Гордана Димовска
Да застанеме во одбрана на историјата и зачувување на нашиот уникатен културен и суверен идентитет и суверенитет на Балканот
Многу често во животот се враќаме на народните мудрости, легенди и анегдотите.
Анегдотата е кратка, привлечна приказна за вистински настан или личност. Често хумористични или духовити, тие обично се користат во разговори, говори или пишување за да го потврдат некој аргумент или одредена поента, да го привлечат вниманието на публиката или да додадат човечки елемент на некоја тема.
Животoт нa легендарниот воен гениј кој освои голем дел од светот до 32-годишна возраст е опкружен со легендарни анегдоти кои ја истакнуваат неговата амбиција, тактичка брилијантност и извонредна личност.
Александар Велики е истакнат симбол на античкото наследство, културната гордост и историскиот легитимитет. Додека современите историчари широко ги класифицираат античките Македонци како антички грчки, етничките Македонци честопати го сметаат за фундаментална фигура што го поврзува нивниот регионален идентитет со класичното минато.
Верзијата на приказната на Илдинг го користи Александар како идеална претстава на моќта a Диоген како идеална претстава на интелектуалната рефлексија. Сепак, тој ги прикажува двајцата мажи кои прават грешки. И двајцата се вербално вешти и се ангажираат еден со друг, но и двајцата се зависни од поддршката на другите за нивната тежина на аргументот. Филдинг не го сака ниту еден лик, а во неговата верзија на анегдотата секој служи за да ја истакне суровоста и подлоста на другиот. Лажната величина на освојувачот е прикажана наспроти лажната величина на филозофот што не прави ништо, чија реторика не е спроведлива во пракса.
Античкиот грчки филозоф Диоген, познат како татко на цинизмот, бил познат по своите многубројни интересни интеракции, особено со познатиот воjсковоец Александар Велики.
Диоген Киник (исто така познат како Диоген од Синоп) живеел против нормите на античка Атина. Спиел во огромен керамички сад, отфрлајќи ги сите удобности и луксузи, па дури и просел на улиците, што било многу невообичаено во тоа време.
На сред бел ден, тој шетал по улиците држејќи фенер, кажувајќи им на луѓето дека бара еден чесен човек. Подоцна тврдел дека никогаш не нашол таков.
Роден во Синоп, јонскиот град покрај Црното Море во 412 или 404 година п.н.е., тој се смета за еден од основачите на циничката филозофија, заедно со Антистен и Крат.
Диоген живеел како куче на улиците, јадејќи сурово месо и извршувајќи ги своите природни телесни функции на јавно место слично како куче.
И покрај неговите ексцентричности, Диоген бил мудар филозоф. Неговите набљудувања за животот, политиката и општеството биле неверојатно точни, иако честопати биле изразени со навредлив јазик.
Диоген е познат по тоа што малку се грижел за мислењата на другите и не му било грижа дали лицето што стоело пред него е крал или роб; тој се однесувал кон сите исто – лошо.
Кога неговиот чуден начин на живот и мудри верувања станале познати , луѓе од целиот антички свет патувале да се сретнат со филозофот лично, или од почит или од љубопитност.
Александар Велики, познатиот војсководец бил обожавател на Диоген. Како ученик на античкиот филозоф и научник Аристотел, Александар имал голема почит кон мудреците како Диоген, па затоа решил самиот да се сретне со филозофот.
Тој отпатувал во Коринт, каде што во тоа време живеел Диоген. Врз основа на сведоштвата на Плутарх, двајцата мажи размениле само неколку зборови. Александар го сретнал Диоген додека филозофот се сончал на утринската сончева светлина.
Воодушевен што го сретнал познатиот мислител, Александар го прашал дали има некаква услуга што би можел да му ја направи. На тоа, Диоген одговорил:
„Помести се малку надесно; ми го блокираш сонцето.“
Потоа Александар изјавил: „Да не бев Александар, тогаш би сакал да бидам Диоген.“ – позната анегдота низ целиот свет.
Александар Велики – е една од најзначајните личности во човечката историја.
Роден во Пела, во денешна Централна Македонија во северна Грција во 356 година п.н.е., тој беше син на Филип II, кралот на Македонија и неговата сопруга, Олимпија. Тој стана познат уште од многу рана возраст и по своите воени и политички способности.
Александар Велики имал посебна моќ која произлегувала од освојувањето, богатството, статусот и желбата да го контролира светот. Освен што бил храбар водач, неговата љубопитност и жед за знаење го поттикнале еден од најпознатите состаноци во историјата во 336 година п.н.е., кога тој долго разговарал со познатиот филозоф Диоген од Синоп. Разговорот меѓу двајца мажи на спротивните краеви на општествениот спектар засекогаш ги фасцинирала историчарите и е прикажана на бројни слики и таписерии.
За Диоген, кралот бил само личност која го блокира единственото нешто што не можел сам да го создаде: сонцето.
Повеќе од 2.300 години по неговата смрт, македонскиот крал продолжува да го плени современиот свет преку нови книги, документарци, адаптации на поп-културата и дебати меѓу историчарите и воените научници.
Фактот дека луѓето сè уште се заинтересирани за настани што се случиле пред повеќе од 2000 години е доказ за влијанието што Александар го имал врз светот.
Беше еден, се бореше, освојуваше, го восхити светот а ние сме многу денес кои треба да застанеме во одбраната на историјата, зачувување на нашиот уникатен културен идентитет и национален суверенитет на Балканот.