Тихомир Каранфилов
Кирил Пенушлиски (15. Ⅺ 1912 – 23. Ⅴ 2004) е македонски универзитетски професор, ректор, основоположник на македонската фолклористика. Објавил шеесетина книги, во кои се обработени најважните прашања од македонскиот фолклор. Заслужен е за објавените собрани дела на Марко К. Цепенков, и Стефан И. Верковиќ.
Кирил Пенушлиски е роден во Солун на 15 ноември 1912 година. Завршил основно образование во родниот град, а гимназија во Скопје во 1931 година. Дипломирал на Филозофскиот факултет, група Југословенска книжевност во 1938 госдина, а докторирал на Филозофскиот факултет во Скопје во 1956 година, со темата „Стефан Верковиќ – собирач на македонски народни умотворби“
За време на окупацијата активно бил вклучен во НОБ, (бил претседател на илегалниот НОО одбор на Скопје), а по војната работел на повеќе важни функции – во Министерството за трговија, генерален секретар на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, професор на Филозофскиот, подоцна Филолошки факултет, ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, член на Советот на Републиката и др. Тој бил почесен член на ДПМ.
Во текот на својот живот објавил шеесетина книги, меѓу кои: Пословици, Скопје, 1954 (со Харалампие Поленаковиќ); Марко К. Цепенков, Македонски народни приказни, И–Ⅲ, Скопје, 1958/59; Стефан И. Верковиќ, Македонски народни песни, Скопје, 1961; Народна поезија, Скопје, 1964, Народни приказни, Скопје, 1964; Црвен се бајрак развева, Скопје, 1965; Македонско народно творештво (жанровски антологии во десет книги), Скопје,1968–1973; Марко К.Цепенков, Малешевски фолклор, Скопје, 1980; Македонски еротски приказни, Скопје, 1981; Македонски фолклор, Скопје, 1981; Гоце Делчев во фолклорот, Скопје, 1983; Марко Крале –легенда и стварност, Скопје, 1983; Македонски народни балади, Скопје, 1983; Стефан И. Верковиќ, Македонски народни умотворби, 1–5, Скопје, 1985; Болен Дојчин, Скопје, 1986; Богови и попови, Скопје, 1987; Марко К. Цепенков, Македонски народни приказни во пет книги, Скопје, 1999; Народната култура на Егејска Македонија, Скопје, 1992; Фолклорни поетски мотиви, Скопје, 1992; Зборникот на Панајот Ѓиноски од Галичник, Скопје, 1995; Митот и фолклорот, Скопје, 1996; Приказни за лисицата, Скопје, 1997; Македонски фолклор – Историски преглед, Скопје, 1999; и др.
Кирил Пенушлиски починал на 23 мај 2004 госдина во Скопје.
(извор: М.Е. 2, Скопје, 2009 г. стр. 1132)