Македонски легенди

Ванчо Николески

Ванчо Николески (10. Ⅵ 1912 – 15. Ⅳ 1980) е македонски писател, татко на македонската современа литература за деца и младина. Тој спаѓа во основоположниците на македонската книжевност за деца и е најистакнат претставник во периодот непосредно по Втората светска војна. Неговите песни и поеми, раскази и романи се исполнети со теми и мотиви од подалечната и поблиската историја на македонскиот народ.

Ванчо Николески е роден на 10 јуни 1912 година в охридското село Црвена вода. Основно училище завршил во родното село, гимназија во Охрид, а педагошко училиште во Скопје. По завршувањето на педагошкото училиште работел како учител во многу села низ Македонија (Белчишта, Косел и др.). Уште како ученик и млад учител пишувал песни за деца, објавувајќи ги во весниците „Учитељски подмладак“ (Ужице) и „Правда“ (подлисток за деца, Белград), како и во списанието „Венац“ на Јеремија Живановиќ (Белград).

За време на бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна, Николески е еден од првите учители на македонски јазик во селата на ослободена Дебарца. Сам пишувал текстови на македонски јазик и со нив држел настава.

По ослободувањето во 1944 година работи во Детска радост како редактор на весниците „Титов пионер“ и „Пионерски Весник“ и во детските емисии на Радио Скопие и Радио Битоля. Член е на Друштвото на писатели на Македонија од 1950 година. Поголем дел од својата кариера поминал во Битола како просветен работник, а последните години ги поминал во Охрид.

Добитник е на многу награди и признанија, меѓу кои „Климент Охридски“, „11 октомври“, и „Младо поколение“.

Ванчо Николески починал на 15 април 1980 година во Охрид.

Во негова чест Друштвото на писателите на Македонја ја доделува наградата „Ванчо Николески“ за книга за деца и млади.

Негови најпознати дела се: „Македонче“ (збирка песни за деца, 1946); „Мице“ (поема, 1947); „Моето село“ (песни, 1950); „Чудотворен кавал“ (разкази, 1952); „Четиринаесет илјади ослепени“ (историска поема за времето на цар Самуил, 1954); „Волшебното самарче“ (роман, 1962); „Гоце Делчев“ (роман, 1964) и многу други.

Најново од: Македонски легенди

Ангел Мојсовски

Ангел Мојсовски (15. V 1923 –17. III 2001) е македонски комунист, учесник во НОБ, воен старешина во единиците на Македонската војска и по ослободувањето. Учествувал во многу борби во источниот дел на Македонија, како и во походот од Егејскиот дел на Македонија и назад. По војната бил командант на КНОЈ-евската дивизија, на XII бригада и […]

Георги Радулов

Георги Радулов (29. IX 1942 – 14 VI 2025) e македонски културно-национален деец, борeц за македонската кауза во Бугарија. Бил соосновач и заменик-претседател на Друштвото за бугарско-македонско пријателство и со години тој ја проучувал историјата на својот македонски народ. Дипломирал на два технички факултети и бил редовен професор на Електро-машинскиот факултет при Рударско-геолошкиот универзитет „Свети […]

Ванчо Бурзевски

Ванчо Бурзевски (2. I 1916 – Скопjе, 8. V 2007) е македонски наcионален деец, учесник во НОБ, економист, универзитетски професор и амбасадор. Бил учесник во МАНАПО во Загреб и во Белград (1938– 1941) и член на КПJ (1941). Бил избран делегат за Второто заседание на АВНОJ и делегат на Првото заседание на АСНОМ. По Ослободуваwето […]

Костадин Самарџиев – Џемото

Костадин Самарџиев (15. V 1884 – 1. VIII 1911) е македонски револуционер, струмички деец на Македонската револуционерна организација. Познат како Џемото, бил назначен за раководител на струмичкиот окружен комитет на Македонската револуционерна организација. Костадин Самарџиев, е роден на 15 мај 1884 година во струмичкото село Дабиље. Учел во Струмица, а потоа завршил педагошко училиште во […]

To top