Борис Чушкаров (28. I 1916 - 19. IX 1982) е македонски првоборец, комунистички деец, политички раководител во НОАВМ и полициски генерал-мајор. Познат како Боро Чушкар, по ослободувањето на Скопје на 13 ноември 1944 година, ја спречил бугарската војска потоа да парадира низ градот, преставувајќи се како ослободители.

Васил Хаџиманов (14. I 1906 - 16. XII 1969) е етномузиколог, собирач на македонско народно творештво, композитор, мелограф и педагог. Собрал над 8.000 македонски народни песни. Своите сознанија и заклучоци по научната обработка на дел од нив, им ги претставил на македонската и на меѓународната јавност на поголем број научни симпозиуми.

Александар Малинков (19. I 1871 – 6. I 1904), познат како Сандо Штипјанчето, бил македонски револуционер и деец на Македонската револуционерна организација. Се прочул со својата храброст. Во последната битка, пред да почини убил 16 турски војници и двајца офицери

Трајко Прокопиев (6. XI 1909 - 21. I 1979) е македонски композитор и диригент. Еден од петтемината основоположници на современиот музички живот во Р. Македонија. Создал богат опус на хорски, камерни, оркестарски, музичко-сценски (опери и балети) и други композиции.

Јонко Вапцаров (1880 – 21. I 1939) е македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација и Разлошкиот војвода. Познат е под псевдонимот Белоречки, Тој е татко на Никола Вапцаров.

Штерјо Михајлов Цигуде(в)ски (1856 – 27. XII 1911) e македонски револуционер, деец на македонското револуционерно движење. Учествувал во српско – турската (1876) и руско-турската војна (1877-1878), како и во Разловечкото (1876) и Македонското (Кресненско) востание (1878). Бил познат уште како Влаот, Спиро, Рилец или Македонецот.

Илија Џувалековски (20. ⅩⅠⅠ 1915 – 18. X 2004) е македонски театарски и филмски актер, професор на ФДУ во Скопје. Тој е еден од втемелувачите на македонскиот современ театар. Во 1944 година работел во Москва како уредник и спикер во Радио Слободна Југославија, кое било првото што емитувало вести на македонски јазик.

Лазар Мојсов (19.XII 1920 – 25. VIII 2011) e македонски и југословенски политичар, допломат, учесник во НОБ. Бил доктор по право и јавен обвинител на ДФ Македонија (1949–1951), претседател на Врховниот суд на НР Македонија (1953–1955). Бил амбасадор на СФР Југославија во повеќе земји и во Обединетите нации, а од 1977 до 1978 година бил и претседател на Генералното собрание на ООН. Од 20 октомври 1980 до 20 октомври 1981 година бил претседател на Претседателството на Сојузот на комунисти на Југославија, потоа од 17 мај 1982 до 15 мај 1984 година бил сојузен секретар за надворешни работи на СФРЈ, а од 15 мај 1987 до 15 мај 1988 година бил претседател на Претседателството на СФР Југославија. Објавил повеќе трудови од областа на надворешната политика и македонското прашање.

Гаврил Атанасов Христов (1862/3 - 1951) е македонски иконописец и фотограф од Македонија од крајот на 19 век - почетокот на 20 век. Гаврил е автор на бројни иконостаси, преносни икони и фрески во Малешевијата и Пијанец, како и во кочанскиот, штипскиот, радовишкиот и струмичкиот регион. На една од своите икони во манастирот „Свети Архангел Михаил“ во Берово, авторот е потпишан многу јасно – Иконописец Гаврил Атан(асов), Македонец од село Берово, Малеш 1897 година

Атанас Градоборлијата