Венко Филипче повторно ја пушти во употреба старата тактика на СДС: сите се виновни, само тој и неговата партија се „цвеќе за мирисање“.
Фактите сè уште се утврдуваат, но „Радио Милева“ веќе емитува најгласно.
Уште пред надлежните институции да ги завршат контролите, анализите и истрагата за загадувањето на водата во Гостивар, Филипче и СДС веќе ја напишаа пресудата – виновна е ВМРО-ДПМНЕ.
Наместо вистинска грижа за гостиварци, јавноста добива шпекулации, сценарија и ширење страв. Додека институциите земаат примероци, вршат контроли, приведуваат осомничени и ја утврдуваат фактичката состојба, Филипче однапред обвинува, суди и пресудува.
Целта не е да се дознае вистината.. велта е да се создаде паника и да се нападне Владата.
Но токму Венко Филипче најмалку има право да држи лекции за здравството, одговорноста и заштитата на човечкиот живот.
Каде беше неговата одговорност во текот на седумгодишното владеење?
Не се заборавени катастрофалното справување со пандемијата, огромниот број починати граѓани, трагедијата во модуларната болница во Тетово, сомнежите околу набавките и провизиите, ниту предметите што со години остануваат заклучени во обвинителските фиоки.
Филипче денес се обидува секоја несреќа, секој проблем и секоја институционална постапка да ги претвори во партиска прес-конференција.
Наместо факти – конструкции, наместо помош – паника, наместо решенија – однапред определени виновници.
Здравјето на граѓаните не смее да биде политички реквизит на СДС.
Институциите мора професионално да ја завршат својата работа, а наодите и резултатите да бидат објавени транспарентно. Вината се утврдува со докази, а не со партиски соопштенија, политички нарачки и однапред подготвени пресуди како во седумгодишното владеење на СДС.
СДС нема кредибилитет да суди сè додека правосудството молчи за предметите поврзани со неговото седумгодишно владеење.
Токму затоа Филипче секојдневно ја префрла вината врз актуелната власт. Целта е јавноста да биде затрупана со нови обвинувања, шпекулации и вештачки произведени афери, за да ги заборави старите прашања.
Но тие прашања не исчезнале.
Каде завршија милионите народни пари?
Кој одобрувал средства за проекти што никогаш не биле изградени?
Кој профитирал од набавките и договорите склучувани зад затворени врати?
Кој ги штител осомничените и зошто предметите со години останувале недопрени?
Јавноста заслужува одговори и за политичките процеси со кои беа погазени волјата, достоинството и националните интереси на македонскиот народ.
Дали, колку и од кого биле обезбедувани средства за промената на уставното име на државата?
Кој давал, а можеби и сè уште дава пари за промовирање на договорите со Бугарија и за внесување на Бугарите во македонскиот Устав?
Зошто сите отстапки, наместо да го отворат европскиот пат, донесоа нова блокада, нови уцени и нови понижувања?
Кој профитирал, а Македонија ја платила цената?
И кој, всушност, ги пишува секојдневните сценарија за настапите на СДС?, кој одредува кога ќе има прес-конференција, која тема ќе се отвори и кој тој ден ќе биде прогласен за виновник?
Дали инструкциите доаѓаат од некоја јахта, од некој професор или од соседни центри кои со години се обидуваат да ја насочуваат политиката на СДС против интересите на Македонија?
Тоа се прашањата од кои Филипче бега.
Затоа „Радио Милева“ е пуштено најгласно.Затоа секој ден се приредува нова прес-конференција со истрошени обвинувања и однапред подготвено сценарио.
Време е Обвинителството за гонење организиран криминал и корупција да престане да биде нем набљудувач и конечно да почне да постапува.
Сè додека правосудството молчи, „Радио Милева“ ќе зборува најгласно.
Но ќе дојде ден кога Филипче и неговите сопартијци нема да поставуваат однапред напишани прашања.
Ќе мора да дадат одговори.
А тогаш „Радио Милева“ ќе остане без сигнал, без етер и без глас.