Српскиот конзул во Битола, Димитрије Боди, во извештај до министерот за надворешни работи на Србија, Владан Ѓорѓевиќ, во 1892 година запишал значајно сведоштво за употребата и афирмацијата на македонскиот јазик во образованието.
Во својот извештај тој наведува:
„…Она што се случува во овој град, господине министре, според моето скромно мислење може да предизвика далекусежни последици за нашата работа во тој крај, каде што и досега имавме сосема мал успех. За нас сега е важно да се истиснат туѓите пропаганди, а подоцна ќе биде лесно.
Доволно е да најдеме еден свештеник и неколку луѓе, и работата е завршена.
Дознав од моите луѓе дека тамошната општина на својата седница од 22 август оваа година донела одлука за новата учебна 1892/1893 година наставата да се одржува на македонски дијалект. Дури и на градските учители им била дадена задача да изработат програма за јазична настава и да подготват привремена граматика на македонскиот дијалект.
Доколку наставата во градското училиште се покаже успешна, тогаш на полугодието да се прошири и во соседните села: Маврово, Личишта, Тихолишта и Шестово.
Една комисија составена од тројца учители е задолжена да ја започне работата, и таа веќе заседава во Економскиот интернат…“
Ова сведоштво претставува значаен историски документ кој покажува дека уште кон крајот на XIX век постоеле иницијативи за организирање на наставата на македонски јазик, како и обиди за подготовка на наставни програми и граматички правила за македонскиот говор.
Извор: Извештај на Димитрије Боди до министерот за надворешни работи Владан Ѓорѓевиќ, 26 април 1892 година.
