Култура и туризам

Дел од монографијата за манастирот „Св.Богородица“ во Сливница од Д-р. Вера Стојчевска-Антиќ и Славе Николовски Катин

Славе Катин

Очевидно е дека дева Марија и пред раѓањето на Исус, и за време на неговото детство, според апокрифната литература, а и според канонската, е безгрешна, мила, добронамерна, послушна, со очите насочени кон Бога, добра мајка, среќна и задоволна од подвизите и знаењата на синот, исполнета со милост не само кон своите блиски, туку и кон непознатите луѓе.

Bo случајов важен е односот на љубителите на Исус, особено за времето на страдањата на крстот, меѓу кои најмногу страда дева Марија. Овие моменти убедливо ги прераскажува и предава апокрифната литературе, но и канонската. Во Евангелието од Јован (глава 19) до Исус е неговата мајка. Таа го следи својот син, заедно со апостолите и страда, длабоко и тивко. Во зборникот „Страсти Христови” се јавува мајката на Спасителот, но интересно е што овој зборник зафатил подлабоки корени на Запад, во католичкиот свет, a ce проширил преку Полска и кај источните Словени, а помалку останал познат меѓу јужните Словени.

Исус не се дели од мајка си, ја теши и отворено ѝ раскажува за неговите наредни маки, но и за воскреснувањето, по кое ќе ја земе со себе во небесата. Жртвата на    Cиhot за спасот на човештвото е предочена на преден план, но болот на мајката е преголем. Кога стигнува во Ерусалим со жените мироносници припаѓа од болка, особено кога дознава за пресудата на Пилат и за Христовите страдања. Таа е покрај синот со Јован Богослов.

Co настапувањето на смртта на Исус се случуваат вселенски бури, затемнување. Уплашените луѓе се разбегнуваат, само Мајката останува до синот. Нејзиниот плач над мртвото тело од синот е возбудлив и инспирирал повеќе творби, меѓу кои спаѓа и „Молитвата кон Богородица” од Димитар Кантакузин.

За разлика од овој зборник, апокрифниот текст „Сонот на Богородица” се распространил меѓу Јужните Словени. Големиот руски истражувач А. Веселовски оставил значајни согледувања и за овој апокриф. Содржината на сонот е следнава. Богородица заспала на Елеонската Планина и сонувала страшен сон. Сонот се однесувал на страдањата на Исус, неговото предавство од Јуда за триесет сребреници, судењето, смртта, вокреснувањето. Во овој краток апокриф недостигаат страдањата на Марија. Исус го ислушал сонот од вознемирената и уплашена мајка и ѝ признал дека таа ја предвидела, т.е. ја видела целата негова блиска иднина.

 

 

 

 

 

Јован Богосло и Света Марија

До својата смрт Богородица останала во домот на Јован Богослов, почитувана од сите свети апостоли. Токму нему му се припишува и апокрифниот текст за „Успението на Богородица”. Јован Богослов бил најсаканиот ученик на Исус. Од него можела да протече главната содржина, но наредните автори вршеле видоизменувања.

Во христијанската книжевност важен е и настанот со споменатото успение. Пред смртниот час сите апостоли, кои го проповедале Божјото слово низ целиот свет, понесени од чудна сила на облаците, сите пристигнале пред дева Марија, која заедно со одарот што го понеле апостолите, се нашле во облаците и Господ ја примил безгрешната душа на Марија. Притоа се случиле големи чуда. Евреите не ја нашле на одреденото место, кој од Евреите ќе го допрел одарот, Господовиот ангел му ги пресекувал рацете.

Во средината на Македонија посебно е проширен апокрифот „Слово како се воздигна пресвета Богородица”, кое го среќаваме и во Тиквешкиот ракопис. Во оваа верзија апостолите се непријателски насочени кон апостолот Тома, кој последен пристигнал на успението. Заради присутноста на овој текст во нашата средина, го даваме целосно во превод.

Популарноста и култот на Богородица се пренесувале во традицијата на христијаните. Мајката Божја станува важна личност и во есхатолошката апокрифна книжевност, како привилегирана личност, одредена од Господа да ги посети тајните маки и убавини, на кои се осудени луѓето по смртта. Во нив повторно доаѓа до израз неј-зиното страдање и однос кон казните на грешниците, за кои таа измолува од Господа одмор на душите.

Овој апокриф била омилена народна литература, која се преработувала од 10-от до 19-от век во јужнословенската средина. Во Македонија бил многу омилен, заради што го даваме и наредниот преведен текст за нејзиното патешествие меѓу грешниците.Неа ја предводи во пеколот архангелот Михаил. Популарниот апокриф оставил и траги во народното творештво на словенските народи, како и во македонскиот фолклор.

Продолжува

Најново од: Култура и туризам

Свети пророк Илија – пророкот кој го пали и гаси небото и земјата

Во народното верување Свети Илија е господар на летните грмотевици, молњите и дождовите, а Илинден во македонската народна свест е истовремено голем христијански и национален празник. Македонската православна црква – Охридска архиепископија на 2 август, односно на 20 јули според стариот календар, го празнува Светиот пророк Илија – Илинден. Свети Илија е еден од најголемите […]

Пресвета Богородица и нејзините празници – раѓање на Дева Марија (8 септември)

ДЕЛ ОД МОНОГРАФИЈАТА ЗА МАНАСТИРОТ „СВЕТА БОГОРОДИЦА“ ВО СЛИВНИЦА ОД Д-Р ВЕРА СТОЈЧЕВСКА-АНТИЌ И СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ-КАТИН На три дена пат од Ерусалим се наоѓал малиот град Назарет. Таму живееле праведните Јоаким и Ана, наречени од Светата Црква „богоотци”. Јоаким потекнувал од Давидовиот род, а света Ана од родот на Аарон. Биле многу дарежливи, милосрдни. За […]

Саса кај Македонска Каменица.

Како саксонските рудари го оставиле своето име во Македонија Малку се местата во Македонија чие име толку јасно ја открива врската со едно значајно историско поглавје како што е случајот со Саса кај Македонска Каменица. Денес, кога се споменува Саса, најчесто се мисли на еден од најголемите рудници за олово и цинк во државата. Но […]

Чудата на Свети Димитрија Солунски – небесниот заштитник на градот во време на чума и опсади

Старите раскази сведочат за исцелувања, предупредувања и чудесни избавувања на Солун, чиј заштитник, според верата на жителите, се појавувал на градските ѕидини и ги одвраќал напаѓачите „Чудата на Свети Димитрија Солунски“, познати под латинскиот наслов Miracula Sancti Demetrii, се едно од најзначајните дела на рановизантиската хагиографска книжевност. Во збирката се опишани исцелувања, предупредувања за претстојни […]

Света Огнена Марија – празник на верата, традицијата и народната меморија

На празникот Света великомаченица Марина – Света Огнена Марија (30 јули) именден слават: Марина Марин Маринка Маринка Маринче Маринчо Маре Мара Маријана (во некои краишта, според народната традиција) Огнен (поретко, по народниот назив на празникот) На 30 јули, Македонската православна црква го празнува споменот на Светата великомаченица Марина, во народот многу попозната како Света Огнена […]

На Марена 30 јули (Четврток) во 9 часот, сите патишта нека водат кон Зубовце – заедно да го пречекаме Светиот Крст од Ерусалим

Црковен Одбор-село Зубовце   Повик до сите Зубовчани, до жителите на соседните села и до сите пријатели во Македонија   На 30 јули, четврток, со почеток во 9 часот, Зубовце ќе живее во знакот на верата, традицијата и заедништвото. Дојдете заедно да ја прославиме селската слава „Света великомаченица Марина“ – „Света Огнена Марија“, во народот […]

Марена во Зубовце – од свадби до благословениот крст од Ерусалим

Марена во Зубовце некогаш не била само селска слава, туку еден од најголемите денови во годината – празник кога се склучувале бракови, а селото одекнувало од свадбени веселби и од звуците на зурлите и тапаните. Се чистеле и варосувале куќите, се уредувале дворовите, улиците и заедничките простори, за достоинствено да бидат пречекани гостите кои доаѓале […]

Во Новиот завет Македонија е спомената 22 пати, а Македонец и Македонци уште пет – вкупно 27 споменувања во 24 библиски стиха

Од Македонија започна европската мисија на светиот апостол Павле за ширење на христијанството Во Новиот завет името Македонија и називите Македонец и Македонци се непосредно поврзани со мисијата на светиот апостол Павле, создавањето на првите христијански заедници и ширењето на Евангелието на европска почва Македонија зазема исклучително значајно место во Новиот завет. Нејзиното име не […]

To top