Секоја светост, за да остане трајно во ко­лек­тивното паметење и да биде вечна инспирација на новите генерации, мора, најпрвин, да биде осквер­навена. Храмот во Ерусалим бил разурнат од вавилонскиот крал Набу-кодоносор, а Евреите биле про­терани како робови во Вавилон. Оттогаш потекнува псалмот кој со текот на времето се претвора во зак­лет­ва. Тој гласи: „Ако те заборавам Ерусалиме, нека ми се исуши десната рака, јазикот нека ми се залепи со непцето, ако те заборавам, ако ти, Ерусалиме, не ми бидеш најголема радост“.

На 28-ми ноември, во просториите од Македонското литературно друштво „Григор Прличев“ во Сиднеј се одржа пригодна свеченост на која и беше доделена награда на поетесата Ленче Клекачкоска од минатогодишниот наградниот конкурс за поезија и проза. На Ленче жирито и ја додели Втората Прличева награда за песната „Наташа“ – посветена на нејзината покојна внука. Поради обврски и поради оддалеченоста на живеење, Ленче не беше во можност да присуствува на званичното доделување на наградите, по тој повод и во присуство на повеќе членови и нејзини пријатели, претседателот на друштвото Душан Ристевски и ја предаде наградата.

Секоја светост, за да остане трајно во ко­лек­тивното паметење и да биде вечна инспирација на новите генерации, мора, најпрвин, да биде осквер­навена. Храмот во Ерусалим бил разурнат од вавилонскиот крал Набу-кодоносор, а Евреите биле про­терани како робови во Вавилон. Оттогаш потекнува псалмот кој со текот на времето се претвора во зак­лет­ва. Тој гласи: „Ако те заборавам Ерусалиме, нека ми се исуши десната рака, јазикот нека ми се залепи со непцето, ако те заборавам, ако ти, Ерусалиме, не ми бидеш најголема радост“.

Неодамна во библиотеката од Македонското литературно друштво „Григор Прличев“ од Сиднеј пристигнаа повеќе книги од Македонија со различна тематика. Во овој запис ќе се задржам на книгата од д-р Стојан Ристески „Две ретки дела од Јоне Кленко“, која, се надевам дека ќе го задржи вашето внимание.

Меѓутоа има и тесни примери во описите на Византија. Имено, некои западни историчари, со право ја претставуваат Византија како наследничка на Македонската империја на Александар Трети Македонски Велики. Ова е заради фактот што потомците на античките Македонци извесен период и  навистина биле  на чело на Византија. Дури имало и цела династија, која владеела со Византија од 9 до 11 век, а која се викала Македонска династија. Поради значителното учество на Македонците во самиот врв на општествениот живот во Византија, некои западни историчари сметаат дека Византија не била продолжение на Римската империја, ниту пак била продолжение на некаква грчка држава (рековме дека античка грчка држава никогаш не постоела, туку дека Византија всушност била продолжение на Македонската империја на Александар Македонски. Во книгата "Outli­ne of History"" од авторот Велс, во врска со ова читаме:

Во книгата на Мери Рејнолд под наслов "Оган од Рајот" на стр. 19 пишува:

Како нераскинлив дел од Тел Авив, на јужната стра­на е сместен градот Јафа или Јафо. Во него жи­веат и Евреи и Арапи и тука се измешало и ста­ро­то и новото, и библиското и современото. Таму ја по­­сетивме Католичката црква „Свети Петар“, каде апос­толот ја ставил раката врз девојката Табита, која подоцна оживеала. Го посетивме и стариот дел на градот, во чија непосредна близина на црквата се вгнездиле познати уметници и отвориле  галерии на улиците што ги носат имињата на зодијачките знаци.

Велешанецот Томе Трајков, културен оператор во Стрип центар на Македонија со седиште во Велес е во состав на интернационално стрип жири на првиот стрип натпревар во соседна Албанија. Воедно тој ќе присуствува на манифестацијата којашто по овој повод ќе се организира од 13 до 15 Ноември во Тирана, Албанија

Книгата е отпечатена во мал број на примероци, со 258 страници, на А 5 формат, на бела хартија, со голем број фотографии, во печатницата 2 Август, Штип, Република Македонија, во Ноември 2014 година, како Прв том.

Продолжуваме со презентирање на неточни податоци во врска со македонската и балканска историја.