На 16 јуни 1943 година бугарскиот фашистички окупатор стрелаше 12 младинци од Ваташа, а нивната жртва остана вечен симбол на страдањето и отпорот на македонскиот народ
На денот на роденденот на цар Борис III, во екот на офанзивата против македонските партизански единици во Тиквешијата, окупаторските сили ги одведоа младинците и ги стрелаа кај месноста Моклиште. Злосторството претставува едно од најмрачните сведоштва за теророт што бил спроведуван врз македонското население за време на Втората светска војна.
Во офанзивата која траела од 7 до 16 јуни 1943 година учествувале три бугарски полка и полициски одреди под команда на полковникот Љубен Апостолов. Покрај младинците од Ваташа, според тогашните извештаи, биле стрелани уште десетици мирни жители од Шивец, Мраморец, Дреново, Грбавец и други тиквешки села.
Во извештајот на Поверенството на Главниот штаб на НОВ и ПО на Македонија од септември 1943 година, објавен во весникот на Главниот штаб, се наведува дека окупаторот не успеал да ги уништи партизанските единици и затоа својот бес го насочил кон мирното население. Документот сведочи за палење на куќи, ограбување на селаните, масовни апсења, интернирања и свирепи убиства.
Особено потресен е описот на злосторството во Ваташа, каде што, според извештајот, дванаесетте младинци биле убиени на најбрутален начин. Злосторството предизвикало огромна болка и гнев кај населението, а мајките на убиените момчиња ја изрекле својата позната клетва против окупаторот.
И денес, повеќе од осум децении подоцна, овој настан останува длабоко врежан во меморијата на македонскиот народ. И покрај бројните обиди низ годините да се релативизираат или премолчуваат злосторствата извршени врз Македонците за време на окупацијата, вистината останува запишана во документите, сведоштвата и народното паметење.
Две години по завршувањето на војната, Народниот суд на Народна Република Македонија ги осуди на смрт главните виновници за масакрот – полковникот Љубен Апостолов, капетанот Борис Жеглов, поручникот Костов и Петко Опреков. Новата бугарска влада ги предаде на југословенските власти за да одговараат за извршените злосторства.
На местото каде што беа стрелани младите Ваташани денес се наоѓа Спомен-паркот Ваташа. Во него се засадени дванаесет јавори – симбол на дванаесетте невини жртви чиј живот бил прекинат во најубавите младешки години. Спомен-костурницата беше свечено откриена на 11 октомври 1961 година и останува место на поклонение и сеќавање.