Историја

Гоце Делчев бил напаѓан во бугарските весници

Александар Донски

И покрај тоа што, веројатно поради прагматични причини (како учител во егзархиско училиште) Гоце Делчев го користел туѓото бугарско етничко име, во суштина цело време дејствувал во полза на Македонија, а не на Бугарија. Така, во една прилика напишал:
Оној што сака да работи за присоединување на Македонија кон Бугарија, Грција или Србија,  тој може да биде добар Бугарин, добар Грк, или добар Србин, но не и добар Македонец.
Оваа, но и други изјави на Гоце Делчев не останале неза­бележани од тогашната бугарска јавност. Поради ваквите свои ставо­ви тој бил напаѓан во Бугарија. Дури некои тогашни бугар­ски весници и цели две години по  смртта на Делчев сѐ  уште го напа­ѓале неговиот лик и неговата македонската нацио­нална дејност. Како пример за ова ќе цитираме извадок од статијата објавена во софискиот весник „Ре­фор­ми“, а  пренесена и во в. „Свободно слово“ од 1905 година (која изјава во Македонија прв ја објави академик Блаже Ристовски):
Делчев  навистина почна да се замислува дека е вистински гос­подар на македонското дело и дека неговата волја треба да биде вр­ховна волја. И подоцна почнаа да течат од неговата уста поз­на­тите фрази, како онаа: ”Додека моето рамо ја носи пушката, ниту еден бугарски офицер не смее да стапне во Македонија! Гра­ницата е плот од штикови, чии острици се насочени кон градите на офи­це­рите.”Неговите богато плаќани агита­тори и писатели трубат по весниците дека кон границата трчаат густите редови на огор­чената македонска народна моќ и дека прес­тол­­нината нас­коро ќе се претвори во касапница…
Ова претставува доказ за крајно негативното располо­жение на тогашниот бугарски печат кон Гоце Делчев. Дури подоцна, откако го сфатија неговиот углед меѓу Македонците, Бугарите почнаа да се напрегаат да докажат дека тој бил „бугарски револуционер“. Но, каков е тој „бугарски револуционер“ кој се заканил со оружје дека ниту еден бугарски офицер не смеел ни да стапне во Македонија? Инаку, овие тогашни ­­бу­гарски на­пади против Гоце Делчев денес се кријат од пошироката јав­ност во Бугарија.
Постојат и други вакви артикулации од Гоце Делчев, но за ова во некоја следна прилика.

Најново од: Историја

Тајниот Македонски Комитет од 1885 година – првиот организиран обид за обединување на Македонија

По поделбата на Македонија и разочарувањето што следувало по Берлинскиот конгрес во 1878 година, меѓу македонските дејци се зацврстила идејата дека судбината на Македонија не смее да биде предмет на туѓи политички договори. Во такви околности, во 1885 година бил формиран Тајниот Македонски Комитет – една од првите организирани политички структури што имала цел да […]

Македонците на Грамос – хероите на една заборавена епопеја

Информацијата на Коста Морна од 17 април 1949 година сведочи за храброста и саможртвата на македонските борци во Граѓанската војна во Грција Коста Морна, македонски публицист и активист поврзан со НОФ и Демократската армија на Грција, на 17 април 1949 година подготвил информација во која се опишуваат борбите и херојството на македонските борци во битката […]

Димитар Поп Георгиев Беровски – „Нетрпеливоста растеше и решив да организирам востание во Македонија“

Македонскиот војвода кој уште пред Кресненското востание ја согледал потребата од организирана борба против османлиската власт Во историјата на македонското национално ослободително движење малкумина дејци оставиле толку длабока трага како Димитар Поп Георгиев Беровски. Неговото име денес најчесто се поврзува со Кресненското востание од 1878 година, но неговата револуционерна дејност започнува многу порано. Уште во […]

1995–1998: Години на атентат, приватизација и економски потреси во Македонија

1995 – Атентатот врз Киро Глигоров: Удар врз државата и институциите На 3 октомври 1995 година Македонија беше потресена од еден од најдраматичните настани во својата понова историја. Во центарот на Скопје беше извршен атентат врз тогашниот претседател Киро Глигоров, првиот претседател на независна Македонија и човекот кој ја предводеше државата низ најтешките години од […]

83 години од масакрот врз 12 македонски младинци во Ваташа

На 16 јуни 1943 година бугарскиот фашистички окупатор стрелаше 12 младинци од Ваташа, а нивната жртва остана вечен симбол на страдањето и отпорот на македонскиот народ На денот на роденденот на цар Борис III, во екот на офанзивата против македонските партизански единици во Тиквешијата, окупаторските сили ги одведоа младинците и ги стрелаа кај месноста Моклиште. […]

Јоно Митев: „Историски факт е дека денеска имаме македонска нација“

Бугарски историчар уште во 1948 година јасно запишал дека македонската нација има своја држава, власт и културен живот Во време кога историјата сè почесто се користи како политичко оружје, а не како наука што треба да ги поврзува народите, вреди да се потсетиме на сведоштвата што доаѓаат токму од средини од кои денес често се […]

Од политички плурализам до партиска држава: 1994–1995 година како пресвртница во македонската политика

Периодот од 1994 до 1995 година претставува една од најконтроверзните и најзначајните етапи во современата македонска политичка историја. Тоа беа години во кои младата македонска држава се соочуваше со сериозни внатрешни и надворешни предизвици, а одлуките донесени во тој период оставија трајни последици врз политичкиот систем, економскиот развој и националната политика. 1994 година – изборен […]

Историски документ од Белград од 1872 година: Македонците наведени како посебен народ одделно од Србите и Бугарите

Насловна фотографија: Колаж од страниците на учебникот од 1872 година со означените зборови „Срби, Македонци и Бугари“, во комбинација со стара фотографија од Битола од крајот на XIX век. Овој документ од XIX век вреди да го прочитаат Румен Радев, Венко Филипче, но и членовите на македонско-бугарската историска комисија – можеби архивските извори ќе им […]

To top