Гордана Димовска
Архивски текст од 2013 година од Гордана Димовска:
Од необичните тврдења за артефакти во Илиноис до теоријата дека посмртните останки на Александар се наоѓаат во Венеција, мистеријата за неговиот гроб и понатаму ја буди светската јавност.
Овој текст се реобјавува како архивски прилог за една од најголемите историски и археолошки мистерии поврзани со Александар Македонски. Во него се пренесени повеќе недокажани теории кои низ годините предизвикувале интерес во јавноста.
Артефакти на вонземјани пронајдени во гробот на Александар Македонски
Информациите од Северна Америка во свое време ја заинтригираа светската јавност. Како што е познато, пронаоѓањето на необични артефакти често отвора повеќе прашања отколку што дава одговори. Хари Хабард излезе со теза за наводно пронајдени артефакти со необично потекло, кои ги поврза со „изгубениот гроб на Александар Македонски“.
Според неговото тврдење, станувало збор за дел од античката историја кој долго време бил игнориран, а наводно се потпирал на класични извори. Хабард сметал дека пронајдените артефакти се важно поглавје и за историјата на Северна Америка. Во јавноста биле презентирани стотици антички артефакти со претстави на необични суштества, животни и птици, за кои презентерот на видео-материјалот тврдел дека биле пронајдени во „изгубениот гроб на Александар Македонски“. Сето тоа било поврзано со плочки пронајдени во пештери во американската сојузна држава Илиноис.
Според приказната, во пролетта 1925 година Орвил Лори, жител на локално населено место, заедно со своите две ќерки отстранувал камења и остатоци од место определено за градина. Неговата шестгодишна ќерка Ферн случајно забележала дупка на голем камен и го повикала татка си да провери. Од тој ден, Орвил Лори наводно настојувал да доведе професионални истражувачи кои би го испитале теренот.
Во почетокот наишол на одбивност и неверување дека нешто античко може да постои во Илиноис. Фрустриран од незаинтересираноста за пронајдокот, тој го продал својот имот и се преселил во планината Вернон. Единствено што успеал да направи било да објави напис во локално списание. Сè останало тивко до 1961 година, кога писателот Пол Хенсан прочитал за артефактите во списанието „Салем“. Потоа започнал да објавува текстови во продолженија, а подоцна и други автори ја пренесувале и дополнувале приказната. Според овие тврдења, артефактите биле официјално откриени во 1994–1995 година, а за нив било објавено во 1998 година.
Видеото, според текстот, било снимено во Чикаго на конференција на Довсер асоцијацијата. Приказната не се задржувала само на самиот наслов, туку започнувала со раскажување за вселенски брод, потоа за диносауруси, подземје и античка историја. Во неа се истакнувале паралели меѓу Стариот и Новиот свет, како и наводни контакти со вонземјани од пред повеќе од 2.000 години.
Според презентираните податоци, биле пронајдени вкупно 275 предмети, од кои најголем дел биле означени или испишани на задната страна. На еден од предметите, во долниот десен агол на изгравирана човечка глава, било испишано името Хелиос. Се споменуваат и обрачи, монети, фалкони, медалјони, мали четвртасти и триаголни парчиња, како и други артефакти.
Многумина се прашувале како е можно гробот на Александар Македонски, еден од најголемите војсководци во историјата, да се поврзува со Северна Америка. Во видеото се тврдело дека гробот на Александар бил пренесен во Северна Америка од страна на Александар Хелиос, син на кралицата Клеопатра. Предавачот Хари Хабард бил убеден дека во неговото излагање нема измислици, туку дека станува збор за значајни податоци.
Покрај оваа необична приказна од Америка, британскиот историчар Ендру Чаг излезе со друга теорија, според која посмртните останки на Александар Македонски можеби се наоѓаат во Венеција. Тој смета дека во гробот на евангелистот Свети Марко би можеле да се наоѓаат посмртните останки на Александар.
Оваа теорија предизвика интерес и поделени реакции во академските кругови. Според историските податоци, Александар починал на 32-годишна возраст и бил погребан во Александрија, градот што го основал во Египет. Сепак, од доцната антика натаму трагата за неговото тело исчезнува од историските извори.
Чаг, автор на книгата „Изгубениот гроб на Александар Македонски“ (The Lost Tomb of Alexander the Great), смета дека телото на Александар можеби било претставено како мошти на Свети Марко со цел да биде заштитено во периодот на христијанските превирања. Според него, исчезнувањето на едното тело и појавувањето на другото во речиси ист период и на исто место отвораат простор за нови прашања.
Во текстот се наведува и мислењето на професорот Пол Картлиџ од Кембриџ, според кого постои историска празнина која сè уште треба да се објасни. Биографот Пол Доерти, пак, сметал дека Александар е „таму некаде“, најверојатно во Александрија, и дека идните истражувања и ДНК-анализи можеби еден ден ќе помогнат во решавањето на оваа мистерија.
И покрај напредокот на науката, археологијата и современите методи на истражување, тајната за гробот на Александар Македонски и понатаму останува еден од најголемите предизвици за историчарите и археолозите. Од сето ова може да се увиди дека Александар Македонски, еден од најславните војсководци на сите времиња, и денес ја буди светската јавност и не престанува да ја возбудува човечката имагинација.
И покрај различните странски теории за тоа каде се наоѓа неговиот гроб, кај многумина останува верувањето дека вистината за последното почивалиште на Александар Македонски сè уште не е откриена – и дека таа можеби води токму кон Македонија.
