Мане Јаковлески
Човекот најчесто реалноста ја толкува низ сопствените искуства, навики и вредности во кои политички и морално се изградил.
Затоа денес Венко Филипче зад секој потег препознава „тајни бизнис врски“, наместени тендери, договорени судски пресуди, влијанија врз судии и политички договори зад затворени врати. Очигледно, таквиот начин на функционирање за него претставува вообичаен модел, па оттука и уверувањето дека сите постапуваат на ист начин.
Но проблемот е што денес граѓаните во Македонија бараат нешто сосема поинакво. Граѓаните се уморни од политичари кои наместо идеи нудат конструкции, наместо визија, сомнежи, а наместо одговорност, дефокусирање.
Зоран Заев создаде политичка матрица која остави длабоки траги во македонското општество. Матрица во која премногу често се отвораа прашања за судир на интереси, клиентелизам и блиски релации меѓу моќта и бизнисот. Наместо денес СДС да направи јасен отклон од тоа минато, партијата продолжува да се движи по истите шеми – со истата реторика и истиот начин на политичко дејствување.
Филипче, наместо да покаже политичка зрелост и дистанца од наследството што го следи, останува заробеник на таа сенка. Наместо да се огради од сомнителните практики што ја компромитираа довербата во институциите, тој ги релативизира.
Ова веќе не е само прашање на дневна политика. Ова е симптом на подлабока криза во партија која сè уште не успеала да се соочи со сопственото минато. А партија што нема сила да расчисти со сопствените грешки, тешко може да понуди иднина.
Затоа, ако Филипче навистина сака да биде сериозен политички фактор, прво ќе мора да се ослободи од товарот што го носи – товарот на старата политика, на тајните договори, на сомнежите за криминал и на моделот што со години ја разочаруваше јавноста.
Во спротивно, ќе остане само уште еден политички глас кој постојано зборува за „скандали“, додека граѓаните сè појасно препознаваат кој ја создаде атмосферата на недоверба и сомнежи.
А институциите? Тие немаат право на молк. Сè што е изнесено во јавноста – без разлика дали се однесува на сегашни или поранешни функционери – мора да биде проверено темелно, законски и неселективно. Само така ќе има вистинска правда и вистинска доверба. Затоа што државата не смее да биде заложник ниту на една партија, ниту на еден лидер, ниту на една политичка матрица.
Македонија нема повеќе време за политичари заробени во сенките на минатото, ѝ требаат лидери со чист образ, одговорност пред народот и храброст да ја градат државата со вистина, а не со конструкции, манипулации и политички калкулации.
