Историја

Историските факти не можат да се избришат: И грчките и македонските учебници ја признаваат бугарската фашистичка окупација

Содржината во учебниците по Историја во Р. Македонија и Грција потполно се совпаѓаат и идентично ги опишуваат настаните. Грчкиот учебник, кој е финансиран од фондови на Европската Унија, кажува дека за време на втората светска војна:

— Бугарија била окупатор

— Бугарија била фашистичка

— Бугарите извршиле злосторства, кражби, егзекуции,

— Бугарите вршеле присилна бугаризација врз населението, идр.

А. Употреба на термините „фашисти“ и „окупатори“

  1. Грчки учебник: Делот на Грција кој бил под бугарска окупација (дел од Источна Македонија и Тракија) го дефинира како „бугарска зона“ на окупација. Учебникот директно го користи терминот „бугарски фашисти“ (Βούλγαροι φασίστες).
  2. Македонски учебник: Идентично како грчкиот, ги користи термините „бугарски окупатор“, „фашистичка окупација“ и „фашистички окупатори“ кои извршиле окупаторска поделба на Македонија.
  3. Бугарски учебник: Не ги користи овие термини. Тврди дека во април 1941 година, бугарските војски само го презеле „управувањето“ на Македонија и Беломорието, каде биле пречекани како „ослободители“.

В. Денационализација, асимилација и репресии

  1. Грчки учебник: Директно наведува дека бугарските фашисти се обиделе да спроведат „политика на бугаризација“ (πολιτική εκ-βουλγαρισμού) во Источна Македонија. Ова предизвикало востание кај Грците кое било задушено со масовни егзекуции.
  2. Македонски учебник: На иста линија, детално опишува дека е воведена „окупаторска денационализаторска и асимилаторска политика“. Оваа политика била придружена со политичко угнетување, масовен терор, судски процеси, убиства и економска експлоатација врз локалното население.
  3. Бугарски учебник: Воопшто не споменува политика на бугаризација, насилна асимилација или егзекуции врз месното население на окупираните територии. Периодот го опишува како „национално обединување“.

С. Холокаустот и депортацијата на Евреите

  1. Грчки учебник: Наведува дека еврејските заедници биле десеткувани од нацистите.
  2. Македонски учебник: Посочува дека во март 1943 година, македонските Евреи биле однесени во логорот на смртта во Треблинка, одвојувајќи ја нивната судбина од судбината на Евреите во Бугарија.
  3. Бугарски учебник: Од вкупно 3 страници за Бугарија во Втората Светска војна цели 2 страни се посветени само на спасувањето на Бугарските евреи. Учебникот цитира документи кои тврдат дека Бугарија „спасувајќи ги своите Евреи… демонстрира чуда од вистинска храброст”. Додека пак за Македонските и Тракијските Евреи кажува дека помогнала да се иселат во источните германски покраини, без притоа за посочи за нивната крајна судбина.

Заклучок:

Според доказите. барањето измените да ги направи македонската страна е апсурдно. Договорот јасно посочува дека промената да се спроведе објективно, поткрепено со автентични историски извори. Тој не ја амнестира бугарската страна. Затоа, македонската страна треба повеќе да се активира и да извлече максимум. Во името на добрососедство , македонската страна треба да бара  Бугарија да ги промени своите учебници за да ја рефлектира вистината на тој дел од историјата.

Превземено од

Најново од: Историја

Јоно Митев: „Историски факт е дека денеска имаме македонска нација“

Бугарски историчар уште во 1948 година јасно запишал дека македонската нација има своја држава, власт и културен живот Во време кога историјата сè почесто се користи како политичко оружје, а не како наука што треба да ги поврзува народите, вреди да се потсетиме на сведоштвата што доаѓаат токму од средини од кои денес често се […]

Од политички плурализам до партиска држава: 1994–1995 година како пресвртница во македонската политика

Периодот од 1994 до 1995 година претставува една од најконтроверзните и најзначајните етапи во современата македонска политичка историја. Тоа беа години во кои младата македонска држава се соочуваше со сериозни внатрешни и надворешни предизвици, а одлуките донесени во тој период оставија трајни последици врз политичкиот систем, економскиот развој и националната политика. 1994 година – изборен […]

Историски документ од Белград од 1872 година: Македонците наведени како посебен народ одделно од Србите и Бугарите

Насловна фотографија: Колаж од страниците на учебникот од 1872 година со означените зборови „Срби, Македонци и Бугари“, во комбинација со стара фотографија од Битола од крајот на XIX век. Овој документ од XIX век вреди да го прочитаат Румен Радев, Венко Филипче, но и членовите на македонско-бугарската историска комисија – можеби архивските извори ќе им […]

Границата меѓу Бугарија и Турција во Македонија според меѓународниот договор од 20 септември 1879 година

(20 септември 1879 година) По Берлинскиот конгрес и редефинирањето на политичката карта на Балканот, големите сили и Османлиската Империја пристапиле кон прецизно утврдување на новите државни граници. Еден од документите што има особено значење за македонската историја е Актот од 20 септември 1879 година, во кој детално е опишана границата помеѓу Кнежевството Бугарија и Османлиската […]

Иселеништвото и формирањето на ВМРО-ДПМНЕ

Извадоци од книгата „Четврта емигрантска Македонија“ на Ставре Џиков за улогата на македонската политичка емиграција во создавањето на ВМРО-ДПМНЕ и враќањето на демократскиот плурализам во Македонија Во книгата „Четврта емигрантска Македонија“, објавена во 2007 година од издавачката куќа „АЗ-Буки“, познатиот македонски публицист и адвокат Ставре Џиков посветува значајно внимание на процесот на формирање на ВМРО-ДПМНЕ […]

1993: Приемот во ООН под ПЈРМ – првата национална отстапка на СДСМ

На 8 април 1993 година Република Македонија стана членка на Обединетите Нации. За тогашната власт СКМ-ПДП денешна СДС тоа беше претставено како голем дипломатски успех и потврда на меѓународниот субјективитет на младата држава. За ВМРО-ДОМНЕ и огромен дел Македонци, пак, тој ден остана запаметен како почеток на политиката на национални отстапки и компромиси што подоцна […]

Париската мировна конференција

Париската мировна конференција, на која се разгледувале прашањата поврзани со Македонија и положбата на Македонците од Егејска Македонија, се одржувала од 1946 до 1947 година во Парис. Главните седници започнале на 29 јули 1946 година, а мировните договори со поранешните сојузници на нацистичка Германија биле потпишани на 10 февруари 1947 година. Прашањето за националните права […]

Гоце Делчев бил напаѓан во бугарските весници

И покрај тоа што, веројатно поради прагматични причини (како учител во егзархиско училиште) Гоце Делчев го користел туѓото бугарско етничко име, во суштина цело време дејствувал во полза на Македонија, а не на Бугарија. Така, во една прилика напишал: Оној што сака да работи за присоединување на Македонија кон Бугарија, Грција или Србија,  тој може […]

To top