Мане Јаковлески
Да се нарекува Христијан Мицкоски „шеф на организирана криминална група“ не е политичка критика, тоа е очајнички крик на структура која знае дека народот памети.
По годините на политички отстапки и удирање врз македонското достоинство, наместо самокритика и преземање одговорност, повторно се слушаат навреди, етикети и политички конструкции. Но народот не заборава кој носеше штетни одлуки со трајни последици врз државата и македонските национални интереси.
Не може да се зборува за последната деценија, а да се премолчат бројните афери и истраги што ја одбележаа седумгодишната власт на СДС. Јавноста беше сведок на случаи што отворија сериозни прашања за начинот на владеење, трошењето јавни средства, влијанието врз институциите и политичката одговорност.
Токму затоа денес, кога претставници на истата политичка опција зборуваат за криминал, многумина најнапред се потсетуваат на аферите од нивната власт и очекуваат институциите, независно и без селективност, да го утврдат секој случај во кој постојат сомнежи за незаконско постапување.
По толку години понижувања, повторно истите луѓе излегуваат со дрскост да делат лекции. Наместо одговорност пред народот, ја избраа старата матрица: кога немаат аргументи — обвинуваат; кога немаат визија — навредуваат; кога не можат да ја одбранат сопствената политика — измислуваат непријатели.
Македонија памети.
Памети кој го смени името на државата. Памети кој уверуваше дека со тоа ќе се отворат европските врати. Памети кој велеше дека „само уште ова“ треба да се направи. И памети дека по тоа „само уште ова“ дојдоа нови услови, нови притисоци и нови понижувања.
Тие што ја доведоа Македонија до уцени денес се дрзнуваат да зборуваат за морал. Тие што го погазија најсветото право на еден народ — правото на сопствено име — денес се претставуваат како судии. Тие што молчеа пред туѓите барања денес викаат најгласно против оние што ја исправија главата.
Кога се работеше за државата, беа „храбри“ да потпишуваат. Кога се работеше за националното достоинство, беа подготвени на отстапки. Кога се работеше за македонскиот народ, лесно прифаќаа „нови реалности“. Но кога треба да се погледнат во огледало, тогаш немаат храброст за извинување.
И затоа денес напаѓаат и се обидуваат да го претстават ВМРО како проблем, затоа што ВМРО им стои како потсетник дека Македонија не е ничија монета за поткусурување и дека ВМРО не заборава.
И уште нешто што најмногу боли.
За само две и пол години Владата предводена од Христијан Мицкоски реализираше повеќе проекти отколку што направи нивната СДС гарнитура во долгите години кога ја водеше државата.
Со Христијан Мицкоски Македонија конечно доби нешто што одамна ѝ недостигаше — јасно поставена црвена линија кога станува збор за националните интереси. Благодарение на политиките на Христијан Мицкоски, денес државните и националните интереси повеќе не се предмет на пазарење и нови отстапки.
Историјата секогаш има последен збор. Во неа остануваат запишани и оние што ја граделе Македонија, но и оние чии одлуки оставиле тешки последици врз државата.
Како што македонскиот народ и денес го памети предавството на Коте Христов — Коте од Руља — така историјата знае да ги памети и сите што, во различни времиња, носеле одлуки спротивни на националните интереси.
За Македонија се одговара, пред народот, пред историјата и пред Бога.
