Федерална Македонија број 3, година 1 од 1947 година уредник Јован Јовановски од Преспа ми го даде овој број да го зачувам за Македонската историја и мислам можеби е единствениот зачуван број.

Полиперхон (394–303 п.н.е.) бил македонски генерал кој служел во војската на Филип II и Александар Македонски, придружувајќи го Александар во неговите воени походи.

По враќањето во Вавилон, Полиперхон бил вратен во Македонија заедно со Кратер, но стигнал само до Киликија кога се чуло за смртта на Александар во 323 п.н.е.. Полиперхон и Кратер продолжиле за Грција, помагајќи му на Антипатар да го задуши востанието во Ламиската војна. Полиперхон останал во Македонија, а по дијадошката војна останал дома како регент на Македонија, додека Антипатар отпатувал за Мала Азија за да го зацрвсти неговото регентство врз целата империја.

После смртта на Антипатар во 319 п.н.е., Полиперхон бил назначен за регент и врховен командант на целата Македонска Империја, но набргу влегол во конфликти со Антипатаровиот син Касандар, кој требало да биде неговиот главен заменик. Двајцата започнале граѓанска војна, која набргу се проширила на сите генерали на Александар, со тоа што Полиперхон се сојузил со Еумен против Касандар, Антигон I Едноокиот и Птоломеј I.

Иако Полиперхон на почетокот бил успешен во заземањето на грчките градови, кои ги прогласил за слободни, Антигон I Едноокиот ја уништил неговата флота во 318 п.н.е., а Касандар следната година ја зазел Атина. Накратко потоа, Касандар го протерува Полиперхон од Македонија, па го зел во свои раце немоќниот крал Филип Аридеј и неговата жена Евридика.

Полиперхон пребегнал во Епир, каде и` се придружил на мајката на Александар Македонски, Олимпија, неговата вдовица Роксана и малиот син Александар IV. Направил сојуз со Олимпија и кралот Еакид Епирски, и Олимпија тргнала во поход на Македонија. Отпрвин Олимпија била успешна во својот поход, со тоа што ја победила и заробила војската на кралот Филип, кого го погубила, но набргу Касандар се вратил на Пелопонез, па ја фатил и ја погубил во 316 п.н.е., земајќи ги Роксана и детето под негово старателство.

Сега Полиперхон пребегнал на Пелопонез, каде се` уште командувал со неколку упоришта, па се осојузил со Антигон, кој сега повеќе немал сојузници. Полиперхон набргу ја воспоставил својата власт врз Пелопонез, вклучувајќи ги Коринт и Сикион. По мировниот договор од 311 п.н.е. помеѓу Антигон и неговите непријатели, и убиството на младиот крал Александар и неговата мајка, Полиперхон ја задржил власта во извесни области. Тогаш избила војна помеѓу Антигон и останатите, па Антигон му го пратил биолошкиот син на Александар Херакле на Полиперхон за да послужи во нагодба против Касандар. Меѓутоа Полиперхон решил да ги раскине врските со Антигон, и го убил момчето во 309 п.н.е.

Ја задржал власта врз Пелопонез се` до неговата смрт неколку години подоцна, но престанал да се занимава со политика.

Наводи

На состанокот меѓу македонските и албанските претставници одржан во Елбасан било одлучено заедничкото востание против српскиот режим да започне на почетокот на октомври 1913 година.

Откриените фрески и мозаици покажуваат дека жителите на Помпеја големо внимание му посветувале на украсувањето на ѕидовите и подовите на своите домови. Некои од нив се вистински ремек дела на уметноста кои и ден денес пленат со својата убавина. Ремек дело претставува мозаичкиот под во „Куќата на Фаун“, на кој е претставен Александар Македонски во битката кај Ис.

Бугарските историчари го признаваат овој податок, но го толкуваат по нивни, бугарски начин:

Димитар Ангелов ја застапува теоријата дека Македонците се нарекувале така по територијата која ја населувале, но како историчар тоа негово тврдење е ступидно.

Писмо од проигуменот Дионисиј до Стефан Верковиќ за притисоците на  фанариотските владици во Серската област

…А Дариј, кога му беше јавено дека Александар дошол распореден за борба, испрати околу 30.000 коњаници преку реката Пинар, и со нив околу 20.000 лесно вооружени...

Сликарот Џорџо Јулио Кловио (1498 - 1578) имал македонско етничко потекло...

Она што денеска е познато како Македонска античка архитектура и урбанизам, во светски рамки, во суштина е започнато во Македонија многу векови пред Александар. Терминот во себе ги содржи карактеристиките на архитектурата и урбанизмот на Македонската монархија, но во поглед на грандиозноста на изградбата најзначајни се трите века, почнувајќи од Александровите освојувања, па се до паѓањето на последното Александрово кралство, Клеопатриниот Египет, во 31 година п.н.е. Архитектурата во овој период не била ниту статична ниту униформна, на огромната територија, на која е инволвирана.

Филип II бил творецот на најсилната држава на Балканот, голем реформатор кој успеал да се наметне за хегемон на Хелените. Неговиот син Александар III Македонски ќе создаде нов свет на измешани култури, нова цивилизација -хелинистичката. Така тој ќе достигне достојно историско помнење на македонското име, наспроти цивилизираните Хелени, Египтјани, Персијци, Римјани.