Историја

Македонски војводи во Руско-турската војна

Македонска Нација

Рускиот државен советник Михаил Александрович Хитрово, првиот руски конзул во Битола и добар познавач на Македонија и македонското национално движење, во својот извештај до началникот на штабот на активната руска армија детално сведочи за учеството на македонските војводи и доброволци во Руско-турската војна (1877–1878) и во Кресненското востание.

Во извештајот особено се истакнува улогата на Ѓорѓија Пулевски, Иљо Малешевски, Георги Антонов – Капетан Ѓорѓија, браќата Поп Георгиеви, Стојан Везенков и други македонски револуционери, кои активно учествувале во борбите против Отоманската империја.

Хитрово сведочи дека четата на Ѓорѓија Пулевски повеќе од два месеца ја обезбедувала месноста Тројански Колиби, водејќи секојдневни борби со башибозучките одреди и со регуларната турска војска. Македонските чети учествувале и во славниот премин на руските сили преку Стара Планина, каде што особено се истакнале Иљо Малешевски и Георги Антонов.

Во документот се нагласува дека македонските војводи покажале исклучителна храброст, дисциплина и пожртвуваност, а некои од нив биле предложени и за високи руски воени одликувања. Особено значајно е сведоштвото дека четите не вршеле насилства врз цивилното население, без разлика на верата или припадноста.

Извештајот зборува и за улогата на браќата Поп Георгиеви од Берово, кои уште пред доаѓањето на руската војска го организирале и вооружувале населението во Малешевијата. Во акциите во Пијанец и Ќустендил, македонските доброволци заедно со руските сили обезбедувале заштита на локалното население од башибозучки напади.

Михаил Александрович Хитрово посебно го издвојува и Стојан Везенков, кого го опишува како човек со исклучителна организациска способност и самопожртвуваност, заслужен за регрутирање нови доброволци и доставување важни воени информации.

На крајот од извештајот, Хитрово предлага повеќе македонски војводи да бидат одликувани со руски воени ордени за нивниот придонес во борбите.

Извор: Блаже Ристовски, „Портрети и процеси“, книга 1, Култура, Скопје, 1989, стр. 262–264.

Најново од: Историја

Јуџин Борза: Античка Македонија долго била прикажувана низ призмата на грчките автори

Античка Македонија долго време била разгледувана низ призмата на грчките автори, кои за неа пишувале главно кога се судирала или се поврзувала со интересите на грчките градови-држави тврди американскиот историчар Јуџин Н. Борза. Поради тоа, историјата на Македонија треба да се проучува како историја на посебна држава и народ со сопствен развој, а не само […]

Александар ја проширува Античка Македонија преку реката Дунав

Откако Александар Македонски беше признат за хегемон на Лигата додека е жив, се состана стариот Совет, како што порано беше случај со татко му, и го назначи за генерал со неограничена моќ за напад и одмазда против Персија. Може да се претпостави дека резултатот од Конгресот остави многу поинаков впечаток кај Александар, отколку кај неговиот […]

Телеграма од 1903 година: Илинденското востание било „исклучиво дело на Македонците“

Српски дипломатски документ од 13 август 1903 година сведочи дека востанието било претставено како самостојно дело на македонските востаници, без учество на бугарската држава и без насоченост против Србија Во екот на Илинденското востание, од Софија кон Белград била испратена дипломатска телеграма која содржи значајно сведоштво за карактерот на македонското револуционерно движење. Документот е составен […]

Букурешкиот договор: граница што ја распарчи земјата и политика што требаше да го избрише народот

Поделбата на Македонија во 1913 година не беше само територијален чин. Таа создаде услови македонското население да биде изложено на три паралелни државни проекти за асимилација, во кои училиштето, црквата, администрацијата, јазикот и демографските промени станаа средства за национално претопување. Букурешкиот договор ги утврди новите граници меѓу победниците и поразените во Втората балканска војна. Но […]

Писмо од Македонец до еден србски пропагандист-1888 година

Темко Попов до Деспот Баџовиќ Темко Попов (1855–1929) бил македонски национален деец и просветен работник, кој во втората половина на XIX век се спротивставувал на туѓите пропаганди во Македонија и ја ширел македонската национална мисла. Тој припаѓал на кругот македонски интелектуалци кои во политиката на српскиот државник Стојан Новаковиќ препознале можност за поддршка на македонските […]

Иван Владислав – последниот владетел што до крај му се спротивставувал на Василиј II

По смртта на цар Самоил, Иван Владислав се обидел да ја обнови војската, да ги зацврсти тврдините и да го запре византиското напредување. Неговото загинување пред ѕидините на Драч во 1018 година го забрзало конечниот пад на Самоиловата држава. По смртта на цар Самоил во 1014 година, Самоиловата држава се соочила со тешка политичка и […]

Никола Тесла во Македонска носија и македонски врски?

Никола Тесла – научниот гениј кој го осветли светот Никола Тесла е еден од најголемите научници и пронаоѓачи во историјата на човештвото. Неговите откритија во областа на електротехниката, наизменичната струја, електромагнетизмот и безжичниот пренос на сигнали ги поставија темелите на современиот технолошки свет. Поради огромното влијание на неговото дело, современите автори го нарекуваат „човекот што […]

Македонците во егејскиот дел на Македонија денес: народ меѓу непризнавањето, асимилацијата и опстојувањето

Македонците во егејскиот дел на Македонија, кој по Балканските војни и Букурешкиот мировен договор од 1913 година се наоѓа во составот на Грција, претставуваат едно од најсложените и најчувствителните малцински прашања на Балканот. Нивното присуство најчесто се поврзува со Леринско, Воденско, Костурско, Кајларско, Негушко, Гуменџиско и со делови од Солунско, Серско и Драмско. Во овие […]

To top