Разликата меѓу ВМРО-ДПМНЕ и СДС никогаш не била поочигледна отколку денес.
Додека десетици илјади граѓани во Струмица заедно со ВМРО-ДПМНЕ го одбележаа 36-годишниот јубилеј на партијата, испраќајќи порака на единство, надеж и верба во Македонија, СДС својот роденден го прославуваше далеку од народот, зад затворените порти на Бихаќка.
Тоа не е случајност. Тоа е резултат на политиките што двете партии ги водеа во изминатите години.
Седум години СДС беше власт. Седум години ветуваа живот, а граѓаните добија разочарувања. Наместо економски напредок, Македонија доби инфлација, ниски плати, иселување на младите и чувство на безнадежност. Наместо заштита на националните интереси, следуваа отстапки кои отворија длабоки поделби во општеството. Наместо правда, јавноста беше сведок на бројни скандали, афери и изгубена доверба во институциите.
Токму затоа денес СДС нема сила да излезе пред народот. Затоа нивните собири се сведуваат на тесен круг партиски функционери, поранешни носители на власта и самопрогласени елити кои со аплаузи се убедуваат самите себе дека сѐ уште имаат поддршка.
Наспроти тоа, само две години по преземањето на власта од страна на ВМРО-ДПМНЕ предводена од Христијан Мицкоски, атмосферата во државата е поинаква. Граѓаните гледаат влада која работи, која отвора нови инвестиции, реализира инфраструктурни проекти, ги сервисира обврските кон граѓаните и се обидува да ја врати довербата во институциите.
Луѓето не дојдоа во Струмица затоа што препознаваат енергија, посветеност и визија. Дојдоа затоа што повторно чувствуваат дека Македонија има правец и дека државата може да се развива без понижувања и без откажување од националното достоинство.
Струмица беше повеќе од прослава на роденден. Таа беше симболична потврда на довербата што народот ја дава на политиките кои носат резултати. Беше јасен одговор на сите оние кои предвидуваа поделби, разочарувања и пад на поддршката.
Од едната страна беше народот, семејствата, младите, ветераните и основачите кои заедно ја славеа идејата што пред 36 години започна како надеж за слободна и независна Македонија. Од другата страна беше партија која сѐ повеќе се затвора во сопствениот круг и која наместо одговори за иднината, нуди оправдувања за своето минато.
Затоа разликата денес не е само во начинот на прослава на двата родендени. Разликата е во довербата што ја имаат кај граѓаните. ВМРО-ДПМНЕ својот роденден го прослави заедно со народот затоа што е меѓу народот. СДС го прослави зад затворени врати затоа што одамна ја изгуби врската со граѓаните.
Струмица испрати силна порака што не може да се сокрие ниту да се игнорира – народот е таму каде што гледа работа, резултати, визија и надеж. А таму каде што има народ, таму е и иднината на Македонија.