Историја

Македонски војводи во Руско-турската војна

Македонска Нација

Рускиот државен советник Михаил Александрович Хитрово, првиот руски конзул во Битола и добар познавач на Македонија и македонското национално движење, во својот извештај до началникот на штабот на активната руска армија детално сведочи за учеството на македонските војводи и доброволци во Руско-турската војна (1877–1878) и во Кресненското востание.

Во извештајот особено се истакнува улогата на Ѓорѓија Пулевски, Иљо Малешевски, Георги Антонов – Капетан Ѓорѓија, браќата Поп Георгиеви, Стојан Везенков и други македонски револуционери, кои активно учествувале во борбите против Отоманската империја.

Хитрово сведочи дека четата на Ѓорѓија Пулевски повеќе од два месеца ја обезбедувала месноста Тројански Колиби, водејќи секојдневни борби со башибозучките одреди и со регуларната турска војска. Македонските чети учествувале и во славниот премин на руските сили преку Стара Планина, каде што особено се истакнале Иљо Малешевски и Георги Антонов.

Во документот се нагласува дека македонските војводи покажале исклучителна храброст, дисциплина и пожртвуваност, а некои од нив биле предложени и за високи руски воени одликувања. Особено значајно е сведоштвото дека четите не вршеле насилства врз цивилното население, без разлика на верата или припадноста.

Извештајот зборува и за улогата на браќата Поп Георгиеви од Берово, кои уште пред доаѓањето на руската војска го организирале и вооружувале населението во Малешевијата. Во акциите во Пијанец и Ќустендил, македонските доброволци заедно со руските сили обезбедувале заштита на локалното население од башибозучки напади.

Михаил Александрович Хитрово посебно го издвојува и Стојан Везенков, кого го опишува како човек со исклучителна организациска способност и самопожртвуваност, заслужен за регрутирање нови доброволци и доставување важни воени информации.

На крајот од извештајот, Хитрово предлага повеќе македонски војводи да бидат одликувани со руски воени ордени за нивниот придонес во борбите.

Извор: Блаже Ристовски, „Портрети и процеси“, книга 1, Култура, Скопје, 1989, стр. 262–264.

Најново од: Историја

Јоно Митев: „Историски факт е дека денеска имаме македонска нација“

Бугарски историчар уште во 1948 година јасно запишал дека македонската нација има своја држава, власт и културен живот Во време кога историјата сè почесто се користи како политичко оружје, а не како наука што треба да ги поврзува народите, вреди да се потсетиме на сведоштвата што доаѓаат токму од средини од кои денес често се […]

Од политички плурализам до партиска држава: 1994–1995 година како пресвртница во македонската политика

Периодот од 1994 до 1995 година претставува една од најконтроверзните и најзначајните етапи во современата македонска политичка историја. Тоа беа години во кои младата македонска држава се соочуваше со сериозни внатрешни и надворешни предизвици, а одлуките донесени во тој период оставија трајни последици врз политичкиот систем, економскиот развој и националната политика. 1994 година – изборен […]

Историски документ од Белград од 1872 година: Македонците наведени како посебен народ одделно од Србите и Бугарите

Насловна фотографија: Колаж од страниците на учебникот од 1872 година со означените зборови „Срби, Македонци и Бугари“, во комбинација со стара фотографија од Битола од крајот на XIX век. Овој документ од XIX век вреди да го прочитаат Румен Радев, Венко Филипче, но и членовите на македонско-бугарската историска комисија – можеби архивските извори ќе им […]

Границата меѓу Бугарија и Турција во Македонија според меѓународниот договор од 20 септември 1879 година

(20 септември 1879 година) По Берлинскиот конгрес и редефинирањето на политичката карта на Балканот, големите сили и Османлиската Империја пристапиле кон прецизно утврдување на новите државни граници. Еден од документите што има особено значење за македонската историја е Актот од 20 септември 1879 година, во кој детално е опишана границата помеѓу Кнежевството Бугарија и Османлиската […]

Иселеништвото и формирањето на ВМРО-ДПМНЕ

Извадоци од книгата „Четврта емигрантска Македонија“ на Ставре Џиков за улогата на македонската политичка емиграција во создавањето на ВМРО-ДПМНЕ и враќањето на демократскиот плурализам во Македонија Во книгата „Четврта емигрантска Македонија“, објавена во 2007 година од издавачката куќа „АЗ-Буки“, познатиот македонски публицист и адвокат Ставре Џиков посветува значајно внимание на процесот на формирање на ВМРО-ДПМНЕ […]

1993: Приемот во ООН под ПЈРМ – првата национална отстапка на СДСМ

На 8 април 1993 година Република Македонија стана членка на Обединетите Нации. За тогашната власт СКМ-ПДП денешна СДС тоа беше претставено како голем дипломатски успех и потврда на меѓународниот субјективитет на младата држава. За ВМРО-ДОМНЕ и огромен дел Македонци, пак, тој ден остана запаметен како почеток на политиката на национални отстапки и компромиси што подоцна […]

Париската мировна конференција

Париската мировна конференција, на која се разгледувале прашањата поврзани со Македонија и положбата на Македонците од Егејска Македонија, се одржувала од 1946 до 1947 година во Парис. Главните седници започнале на 29 јули 1946 година, а мировните договори со поранешните сојузници на нацистичка Германија биле потпишани на 10 февруари 1947 година. Прашањето за националните права […]

Гоце Делчев бил напаѓан во бугарските весници

И покрај тоа што, веројатно поради прагматични причини (како учител во егзархиско училиште) Гоце Делчев го користел туѓото бугарско етничко име, во суштина цело време дејствувал во полза на Македонија, а не на Бугарија. Така, во една прилика напишал: Оној што сака да работи за присоединување на Македонија кон Бугарија, Грција или Србија,  тој може […]

To top