Македонска Нација
Венко Филипче деновиве помпезно објави некаков „фронт за вистина и правда“. Но, кога јавноста подобро ќе погледне кој стои зад тој таканаречен фронт, станува јасно дека не се работи за народно движење, туку за тесен партиски круг составен од истите луѓе кои со години ја туркаа државата во понижување, криминал, корупција и национално обезличување.
Во тој „фронт“ нема нова енергија, нема идеи, нема народ. Има само Филипче и неколкумина партиски лојалисти, поставени и оставени во врвот на СДС токму од Зоран Заев. Истите тие луѓе кои денес зборуваат за „правда“, а вчера молчеа пред секој скандал, пред секоја афера и пред секое национално понижување што Македонија го трпеше за време на нивното владеење.
Наместо конечно да се соочи со реалноста, Филипче се обидува да продава морал и да глуми загрижен реформатор. Ако навистина е загрижен за државата и граѓаните, тогаш нека почне од сопствениот двор.
Нека ги повика поранешните функционери на СДС, предводени од Зоран Заев, да ги вратат парите за кои јавноста со години слуша дека исчезнувале преку сомнителни тендери, договори и бизнис-шеми. Нека ги повика да се соочат со правдата и да одговараат за сè што ѝ направија на државата.
Нека побара темелна истрага за модуларните болници, каде лично учествувал во тендерските спецификации и потпишувал анекси со кои цената растела за 20 проценти. Нека се истражи каде завршиле тие пари и дали некој профитирал врз трагедијата што во Тетово граѓаните ја платија со човечки животи.
Нека не чека европски обвинители и спектакуларни прес-конференции за „нула толеранција за корупција“. Ако навистина сака правда, тогаш прво нека побара одговорност од компромитираните луѓе во обвинителството и судството, кои со години беа обвинувани дека служат како штит за криминалот на СДС и ДУИ.
Нека се отвори и прашањето за милионските бизниси околу РЕК Битола, за набавките на јаглен, за луксузниот „Ауди Q8“ што според обвинувањата му бил подарен на Филипче, како и за сомнителните трансакции кон фирми поврзувани со Заев во Бугарија. Јавноста со години слуша за овие случаи, а институциите молчат.
Правда има само тогаш кога има одговорност. Кога украденото се враќа кај народот. Кога криминалците, без разлика на функцијата и партиската припадност, одговараат пред законот.
Тогаш ќе има повеќе пари за плати, пензии, земјоделци, училишта, градинки и болници. Тогаш државата конечно ќе почне да дише полесно.
И уште нешто што Филипче очигледно не го разбира, неговата еуфорија за победата на Бугарија на Евровизија и континуираното додворување кон политиките што доаѓаат од Софија не му носат политички поени кај македонските граѓани.
Напротив, граѓаните гледаат кога некој повеќе се грижи за туѓи агенди отколку за македонските национални интереси.
