Мане Јаковлески
Обраќањето на премиерот Христијан Мицкоски беше јавно ветување дека државните и националните интереси нема повторно да бидат жртвувани под притисоци и уцени
Пелинце не е обично место за политички говори. Таму секој збор има поголема тежина, затоа што сè потсетува на борбата и државотворната мисла на македонскиот народ.
Затоа изјавата на премиерот Христијан Мицкоски дека „по ниту една цена“ нема да направи предавство на штета на државата и народот е повеќе од политичка порака. Таа е јавно преземена обврска пред граѓаните и пред историјата.
„Никогаш нема да се откажам од борбата да ја направиме Македонија подобро место за живеење – наш дом и наша иднина. Јас предавства на штета на државата и народот, како што се правеше во минатото, по ниту една цена нема да направам“, порача Мицкоски.
Македонскиот народ прескапо ги плати политиките на отстапување и прифаќање туѓи услови. Секоја отстапка беше претставувана како последна, но по неа следуваше ново барање. Жртвите требаше да го отворат европскиот пат, а тој остануваше затворен додека цената за Македонија стануваше сè повисока.
Затоа зборовите од Пелинце треба да означат крај на времето во кое македонските интереси се користеа како монета за политичко поткусурување.
Мицкоски ги поврза Крушево од 1903 и АСНОМ од 1944 година како две страници од истата македонска државотворна книга. Во Крушево беше прогласена волјата за слобода, а на АСНОМ таа доби државна форма. Никола Карев и Методија Андонов-Ченто остануваат симболи на Македонија како своја, слободна и достоинствена држава.
Прашањето е дали сме достојни наследници на илинденците и асномците.
Одговорот не се дава со венци и свечени говори, туку со начинот на кој ги чуваме државата, јазикот, идентитетот и националното достоинство – особено кога притисоците се најсилни.
Секоја генерација има свој Илинден. Денешната борба не се води со пушки и црешови топчиња, туку за економски опстанок, демографска обнова, функционални институции, владеење на правото и достоинствен живот во сопствената држава.
Македонија има право на европска иднина, но нема обврска постојано да се откажува од својата национална суштина. Европската Унија треба да биде заедница на рамноправни држави и народи, а не простор во кој билатералните уцени стануваат европски услови. Европска интеграција што бара промени на историјата, националната меморија и идентитетот лесно се претвора во обезличување.
На Македонија ѝ е потребно единство околу заедничките црвени линии. Може да се разликуваме за политиките и реформите, но не смееме да се делиме кога се загрозени македонскиот јазик, идентитетот, историјата и државните интереси.
Македонија е поголема од секоја партија, функција и политичка кариера. Таа е наследство што мора да им го предадеме на идните поколенија посилно отколку што сме го примиле.
Пораката од Пелинце е јасна: времето на понижувања и отстапки мора да заврши. Нејзината вистинска вредност, сепак, ќе се мери според делата што ќе следуваат.
Затоа што Илинден не е само спомен. Илинден е аманет.
А аманетот не се преговара, не се продава и не се предава.
