Култура и туризам

Успението на Богородица претставено во средновековни ракописи – дел II (18)

Славе Катин

Дел од монографијата за манастирот „Света Богородица“ во Сливница од д-р Вера Стојчевска-Антиќ и Славе Николовски-Катин

И во црквата Света Богородица во Охрид била позната „Лествицата” на Јоан Лествичник, во 1360 година. Во неа биле извршени и други значајни преписи. Во овој поглед не заостанува и црквата Света Богородица – Елеуса, во која настанале 4 значајни евангелија и 64 разновидни црковни книги. За жал, низ вековите од долгорочните покори што биле вршени во Македонија исчезнувале вредните македонски ракописи.

Македонските цркви и манастири влегуваат во светското уметничко богатство, со иконографијата и живописот што го содржат, или го содржеле некогаш. Патината на времето оставила траги, а реставрираните дела го привлекуваат вниманието на сите оние кои ја вреднуваат средновековната уметност во Македонија. Еден поопсежен осврт на уметничкото македонско наследство прават делата на светските и македонските историчари на уметноста и археолозите.

Можеби најсоодветни прегледи за уметничките дела со ликот, појавата и настаните од животот на дева Марија, Богородица (Болничка, Влахернитиса, Душеспасителка, Елеуса, Епискепсис, Знамение, Оранта, Молителка, Параклиса, Пелагонитиса, Страсна, Царица, Перивлепта), кои говорат за силно одразениот култ во Македонија, даваат студиите на Цветан Грозданов, Петар Миљковиќ – Пепек и други. Извонредните зографи Михаил и Евтихиј ги насликале фреските во прочуената охридска црква Богородица Перивлепта од 1295 година (денешен Свети Климент).

Според областите во Македонија, во културно-историските споменици на Македонија влегуваат посебно и црквите со името на дева Марија: Скопско: во селата Кучевишта, Сушица, Дивле; Штипско – Струмичко, Злетовско: во селата Велјуса, Пирог, Злетово, Ново Село; Битолско, Прилепско: во селата Дреново, Варош, Трново, градот Битола; Тетовско, Гостиварско: во селата Лешок, Сенце; Охридско, селата Пештани, Калишта, Велестово, во градот Охрид.

Во Македонија низ вековите се граделе карактеристични мали, т.н. пештерни цркви. Нив посебно ги има долж охридското езерско крајбрежие. Гоце Ангеличин – Жура ги опишал токму овие, од охридскиот и струшкиот регион. Од постојните десет пештерни цркви веќе четири и се посветени на Пречистата Богородица. Трите од нив потекнуваат од 14-от век, а четвртата – од 16-от век.

Меѓу нив е охридската пештерна црква Воведение на Света Бо-городица во храмот, во Канео. Оваа црквичка се наоѓа во карпа под познатата охридска црква Свети Јован Богослов во Канео. Во оваа мала црквичка порано се одвивал монашки живот, со центар во погорната црква. Во неа се наоѓа интересна фреска со настанот воведување на Богородица во храмот (4 декември н.с).


Св. Богородица Елеуса во Струмица

Постарите жители се сеќаваат дека оваа месност од населението секогаш била нарекувана „Пречиста”. Во центарот на фреската се насликани Јоаким и Ана со малата дева Марија. Десно од нив е пророкот Захарија. Фреската, или зачуваните делови од неа, го откриваат стилот на палеолозите, а покажува сличности и со Света Богородица Пештанска. Според податоците што ги оставил Кузман Шапкарев, можно е оваа пештерна црква да ја изградил за сопствено монахување монахот Иларион, со потекло од Дебар.

Во денешниот камп Градиште, на 12 км од Охрид, се наоѓа пештерната црква Света Богородица од 14-от век. Во наосот е насликана композицијата Деисис со Исус, Богородица и Јован Крстител. Насликана е и композицијата на Благовестието, а на северната страна од западниот ѕид – Успението на Богородица. Самата црква покажува знаци дека таа имала многу пошироко значење во изминатиот период.

Близу селото Велгошти, Охридско, се наоѓа пештерната црква Света Богородица, сместена во карпа со неправилна форма на планината Петрино. Во олтарниот дел е насликана света Богородица со Исус Христос.

Во Селото Калишта до Струга се наоѓа манастирот посветен на Рождество Богородичино. Во олтарот е насликана Богородица со Исус Христос. Насликани се и старозаветни теми. Во проскомодијата се наоѓаат имињата на двајцата охридски зографи: Јован и Ангеле. Анализата открива живопис од 16-от век и тоа со ликовите на свети Кирил Филозоф и свети Климент Охридски.

Продолжува

Најново од: Култура и туризам

Григор Прличев – „Вториот Хомер“ од Балканот

Малкумина македонски творци во XIX век доживеале признание какво што му било укажано на Григор Прличев. Неговата победа на престижниот поетски натпревар во Атина во 1860 година не само што му донела слава во тогашниот интелектуален свет, туку и му го обезбедила почесниот епитет „Вториот Хомер“. Ова признание било исклучително ретко и престижно, бидејќи Хомер […]

Културата не е националност: зошто Александар е македонски крал, а не производ на модерна грчка држава

Хеленскиот културен свет и кралството Македонија се различни поими што не смеат намерно да се мешаат Една од најголемите забуни во толкувањето на античката историја е намерното мешање на три различни поими: култура, јазик за комуникација и државна припадност. Токму преку тоа мешање денес се создава впечаток дека Александар Македонски бил „Грк“ во модерна национална […]

Македонскиот јазик – корен на словенската писменост и сведоштво за македонскиот културен континуитет

Од древните јазични слоеви, преку делото на светите браќа Кирил и Методиј, до Охридската книжевна школа, македонскиот јазик останува еден од најсилните белези на македонската духовна, културна и историска посебност. Еден од најсилните фактори што низ вековите ги поврзувал народите на Македонскиот Полуостров, покрај христијанството, бил јазикот. Во просторот меѓу Дунав на север, Егејското Море […]

Постарата ерминија на Дичо Зограф е најобемното дело на народен јазик од 19 век во Македонија

Од Катерина Богоева 01.07.2020   Јазикот на кој е напишана допрва ќе биде предмет на научен интерес на лингвистите што ги проучуваат нашите македонски дијалекти. Една од особеностите на оваа ерминија е и билингвалноста, двојазичноста, секоја одредница, сигнатура или наслов на сцена е испишан со црковнословенско писмо, заедно со превод на грчки јазик, со особености […]

Успение на Богородица претставено во средновековни ракописи–дел I (17)

ДЕЛ ОД МОНОГРАФИЈАТА ЗА МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ ВО СЛИВНИЦА ОД Д-Р ВЕРА СТОЈЧЕВСКА-АНТИЌ И СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ-КАТИН Тиквешкиот текст потекнува од 15-от век. Најстар препис, и тоа јужнословенски, открил и објавил А. Попов од 13-от век, како и еден најстар руски препис од 14-от век. Епизодата со Евреинот кој сакал да го симне одарот, и на […]

Село Нерет во Егејска Македонија – село што ги чувало македонските обичаи и вер

Уредник и издавач на книгата за село Нерет, Егејска Македонија е: Виктор Бивел Од Велигден до Ѓурѓовден и Свети Танас, старите обичаи во Нерет сведочат за длабоката вера, народната радост, македонскиот јазик и духовната врска на Македонците од Егејскиот дел со својата земја, црква и традиција. Селото Нерет, во Егејска Македонија, е старо македонско село […]

Античките градови-живи врски помеѓу античката и модерната цивилизација

Гордана Димовска Античките градови се од големо значење, бидејќи служат како основа на современиот урбан живот, управување и култура. Тие даваат клучни лекции за одржливост и отпорност, дејствувајќи како прототипови за мегаградови (на пр. Рим) и лулки на цивилизацијата во Месопотамија и долината на Нил. Страницата History, Mystery and Wonders of the world објавува за […]

Македонската жена во XVI век

Низ вековите македонската традиционална облека привлекувала големо внимание кај бројни странски патеписци, писатели, уметници и истражувачи. Особено значајни се сведоштвата од времето кога Македонија се наоѓала под Отоманската Империја, бидејќи токму преку нив се зачувани важни податоци за етничките, културните и обичајните особености на населението. Се смета дека пред XVIII век меѓу најзначајните проучувачи на […]

To top