко Филипче самиот го наметна со изјавите дека СДС е подготвен за избори во секое време. Дали навистина е така?
Дали структурните промени во СДС се доволни за враќање на довербата кај граѓаните? Дали неколку кадровски рокади можат да ги избришат годините на разочарувања, неисполнети ветувања и политички отстапки кои многумина граѓани ги доживеаја како штетни за националните интереси?
Струмица испрати јасна политичка порака. Од една страна беше владејачка партија која пред илјадници граѓани зборуваше за економија, инфраструктура, странски инвестиции, борба против криминалот, национални интереси и европска иднина без откажување од идентитетот. Од друга страна е опозицијата која сè уште се обидува да ја врати довербата и да ја убеди јавноста дека е подготвена за нов политички почеток.
Оттука останува отворено прашањето до Венко Филипче и раководството на СДС: дали и денес, по пораките од Струмица, по масовноста на собирот и по видливата самодоверба на власта, се подготвени да го повторат истото тврдење дека се подготвени за предвремени избори во секое време?
На крајот, суштината на говорот може да се сведе на неколку клучни пораки: Македонија треба да продолжи кон Европската Унија, но без откажување од националниот идентитет; државата мора да биде праведна и ефикасна; функционерите мора да останат блиску до народот; а политичките битки треба да се водат на избори и пред граѓаните.
Затоа Струмица не беше само место каде се славеше роденден на една партија. Таа стана сцена од која беа испратени пораки за иднината на Македонија, за националните црвени линии и за политичката борба што ќе ја одбележи наредната фаза од македонскиот политички живот.
Дали тие пораки ќе добијат поширока поддршка кај граѓаните ќе покаже времето. Но едно е сигурно – говорот на Мицкоски во Струмица беше многу повеќе од партиско обраќање. Тој беше обид да се дефинира политичката и националната агенда на Македонија во годините што доаѓаат.
А дали СДС и Венко Филипче навистина се подготвени за предвремени избори, или таа порака беше дел од обидот да се создаде впечаток на политичка консолидација по изборниот пораз, останува прашање на кое одговорот најдобро ќе го дадат граѓаните кога повторно ќе излезат на гласање.
Затоа што изборите не се добиваат со соопштенија, ниту со партиски прес-конференции. Изборите се добиваат со доверба. А довербата, како што покажа Струмица, секогаш останува во рацете на народот.