Македонска Нација
Роден: 18 јануари 1830 година, Охрид
Починал: 25 јануари 1893 година, Охрид
Професија: поет, учител, преведувач и преродбеник
Најпознати дела: „Сердарот“, „1762 лето“, „Скендербег“, „Автобиографија“
Признание: „Вториот Хомер“ по победата на поетскиот натпревар во Атина во 1860 година
Кога се зборува за најголемите имиња во македонската културна и книжевна историја, невозможно е да се заобиколи името на Григор Прличев. Тој е една од најзначајните личности на македонската преродба, поет со исклучителен талент, просветител, преведувач и борец за духовното издигнување на својот народ.
Роден е на 18 јануари 1830 година во Охрид, во семејството на Ставре Прличев и Марија Ѓокова. Уште од најраната младост покажувал извонредна љубов кон науката и литературата. По основното образование во родниот град, школувањето го продолжил во различни образовни центри, а подоцна и во Атина, која во тоа време претставувала еден од најзначајните културни и интелектуални центри на Балканот.
Токму во Атина, во 1860 година, Прличев ја постигнал својата најголема книжевна победа. Со поемата „Сердарот“ учествувал на престижен поетски натпревар и освоил прва награда, воодушевувајќи ги членовите на комисијата со силата на својата поезија, богатството на изразот и драматичноста на делото. Поради неговиот исклучителен талент, бил прогласен за „вториот Хомер“ – признание што ретко кому му било доделено во тогашниот книжевен свет.
Иако пред него се отворале можности за успешна академска и книжевна кариера во странство, Прличев одлучил да се врати во Македонија и да му служи на својот народ. Целиот свој живот го посветил на просветителската дејност, работејќи како учител и борејќи се за развојот на образованието, културата и националната свест.
Живеел во време на големи политички и духовни превирања. Балканот бил подложен на силни национални, верски и културни влијанија, а токму тие состојби длабоко се одразиле во неговото творештво. За Прличев литературата не била само уметност, туку и средство за будење на народниот дух и зачувување на историската меморија.
Посебно место во неговото творештво има поемата „1762 лето“, позната и како „Песна за патрикот“. Во неа со силна емоција ја опева трагедијата на укинувањето на Охридската архиепископија – настан што оставил длабока трага во духовниот живот на македонскиот народ. Делото претставува поетско сведоштво за болката, но и за истрајноста на народот во зачувувањето на својата вера, традиција и идентитет.
Меѓу неговите најзначајни дела се и поемата „Скендербег“, како и прочуената „Автобиографија“. Ова мемоарско дело денес се смета за едно од највредните сведоштва во македонската книжевност. Во него Прличев искрено зборува за своите животни борби, надежи, разочарувања, успеси и идеали, оставајќи непроценлив документ за едно значајно историско време.
Последните години од животот ги поминал во родниот Охрид. И покрај бројните животни предизвици, останал доследен на своите убедувања и на мисијата за просветување на народот. Починал на 25 јануари 1893 година, а неговиот гроб и денес се наоѓа во Охрид како сведоштво за животот на еден од најголемите македонски преродбеници.
Повеќе од еден век по неговата смрт, Григор Прличев останува симбол на знаење, пожртвуваност и љубов кон татковината. Неговото дело претставува мост меѓу минатото и сегашноста, потсетувајќи дека образованието, културата и духовните вредности се темелите врз кои се гради иднината на еден народ.
Со своето перо го прослави Охрид, а со својата работа остави трајно наследство во македонската култура. Затоа Григор Прличев со право припаѓа меѓу бесмртните великани на Македонија – човек чиј живот и дело и денес продолжуваат да инспирираат нови генерации Македонци.