Да беа толку посветени на работа, реформи и реализација на проектите додека беа на власт, колку што денес се посветени на неосновани критики, Македонија денес ќе беше меѓу најуспешните и најбрзоразвивачки држави не само во регионот, туку и пошироко.
СДС и Венко Филипче денес се обидуваат да ја претстават Владата на ВМРО-ДПМНЕ како виновник за сите проблеми во државата, но граѓаните добро паметат кој седум години ја водеше Македонија, што ветуваше и што остави зад себе.
Владата предводена од Христијан Мицкоски за релативно краток период почна да испорачува конкретни резултати. Зголемени се пензиите, обезбедена е финансиска поддршка за општините, отворени се нови инвестиции, се сервисираат наследените обврски, се намалува невработеноста и постепено се враќа довербата во институциите. Наместо празни ветувања, граѓаните гледаат проекти, градилишта и конкретни резултати.
Додека СДС зборува за неисполнети реформи, низ Македонија се градат автопати, експресни и регионални патишта, се модернизира железничката инфраструктура, се набавува нова медицинска опрема за болниците, нови возила за Брзата помош и Министерството за внатрешни работи, се инвестира во енергетската инфраструктура и се реализираат капитални проекти како далекуводот за поврзување со Албанија. Речиси секојдневно се пушта во употреба нов објект, се отвора нова инвестиција или започнува нов проект.
Тоа е разликата меѓу власт која работи и опозиција која, откако ја изгуби довербата кај народот, се обидува со дневни напади да го прикрие сопствениот неуспех.
Официјалните статистички показатели покажуваат дека економијата се движи во позитивна насока. Просечната плата расте, невработеноста се намалува, а економскиот раст бележи подобри резултати. Тоа не значи дека сите проблеми се решени, но значи дека државата конечно се движи напред наместо да стагнира.
СДС седум години ветуваше европска иднина, правда, реформи, подобар живот и силни институции. Наместо тоа, Македонија доби политички пазари, афери, нарушена доверба во институциите, масовно иселување на младите и длабоки поделби во општеството.
Најголемата штета беше направена врз македонските национални интереси. Граѓаните беа убедувани дека направените отстапки ќе бидат последни и дека по нив ќе следува сигурен европски напредок. Наместо тоа, по секој компромис доаѓаа нови барања, нови условувања и нови блокади. Наместо затворено прашање, Македонија повторно се соочува со предизвици поврзани со идентитетот, историјата и јазикот.
Денес истите тие политичари зборуваат за одговорност. Но кој ќе одговара за погрешните проценки и лажните ветувања? Кој ќе одговара за тоа што граѓаните беа уверувани дека секоја отстапка е последна? Кој ќе одговара за тоа што Македонија и по сите направени компромиси остана изложена на нови политички условувања?
Филипче може секојдневно да поставува прашања до Владата, но најнапред треба да даде одговор за политичкото наследство на СДС. Треба да објасни зошто не се исполнија ветувањата за брз напредок кон Европската Унија, зошто институциите ја изгубија довербата кај граѓаните и зошто неговата партија беше убедливо поразена на изборите.
Разликата денес е јасна. Владата на ВМРО-ДПМНЕ работи на економија, инфраструктура, инвестиции, пензии, плати, енергетика и локален развој. СДС остана заробен во политиката на изговори, обвинувања и оправдувања за сопствените неуспеси.
Македонија повеќе нема време за празни ветувања. На државата ѝ се потребни резултати, стабилност, развој и заштита на националните интереси. Токму затоа граѓаните ја избраа промената и затоа очекуваат работата да продолжи уште посилно.