Историја

На 19 мај 1910 година роден е народниот херој Љупчо Арсов, со партизанско име Гоце (Делчев), потпретседател на првата Влада на Македонија

Љупчо Арсов - Народен херој и жртва на бугарските затвори

На 19 мај 1910 година во Штип е роден народниот херој Љупчо Арсов, кој како партизан во НОБ го носел псевдонимот Гоце, според македонскиот великан Гоце Делчев, како и повеќемина други борци против фашистичкиот окупатор кои за партизански имиња избирале личности од Илинденскиот период на Македонија.

Арсов на Првото заседание на АСНОМ во манастирот Прохор Пчински бил избран за секретар на Президиумот на АСНОМ, а потоа станал и првиот потпретседател на Владата на Македонија. Во подоцнежниот социјалистички период бил министер за труд во сојузната влада на СФРЈ, претседател на Извршниот совет на Собранието на Македонија, а од 1979 до 1982 година претседател на Претседателството на СР Македонија.

Тој по завршувањето на основното образование во Штип, школувањето го продолжил во Загреб, каде во 1932 година ја завршил комерцијалната и економска школа. Потоа извесен период во Кралска Југославија бил на служба во Белград во Државната хипотекарна банка, подоцна и во Ваљево, каде ја вршел истата служба. Арсов станал член на Комунистичката партија во 1940 г.

По капитулацијата на Кралска Југославија, и фашистичката окупација во 1941 година, се вратил во Македонија. Најпрво работел во Штип, а подоцна добил задача да замине во Битола, каде работел на формирање на воен штаб, собирање борци и оружје за партизански одреди, за започнување оружена борба против окупаторот.

Летото во 1942 година бил уапсен од бугарската окупаторска власт и бил интерниран во Бугарија, каде во затвор останал до март 1943 година. По излегување од затвор продолжил со партиско – политичка работа. Во тој период во Македонија дошол партискиот инструктор на КПЈ, Светозар Вукмановиќ – Темпо, а токму тогаш во Штип се случиле неколку провали, од кои најтешка била разбивањето на партизанскиот одред Гоце Делчев.

На предлог на Темпо, Арсов станал секретар на ОК на КПЈ за Македонија во Штип, а брзо потоа успеал да го консолидира разбиениот одред Гоце Делчев.

Во јули 1943 година, кога Окружниот комитет на партијата одржувал состанок во една куќа, окупациската полиција успеала да дознае за тајната и ја окупирала куќата. По битката со стотина полицајци, неколку членови на комитетот загинале, меѓу кои и народниот херој Славчо Стојменски.

Арсов успеал да се пробие низ полицискиот обрач, но веќе било невозможно да дејствува во Штип. Поради тоа добил задача да замине во Скопје, каде како член на Обласниот комитет на КПМ бил назначен за комесар на Првата оперативна зона. Арсов дејствувал на Скопска Црна Гора и на Козјак.

Подоцна од Скопска Црна Гора се префрлил во Врањскиот партизански одред, па со една чета од тој одред се вратил назад со цел да ја присоедини со кумановскиот одред.

Во декември 1943 година повторно дошол во Скопје, каде бил избран за член на ОК на КПМ и секретар на месниот комитет, а од август 1944 година станал член на ЦК КПМ.

По завршувањето на војната, се до неговата смрт на 18 ноември 1986 година во Скопје, извршувал повеќе функции во Македонија и во тогашна СФРЈ.

(Подготвил: Д. Г.)

Најново од: Историја

Македонска нација ја почнува големата потрага по документите за судењето на ВМРО (Обединета)

МАКЕДОНСКИ ДОКУМЕНТАРЕН АРХИВ: Дел 1 По повеќе од девет децении започнува систематска потрага по оригиналните документи од судскиот процес во Софија од 1936 година – еден од најзначајните, но и најмалку истражени настани во поновата македонска историја. Постојат историски настани што со текот на времето се претвораат во легенди, затоа што документите остануваат тешко достапни, […]

Документ од 1946 година сведочи за антисемитските мерки во Бугарија

Изложението на Централната конзисторија на Евреите во Бугарија е важен историски извор за положбата на еврејската заедница за време на фашистичкиот режим и по 9 септември 1944 година. Документот објавен во Софија во 1946 година, под наслов „Положението на бугарските Евреи за време на фашистичкиот режим и по 9 септември 1944 година“, претставува изложение на […]

Како современата историографија го обликуваше ликот на Александар Македонски

Од Драјзен до Тарн – научните толкувања што го претворија Александар во една од најистражуваните личности во светската историја Еден од поактивните научници кои во поново време се занимавале со ликот и делото на Александар Македонски забележал: „Ние сите ја интерпретираме големата драма на Александар во прифатливите услови на нашето искуство и во нашите соништа.“ […]

1998–2000: Од првата смена на власта до тивкото наталожување на кризата

Периодот од 1998 до 2000 година беше вовед во една од најчувствителните етапи во поновата македонска историја — време на прва демократска смена на власта, косовска криза, бегалски бран, евроатлантско позиционирање и сè поизразени безбедносни и меѓуетнички тензии. Периодот од 1998 до 2000 година претставува прв дел од една од најбурните и најчувствителни етапи во […]

Теории за изгубениот гроб на Александар Македонски

Архивски текст од 2013 година од Гордана Димовска: Од необичните тврдења за артефакти во Илиноис до теоријата дека посмртните останки на Александар се наоѓаат во Венеција, мистеријата за неговиот гроб и понатаму ја буди светската јавност. Овој текст се реобјавува како архивски прилог за една од најголемите историски и археолошки мистерии поврзани со Александар Македонски. […]

Документи од времето на царицата Елисавета: Македонците постоеле многу пред Тито

Руски документи од XVIII век: Македонците запишани како посебен народ и „македонска нација“ Во документи од времето на руската царица Елисавета Петровна, поврзани со населувањето на православни народи од Балканот во Руската Империја, јасно се спомнуваат Македонците, а во посебни списоци доселеници се заведени како припадници на „македонска нација“. Историските документи понекогаш зборуваат посилно од […]

Документ од 1904 година: Бугарија се обврзала да ги прогонува и казнува македонските револуционери

Во договор со Отоманската Империја, бугарската влада презела обврска да спречува револуционерни комитети, чети и активности поврзани со македонското ослободително движење. Малку познат документ од февруари 1904 година сведочи дека Кнежеството Бугарија презело конкретна обврска пред Отоманската Империја да го забрани организирањето и функционирањето на револуционерни комитети на својата територија, да го спречува создавањето чети, […]

Александар Македонски меѓу историјата, митот и вечната македонска вистина

Ликот и делото на Александар Трети Македонски со векови остануваат предмет на истражување, восхит и толкувања, но и поле на судир меѓу историските факти, легендите и современите обиди за присвојување на минатото. Во време кога различни политички и идеолошки центри се обидуваат да ги преобликуваат историските факти и да ги присвојуваат достигнувањата на древните цивилизации, […]

To top