Историја

Македонски војводи во Руско-турската војна

Македонска Нација

Македонска Нација

Рускиот државен советник Михаил Александрович Хитрово, првиот руски конзул во Битола и добар познавач на Македонија и македонското национално движење, во својот извештај до началникот на штабот на активната руска армија детално сведочи за учеството на македонските војводи и доброволци во Руско-турската војна (1877–1878) и во Кресненското востание.

Во извештајот особено се истакнува улогата на Ѓорѓија Пулевски, Иљо Малешевски, Георги Антонов – Капетан Ѓорѓија, браќата Поп Георгиеви, Стојан Везенков и други македонски револуционери, кои активно учествувале во борбите против Отоманската империја.

Хитрово сведочи дека четата на Ѓорѓија Пулевски повеќе од два месеца ја обезбедувала месноста Тројански Колиби, водејќи секојдневни борби со башибозучките одреди и со регуларната турска војска. Македонските чети учествувале и во славниот премин на руските сили преку Стара Планина, каде што особено се истакнале Иљо Малешевски и Георги Антонов.

Во документот се нагласува дека македонските војводи покажале исклучителна храброст, дисциплина и пожртвуваност, а некои од нив биле предложени и за високи руски воени одликувања. Особено значајно е сведоштвото дека четите не вршеле насилства врз цивилното население, без разлика на верата или припадноста.

Извештајот зборува и за улогата на браќата Поп Георгиеви од Берово, кои уште пред доаѓањето на руската војска го организирале и вооружувале населението во Малешевијата. Во акциите во Пијанец и Ќустендил, македонските доброволци заедно со руските сили обезбедувале заштита на локалното население од башибозучки напади.

Михаил Александрович Хитрово посебно го издвојува и Стојан Везенков, кого го опишува како човек со исклучителна организациска способност и самопожртвуваност, заслужен за регрутирање нови доброволци и доставување важни воени информации.

На крајот од извештајот, Хитрово предлага повеќе македонски војводи да бидат одликувани со руски воени ордени за нивниот придонес во борбите.

Извор: Блаже Ристовски, „Портрети и процеси“, книга 1, Култура, Скопје, 1989, стр. 262–264.

Најново од: Историја

Кузман Шапкарев: Ние сме Македонци, а не Бугари! (1870)

На 30 ноември 1870 година, бугарскиот весник „Право“, кој излегувал во Цариград, објавил полемички текст за дејноста на охридскиот учител Кузман Шапкарев. Во написот весникот го обвинува Шапкарев дека се спротивставувал на употребата на книги напишани на бугарски јазик. Преку тие обвинувања, написот сведочи дека уште тогаш во печатот се расправало за посебноста на македонскиот […]

Како Александар Македонски го освоил Сур и го променил неговиот брег

Александар Македонски го напаѓа Тир (денешен Сур) од море. Гравура на Антонио Темпеста од 1608 година, Музеј „Метрополитен“, Њујорк. Сур е денешното арапско име на античкиот Тир, град во Либан. Со латиница често се пишува „Sour“. Во 332 година пр. н. е., војската на Александар Македонски се нашла пред утврден феникиски град чии ѕидини ги […]

Зошто Бугарија инсистира заедно да чествуваме настани и личности?

Одговорот е многу прост: Софија насилно го наметнува заедничкото чествување бидејќи тоа е крунски доказ дека историјата ни е заедничка, што значи — бугарска. Ако го прогласиме и Гоце Делчев за заеднички херој, друго објаснување нема да има. Постапката за тоа е веќе тема на заедничката комисија за историја, а нашите „политичари“ се речиси подготвени […]

Христо Калајџиев во Софија во 1945 година — за македонската државност, против великобугарскиот шовинизам

На фотографијата е корицата на оригиналното софиско издание од 1945 година. На 4 февруари 1945 година, во киното „Македонија“ во Софија, Христо Калајџиев се обратил пред Конгресот на македонската емиграција. Втората светска војна сè уште траела, а македонската држава веќе била конституирана како рамноправна единица во Демократска Федеративна Југославија. Пред делегатите во Софија, Калајџиев го […]

„Балканско сдружение“ во 1932 година: Идеалот на македонскиот народ е слободна и независна Македонија

Во август 1932 година, во Детроит, излегол 15. број на „Балканско сдружение“ („Balkan Unification“), месечното гласило на Македонскиот народен сојуз во Америка. Во приложениот исечок од тој број, полемиката за насилствата во Петричкиот крај завршува со повик за слободна и независна Македонија во рамките на балканска федерација. Во написот, авторот ги обвинува четите на Ванчо […]

Крвавата свадба во Зеленич – Леринско, Егејска Македонија

На 13 ноември 1904 година по јулијанскиот календар, грчка андартска чета го нападнала селото Зеленич, Леринско, во Егејска Македонија. Нападот бил извршен ноќе, додека во домот на семејството Готеви се одржувала свадбена прослава. Меѓу убиените имало и жени и деца. Настанот во македонската историографија е познат како „Крвавата зеленичка свадба“. Зеленич пред нападот Во 1904 […]

Изминаа 122 години од крвавата зеленичка свадба

На 13 ноември 1904 година, во текот на свадбата која се оддржувале во леринското село Зеленич, грчките андарти убиле 13 Македонци. Меѓу жртвите се младоженецот, неговите пријатели, две деца, како и деецот на Македонската револуционерна организација Пандо Мечкаров, вкупно 13 лица. Оттогаш изминаа 122 години, но грчката геноцидна политика кон македонскиот народ не се изменила. […]

Колективната меморија на Македонците

Од книгата „Македонци“ Автор: Бранислав Светозаревиќ-Покорни „Кога ќе го видиш начинот на играта на еден народ, му го откриваш карактерот.“— Конфучие Колективната меморија претставува сврзно ткиво на многуте генерации низ историјата на еден народ и е клучна за неговиот опстанок. Сè додека постои еден народ, постои и колективната меморија, но и народ без колективна меморија […]

To top