Свекрва
Кога не им одговара ниту електронско гласање, ниту гласање по пошта, јасно е дека проблемот не е во процедурите, туку во стравот од македонските државјани надвор од Македонија.
На СДС, очигледно, не им одговара електронско гласање. Сега не им одговара ниту гласање по пошта. Утре, веројатно, нема да им одговара ни гласање со лично присуство, ако резултатот однапред не им е по мера.
Прашањето е едноставно: што точно им пречи?
Начинот на гласање или фактот дека македонските државјани во дијаспората имаат право да кажат што мислат за иднината на Македонија?
Дали СДС очекува ВМРО-ДПМНЕ или Македонците во дијаспората да им гарантираат дека сите ќе гласаат за СДС, па дури тогаш великодушно ќе се согласат дијаспората да добие реално право на глас?
Тоа не е демократски став. Тоа е страв од народот, спакуван во процедурални изговори.
Дијаспората не е украс за свечени говори. Не е добра само кога испраќа пари, кога ја брани македонската вистина низ светот и кога ја чува врската со татковината. Таа има право и политички да учествува во животот на државата.
Ако СДС навистина верува во демократија, тогаш не треба да се плаши од гласачите. Ако, пак, се плаши од дијаспората, тогаш проблемот не е во поштата, ниту во електронскиот систем.
Проблемот е во тоа што дијаспората добро памети.
Затоа Македонија мора да најде современ, безбеден и фер модел со кој секој македонски државјанин, каде и да живее, ќе може реално да го оствари своето уставно право. Демократијата не се мери според тоа кој некому одговара како гласач, туку според тоа дали секој глас има еднаква можност да биде слушнат.
